III SA/Wa 3001/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Sokołowska, , po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. P. – [...] o wstrzymanie wykonania aktów administracyjnych w sprawie ze skargi D. P. – [...] na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie: odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz pozostałych aktów administracyjnych wydanych w sprawie - W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 września 2008 r. Skarżący – D. P., prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą H. [...] wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2008 r. oraz wszystkich innych rozstrzygnięć podejmowanych w przedmiotowej sprawie. Wskazał, iż wykonanie ww. aktów mogłoby wywołać nieodwracalne skutki prawne. Uiszczenie określonych w postępowaniu zobowiązań podatkowych wraz z odsetkami za zwłokę oznaczałoby w istocie utratę płynności finansowej i możliwości regulowania swoich zobowiązań co skutkowałoby koniecznością zakończenia prowadzonej działalności gospodarczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) po przekazaniu Sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd dokonuje więc oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest też spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku lub uzasadnienie go w sposób lakoniczny uniemożliwia de facto Sądowi ocenę czy przesłanki te w sprawie zachodzą. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach: z dnia 25 maja 2004 r., sygn. akt FZ 71/04 (niepublikowane) i sygn. akt FZ 87/04 (niepublikowane) oraz z dnia 18 maja 2004 r. sygn. akt FZ 65/04 (niepublikowane) podkreślił, iż na stronie ciąży obowiązek uzasadnienia wniosku, a w tym wskazania okoliczności uzasadniających jego uwzględnienie. Sąd administracyjny nie dokonuje żadnych ustaleń faktycznych w sprawie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz pozostałych aktów wydanych w sprawie nie został należycie uzasadniony. Skarżący ograniczył się do sformułowania wniosku wskazując, iż wykonanie decyzji może spowodować nieodwracalne skutki w postaci konieczności zlikwidowania prowadzonej przez niego działalności. Wniosku nie poparł jednak żadną merytoryczną argumentacją pozwalającą na ocenę, czy wykonanie decyzji rzeczywiście może takie skutki wywołać. Nie przedstawił w szczególności żadnych dowodów potwierdzających postawioną przez siebie tezę, iż uiszczenie określonych w postępowaniu podatkowym zobowiązań spowoduje de facto konieczność zakończenia działalności. Nie wykazał tym samym w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości, że w sprawie zachodzi realna możliwość zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podanie niedostatecznej argumentacji nie może natomiast przekonać Sądu o potrzebie udzielenia stronie ochrony tymczasowej oraz spowodować wydanie orzeczenia zgodnego z jej oczekiwaniami. Sąd stwierdza, iż bez przedstawienia stosownej argumentacji oraz przedłożenia dokumentów, potwierdzających istnienie choć jednej z przesłanek wstrzymania wykonania decyzji określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., nie jest możliwa ocena wniosku pod kątem spełnienia warunków uzasadniających pozytywne załatwienie wniosku strony. Należy również wyjaśnić, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie dokonuje oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji, jako że przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 kwietnia 2004 r. sygn. akt FZ 33/04 i FZ 38/04, niepublikowane). Dlatego też Sąd przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie może brać pod uwagę merytorycznych zarzutów skargi. Z wyżej wymienionych względów Sąd uznał, że nie ma podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.