III SA/Wa 3004/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Kraus, , po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2010 r., Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za wrzesień i październik 2005 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Pismem z dnia 18 października 2010 r. M. G. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą I. z siedzibą w W. (zwany dalej "Skarżącym"), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2010 r., Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za wrzesień i październik 2005 r. W skardze zamieszczono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na to, że narusza ona prawo Skarżącego do odliczenia podatku naliczonego, godząc w interes Skarżącego oraz niezasadnie nakłada na niego zobowiązania podatkowe od towarów i usług w wysokości 57.456 złotych. Skarżący dodał ponadto, że przedstawione w treści skargi zarzuty są zasadne co jego zdaniem stwarza wysokie prawdopodobieństwo uchylenia zaskarżonej decyzji. Ponadto dodał, że przystąpienie do ewentualnej egzekucji zobowiązań, stwierdzonych zaskarżoną decyzją byłoby dla Skarżącego niezwykle uciążliwe i mogłoby doprowadzić do niewypłacalności skutkującej uniemożliwieniem prowadzenia działalności. Ponadto Skarżący działając przez ustanowionego pełnomocnika w dniu 24 listopada 2010 r. złożył pismo o pilne rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, bowiem jak stwierdził, organ podjął czynności w celu egzekucji zaskarżonej decyzji. Pełnomocnik wskazał, że Skarżący jest małym przedsiębiorcą, nie otrzymał zapłaty od swoich kontrahentów (L. S.A. – nie mniej niż 155.000 złotych, Instytut P. – nie mniej niż 76.000 złotych, które to podmioty albo znajdują się w upadłości albo zasłaniają się brakiem środków). Pełnomocnik dodał, że brak zapłaty tych środków powoduje, że Skarżący ma trudności finansowe ze sfinansowaniem wydatków, jakie poniósł w związku z wykonaniem zobowiązań na rzecz dłużników. Pełnomocnik zaznaczył, że przeprowadzenie obecnie egzekucji z tytułu zaskarżonej decyzji, spowoduje całkowitą niewypłacalność Skarżącego doprowadzi do jego upadłości i niepowetowanych szkód. Pełnomocnik wyjaśnił, że ściągnięcie należności od dłużników pozwoli na ustabilizowanie sytuacji finansowej Skarżącego a ponadto dodał, że powyższe wskazuje na niezasadność zaskarżonych decyzji i nieuzasadnione rozciągnięcie odpowiedzialności za działanie innych podmiotów na Skarżącego. Pełnomocnik dodał ponadto, że Skarżący ma prawo do kontroli legalności i prawidłowości działania organu a natychmiastowe wykonanie decyzji spowoduje pozbawienie go tego prawa bowiem przeprowadzenie egzekucji z majątku Skarżącego doprowadzi do nieodwracalnych dla niego skutków, upadłości firmy a późniejsze uwzględnienie skargi na decyzję utraci znaczenie i nieuchronni od negatywnych skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", Sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z tak sformułowanego przepisu wynika, iż warunkiem wstrzymania wykonania decyzji jest stwierdzenie przez Sąd, że strona wykazała w sposób wyczerpujący i przekonywujący, istnienie okoliczności przemawiających za obawą wyrządzenia znacznej szkody bądź spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykazanie przesłanek uzasadniających pozytywne rozpatrzenie wniosku spoczywa na stronie (por. postanowienia NSA z dnia 25.05.2004 r. sygn. akt FZ 65/04, niepubl. oraz z dnia 24.05.2004 r. sygn. akt FZ 85/04, niepubl.). Innymi słowy, z powyższego przepisu wynikają dwa rodzaje obowiązków. Z jednej strony wskazany przepis obciąża wnioskodawcę ciężarem uprawdopodobnienia przesłanek w nim określonych. Z drugiej, zaś nakłada na Sąd obowiązek dokonania wszechstronnej i rzetelnej oceny wskazanych we wniosku okoliczności z uwzględnieniem zasad logicznego rozumowania, doświadczenia życiowego, dostępnej wiedzy oraz innych elementów, które pozwalają domniemywać, że wskazane okoliczności mieszczą się w hipotezie art. 61 § 3 p.p.s.a. (zob. postanowienie NSA z 15.12.2005 r., I FZ 633/05, niepubl.). Należy podkreślić, że wstrzymanie wykonania przedmiotu skarżenia może wystąpić wskutek czynnego udziału Skarżącego tj. na jego wniosek. To na wnioskodawcy, ciąży obowiązek uprawdopodobnienia występowania, w jego sprawie, którejkolwiek lub obu wskazanych przesłanek. Skarżący uzasadniając wniosek wskazał, że wykonanie przedmiotowej decyzji, spowoduje całkowitą niewypłacalność Skarżącego doprowadzi do jego upadłości i niepowetowanych szkód. Twierdzenie to jednak nie zostało poparte merytoryczną argumentacją pozwalającą na ocenę, czy wykonanie decyzji rzeczywiście może takie skutki wywołać. W szczególności strona nie wykazała sytuacji finansowej, która potwierdzałaby, iż wykonanie aktu spowodowałoby upadłość firmy Skarżącego lub wyrządzenie znacznej szkody. Sąd stwierdza, iż bez przedstawienia stosownej argumentacji potwierdzającej istnienie choć jednej z przesłanek wstrzymania wykonania decyzji określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., nie jest możliwa ocena wniosku pod kątem spełnienia warunków uzasadniających pozytywne załatwienie wniosku strony. Odnośnie argumentacji zawartej we wniosku, że przedstawione w treści skargi zarzuty są zasadne co zdaniem Skarżącego stwarza wysokie prawdopodobieństwo uchylenia zaskarżonej decyzji, a ponadto analizując argumentację pełnomocnika, że Skarżący ma prawo do kontroli legalności i prawidłowości działania organu a natychmiastowe wykonanie decyzji spowoduje pozbawienie go tego prawa bowiem przeprowadzenie egzekucji z majątku Skarżącego doprowadzi do nieodwracalnych dla niego skutków należy wyjaśnić, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie dokonuje oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji, jako że przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 kwietnia 2004 r. sygn. akt FZ 33/04 i FZ 38/04, niepublikowane). Dlatego też Sąd przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie może brać pod uwagę merytorycznych zarzutów skargi. Z wyżej wymienionych względów Sąd uznał, że nie ma podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.