III SA/Wa 3005/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Jarosław Trelka, po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych postanawia - pozostawić wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania - W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w wyskości 1.500 zł M. W. (dalej - Skarżący) pismem z 25 listopada 2008 r. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. Z uwagi na fakt, iż wniosek nie został złożony w przewidzianej prawem formie, Referendarz sądowy, pismem z 27 listopada 2008 r. wezwał Skarżącego do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu (PPF) oraz do nadesłania dokumentów dotyczących jego sytuacji majątkowej. W wezwaniu pouczono Skarżącego, że w przypadku nie złożenia wniosku na urzędowym formularzu, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, wniosek zostanie pozostawiony bez rozpoznania. Przedmiotowe wezwanie zostało doręczone Skarżącemu 18 grudnia 2008 r. (zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru). Mimo upływu terminu wskazanego w wezwaniu Skarżący nie złożył wniosku na urzędowym formularzu PPF i nie nadesłał żądanych dokumentów. Zarządzeniem z dnia 6 stycznia 2009 r. Referendarz sądowy pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Od powyższego zarządzenia Skarżący w ustawowym terminie złożył sprzeciw. W uzasadnieniu wskazał, że w wydanym zarządzeniu nie uwzględniono faktu, iż w dniu 23 grudnia 2008 r. został uiszczony wpis sądowy. W związku powyższym Skarżący wniósł o wyznaczenie terminu rozprawy. Do sprzeciwu Skarżący załączył potwierdzenie dokonanego przelewu bankowego na kwotę 1.500 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 260 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej P.p.s.a.), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Skuteczne wniesienie sprzeciwu powoduje więc usunięcie z obrotu prawnego wcześniejszego orzeczenia. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż wymóg złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na formularzu PPF, jednoznacznie wynika z obowiązujących przepisów. Jak stanowi bowiem przepis art. 252 § 2 P.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Sąd zauważa, iż w niniejszej sprawie wezwanie do nadesłania wypełnionego wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu (PPF) zostało Skarżącemu skutecznie doręczone w dniu 18 grudnia 2008 r. Z kolei Skarżący do dnia dzisiejszego nie złożył formularza PPF w przedmiotowej sprawie. Z dyspozycji art. 257 P.p.s.a. wynika natomiast, że wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu, lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Sąd wskazuje również, iż okoliczność, że Skarżący uiścił wpis sądowy, nie może zmienić rozstrzygnięcia w przedmiocie prawa pomocy. Skoro bowiem Skarżący nie złożył wniosku w przewidzianej prawem formie (na formularzu PPF), Sąd zobligowany jest pozostawić przedmiotowy wniosek bez rozpoznania. Nie zmienia to natomiast faktu, iż z uwagi na uiszczenie wpisu sądowego, sprawa Skarżącego zostanie przez Sąd rozpoznana. O terminie rozprawy Skarżący zostanie zawiadomiony. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 254 § 1 w zw. z art. 257 P.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.