III SA/Wa 3008/10

III SA/Wa 3008/10 P O S T A N O W I E N I E Dnia 19 kwietnia 2011 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Agnieszka Grzelak po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi J. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia części I raty podatku od nieruchomości postanawia 1. odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych 2. przyznać prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu (adwokata) 1. Skarżąca J.D. wniosła na urzędowym formularzu PPF o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Oświadczyła, że posiada niskie dochody, które nie wystarczają na bieżące potrzeby. Podniosła, że jest po skomplikowanym złamaniu nogi w pięciu miejscach, co pociągnęło dodatkowe koszty. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że Skarżąca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, posiada dom o powierzchni 90 m² oraz nieruchomość rolną o pow. 0,35 ha. Skarżąca posiada oszczędności w wysokości 1.949 zł. 2. Wykonując wezwanie referendarza sądowego Skarżąca przesłała informacje o dochodach uzyskanych od organu rentowego z którego wynika, że Skarżąca w 2009 r. uzyskała dochód 16.694,64, a w 2010 r. dochód w kwocie 17.505,16 zł Skarżąca przedstawiła również faktury zakupu leków oraz rachunki opłat miesięcznych, z których wynika, że ponosi miesięczne wydatki z tytułu energii około 87 zł, telefonu 23,09. Z przedstawionej kserokopii wyciągu bankowego wynika natomiast, że Skarżąca na dzień 28 lutego posiadała wolne środki w kwocie 3.640,55 zł. Skarżąca przedstawiła również orzeczenie lekarza orzecznika z 17 listopada 2010 r. o konieczności pomocy osób drugich przy zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych. Skarżąca podniosła, że przyznano jej czasowy dodatek opiekuńczy z tytułu niezdolności do samodzielnej egzystencji wskutek skomplikowanego złamania nogi. Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje: 3. Celem instytucji "prawa pomocy" jest zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na dochody, stan majątkowy i rodzinny nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. 4. Przyznanie prawa pomocy uzależnione jest od spełnienia przesłanek określonych w art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako: "p.p.s.a.". Zgodnie z § 1 pkt 2 tego artykułu Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym (tak w niniejszej sprawie) - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Powyższe uregulowanie wprost przenosi na stronę ciężar wykazania przesłanek warunkujących przyznanie prawa pomocy. Wobec tego pochodzące od niej informacje na temat jej możliwości płatniczych, powinny być na tyle szczegółowe, by możliwa była ocena rzeczywistej kondycji finansowej strony. 5. Oceniając wniosek Skarżącej z punktu widzenia kryterium wskazanego w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., referendarz sądowy stwierdził, że zasługuje on na uwzględnienie i przyznanie Skarżącemu prawa pomocy w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika jakim jest adwokat. W niniejszej sprawie Skarżąca uprawdopodobniła, że nie jest w stanie ponieść kosztów usług profesjonalnego pełnomocnika jakim jest adwokat, bez uszczerbku koniecznego utrzymania. Z analizy bowiem sytuacji majątkowej, przedstawionych dokumentów i informacji wynika, że Skarżąca z tytułu renty i zasiłku pielęgnacyjnego uzyskuje miesięczny dochód w kwocie 1.823 zł. Po uwzględnieniu dochodów oraz wydatków w tym na leczenie oraz analizie nadesłanych dokumentów referendarz sądowy doszedł do przekonania, że wykazała, że nie jest w stanie ponieść kosztów usług profesjonalnego pełnomocnika jakim jest adwokat. Przy ocenie wniosku referendarz sądowy uwzględnił również sytuację zdrowotną Skarżącej. Natomiast oceniając wniosek w kwestii zwolnienia od kosztów sądowych należy podnieść, że na obecnym etapie sprawy koszty do których uiszczenia Skarżąca byłaby zobowiązana nie istnieją. Skarżąca bowiem uiściła kwotę 500,00 zł tytułem wpisu sądowego od skargi. W związku z powyższym wskazać należy, iż sytuacja finansowa i życiowa Skarżącej uzasadnia przyznanie jej prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Skarżąca wykazała bowiem, iż nie jest w stanie ponieść kosztów usług profesjonalnego pełnomocnika jakim jest adwokat, bez uszczerbku koniecznego utrzymania koniecznego. Z tej przyczyny na podstawie art. 243 § 1 p.p.s.a., art. 245 p.p.s.a., art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.