III SA/Wa 3020/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Trelka, Sędziowie sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek, sędzia WSA Jolanta Sokołowska (sprawozdawca), Protokolant starszy referent Karol Kodym, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi J. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] października 2013 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P., po rozpatrzeniu odwołania J. P. (dalej: "Skarżący"), utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy S. z [...] września 2013 r. określającą wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że decyzją z [...] września 2013 r. Wójt Gminy S. określił wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi dla Skarżącego będącego właścicielem nieruchomości - w kwocie 32,00 zł za każdy miesiąc począwszy od lipca 2013 r. i ustalił terminy płatności, tj. opłatę za lipiec i sierpień w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji ustalającej wysokość opłaty, opłatę za pozostałe miesiące do 15 dnia każdego następnego miesiąca po miesiącu, którego obowiązek ponoszenia opłaty dotyczy. Organ pierwszej instancji wyjaśnił, że zgodnie z Uchwałą Rady Gminy Szczutowo Nr XXVII/196/2013 z dnia 28 marca 2013r. (Dz. Urz. Woj. Mazowieckiego z dnia 18 kwietnia 2013 r., poz. 4756) właściciel nieruchomości jest zobowiązany do złożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w terminie do 31 maja 2013 r. W oparciu o art. 6o ustawy z dnia 13 września 1996r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2012 r., poz. 391 ze zm.), dalej: "ustawa o utrzymaniu czystości", Wójt ma obowiązek określić w drodze decyzji wysokość zobowiązania, a zgodnie z art. 6q w sprawach dotyczących opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi stosuje się przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.), dalej: "O.p.". Wójt Gminy S. wskazał, że Skarżący jest właścicielem nieruchomości w m. G. nr [...] i mimo dwukrotnego wezwania - skutecznie doręczonego - nie złożył deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Skarżącemu doręczono postanowienie o wszczęciu postępowania i zawiadomienie informujące o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych materiałów i dowodów. Organ pierwszej instancji wyjaśnił, że wysokość opłaty ustalono zgodnie z danymi z ewidencji ludności dla 4 osób. Zgodnie z uchwałą Rady Gminy Szczutowo Nr XXIV/171/2012 z dnia 28 grudnia 2012 r. w sprawie dokonania wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi i ustalenia stawki tej opłaty, opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowi iloczyn liczby mieszkańców zamieszkujących daną nieruchomość oraz stawki opłaty ustalonej na podstawie art. 6k ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości. Rada Gminy ustaliła stawkę opłaty w wys. 8,00 zł miesięcznie od osoby. Termin, częstotliwość i tryb uiszczania opłaty określono zgodnie z Uchwałą Nr XXVI/193/2013 Rady Gminy Szczutowo z dnia 25 marca 2013 r. w sprawie określenia terminu, częstotliwości i trybu uiszczania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi - do 15 dnia każdego następnego miesiąca po miesiącu, którego obowiązek ponoszenia opłaty dotyczy. W odwołaniu Skarżący poinformował, że odpady komunalne od szeregu lat są odwożone na składowisko "R." oraz że nie zamierza przenosić się do innej firmy. Do odwołania Skarżący załączył kserokopie dowodu wpłaty za utylizację nieczystości stałych i faktury za wywóz niesegregowanych odpadów komunalnych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze powołało się na przepis art. 6o i art. 6n ust. 1 pkt 1 ustawy o utrzymaniu czystości oraz uchwałę Rady Gminy Szczutowo Nr XXVII/196/2013 z dnia 28 marca 2013r. w sprawie określenia wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Zdaniem organu odwoławczego okoliczności, które wskazał Skarżący w odwołaniu nie znajdują uzasadnienia w przepisach ustawy o utrzymaniu czystości. Przede wszystkim od 1 lipca 2013 r. utrzymanie czystości i porządku w gminach należy do obowiązkowych zadań własnych gminy i to gmina realizując zadania w tym zakresie obowiązana jest do wyłonienia w drodze przetargu przedsiębiorcy odbierającego odpady od właścicieli nieruchomości. Zgodnie z art. 6f ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości wójt, burmistrz lub prezydent miasta zawiera z przedsiębiorcą odbierającym odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, wybranym w drodze przetargu, umowę na odbieranie odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości. W związku z powyższym nie ma możliwości prawnych, aby właściciel nieruchomości zamieszkałej, samodzielnie realizował obowiązek gospodarowania odpadami komunalnymi poprzez wywożenie odpadów na składowisko. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący wniósł o oddalenie decyzji i pozostawienie mu gospodarki odpadami tak jak do tej pory. W uzasadnieniu skargi Skarżący podał, że od szeregu lat śmieci są odwożone na składowisko R., zatem ustawa z dnia 13 września 1996 r. jest stosowana. Podniósł, że Wójt w decyzji określił tylko cenę za śmieci, ale nie określił za jakie i jaka ilość będzie odbierana. Stwierdził, że wywożenie śmieci na własną rękę jest tańsze i bardziej wygodne, co ma znaczenie ekonomiczne. Utrzymywał, iż gospodarstwo nie produkuje takiej ilości odpadów jak za stawkę podaną przez Wójta. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji i wniosło o oddalenie skargi. W piśmie z dnia 13 października 2014 r. Skarżący poinformował, że śmieci, które nadają się do sprzedaży (papier, metal) są sprzedawane w punktach skupu. Pozostałe śmieci są wywożone na składowisko odpadów. Jest to sposób o wiele tańszy, gdyż uzyskane pieniądze ze sprzedaży pokrywają w 90% koszty za wywóz odpadów. Podniósł, że Wójt nie konsultował się z nim w sprawie opłat, tylko sugerował się średnią wielkością odpadów komunalnych powstających na nieruchomościach o podobnym charakterze. Wniósł o pozostawienie dotychczasowego systemu usuwania śmieci. Wojewódzki Sąd Administracyjny w warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. W niniejszej sprawie zaskarżona została decyzja w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Skarżący twierdzi, że odpady komunalne, które nadają się do sprzedaży są przez niego sprzedawane, pozostałe odpady są wywożone na składowisko R., na dowód czego przedłożył jedną kserokopię faktury z dnia 14 sierpnia 2013 r. wystawioną przez Zakład Gospodarki Mieszkaniowej w S. na kwotę brutto 33.70 zł za wywóz niesegregowanych odpadów komunalnych o masie 0.120 Mg. Wniósł o pozostawienie dotychczas stosowanego przez niego sposobu pozbywania się śmieci. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, iż organ pierwszej instancji zasadnie określił wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi na rzecz Skarżącego, co wywodziło głównie z postanowień art. 6o i 6n ust. 1 pkt 1 ustawy o utrzymaniu czystości. Zgodnie ze stanowiskiem organu odwoławczego w niniejszej sprawie zasadnicze znaczenie ma regulacja zawarta w art. 6o ustawy o utrzymaniu czystości. Przepis ten stanowi, iż w razie niezłożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi albo uzasadnionych wątpliwości co do danych zawartych w deklaracji wójt, burmistrz lub prezydent miasta określa, w drodze decyzji, wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, biorąc pod uwagę uzasadnione szacunki, w tym średnią ilość odpadów komunalnych powstających na nieruchomościach o podobnym charakterze. Wskazać też trzeba na treść art. 6m ust. 1 ww. ustawy, zgodnie z którym właściciel nieruchomości jest obowiązany złożyć do wójta, burmistrza lub prezydenta miasta deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w terminie 14 dni od dnia zamieszkania na danej nieruchomości pierwszego mieszkańca lub powstania na danej nieruchomości odpadów komunalnych. Z przytoczonych przepisów wynika, że właściciel nieruchomości jest obowiązany złożyć do wójta, burmistrza lub prezydenta miasta deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w zakreślonym ustawą terminie, a jeśli z tego obowiązku nie wywiąże się, wówczas wójt, burmistrz lub prezydent miasta określa, w drodze decyzji, wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Skarżący nie złożył deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, pomimo otrzymania dwóch wezwań do przedłożenia tej deklaracji (wezwania Wójta Gminy S.: z dnia 27 czerwca 2013 r. – doręczone Skarżącemu w dniu 2 lipca 2013 r. i z dnia 22 lipca 2013 r. – doręczone w dniu 24 lipca 2013 r.). Wobec tego Wójt Gminy S., zgodnie z dyspozycją art. 6o ustawy o utrzymaniu czystości, decyzją z dnia 13 września 2013 r. określił Skarżącemu wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. W świetle obowiązujących regulacji Wójt Gminy S. obowiązany był określić Skarżącemu, w okolicznościach niniejszej sprawy, wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Odnośnie do wysokości opłaty stwierdzić trzeba, że została ona określona zgodnie z obowiązującymi przepisami. Art. 6k ust. 1 pkt 1 ustawy o utrzymaniu czystości stanowi, iż rada gminy, w drodze uchwały dokona wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi spośród metod określonych w art. 6j ust. 1 oraz ustali stawkę takiej opłaty; dopuszcza się stosowanie więcej niż jednej metody ustalenia opłat na obszarze gminy. Stosownie do wskazanego w treści ww. przepisu art. 6j ust. 1 i 2 w przypadku nieruchomości, o której mowa w art. 6c ust. 1 (w przepisie tym mowa jest o właścicielach nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy – wyjaśnienie Sądu), opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowi iloczyn: 1) liczby mieszkańców zamieszkujących daną nieruchomość, lub 2) ilości zużytej wody z danej nieruchomości, lub 3) powierzchni lokalu mieszkalnego - oraz stawki opłaty ustalonej na podstawie art. 6k ust. 1. Z cytowanych regulacji wynika, iż rada gminy dokonuje wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustala stawkę takiej opłaty, przy czym metody zostały określone w ustawie. Jedną z takich metod jest wybrana przez Radę Gminy Szczutowo mocą uchwały Nr XXIV/171/2012 z dnia 28 grudnia 2012 r. w sprawie dokonania wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi i ustalenia stawki tej opłaty, wedle której opłata stanowi iloczyn liczby mieszkańców zamieszkujących daną nieruchomość oraz stawki opłaty (§ 1 ust. 2 tej uchwały). Zgodnie z uprawnieniami Rada Gminy Szczutowo określiła w ww. uchwale stawkę opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w wysokości 8 zł miesięcznie oraz 5 zł miesięcznie, jeżeli odpady komunalne są zbierane i odbierane w sposób selektywny. Stosownie do postanowień art. 6k ust. 2 ustawy o utrzymaniu czystości rada gminy, określając stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, bierze pod uwagę: 1) liczbę mieszkańców zamieszkujących daną gminę; 2) ilość wytwarzanych na terenie gminy odpadów komunalnych; 3) koszty funkcjonowania systemu gospodarowania odpadami komunalnymi, o których mowa w art. 6r ust. 2; 4) przypadki, w których właściciele nieruchomości wytwarzają odpady nieregularnie, w szczególności to, że na niektórych nieruchomościach odpady komunalne powstają sezonowo. Natomiast zgodnie z ust. 3 ww. artykułu 6k rada gminy określi niższe stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, jeżeli odpady komunalne są zbierane i odbierane w sposób selektywny. Jak już powiedziano, Skarżący nie złożył deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, tym samym nie zdeklarował się, że będzie segregował odpady komunalne, więc prawidłowo Wójt Gminy S. określił opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi w wysokości 8 zł od osoby. W świetle obowiązujących regulacji nie zasługują na uwzględnienie argumenty podnoszone w skardze i w piśmie z dnia 13 października 2014 r. Stawka opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi została określona od osoby (ilości osób zamieszkujących nieruchomość, której właścicielem jest Skarżący), więc w decyzji organ pierwszej instancji nie miał obowiązku określać ani za jaką ilość wywiezionych odpadów pobierana jest opłata, ani za jaką kategorię odpadów. Skarżący nie złożył stosownej deklaracji, więc nie może w takiej sytuacji domagać się odstąpienia od stosowania wobec niego wyżej powołanych przepisów. Niezależnie od powyższego warto wskazać na brak konsekwencji w stanowisku prezentowanym przez Skarżącego. Otóż Skarżący utrzymywał, że śmieci, które nadają się do sprzedaży (papier, metal) są sprzedawane w punktach skupu, a pozostałe śmieci są wywożone na składowisko odpadów, na dowód czego przedłożył kserokopię faktury za wywóz niesegregowanych odpadów komunalnych. Z faktury tej wynika bowiem, wbrew twierdzeniom Skarżącego, iż odpady nie były segregowane. Poza tym jednorazowy wywóz śmieci przez firmę, jak pozostaje domyślać się wobec braku informacji na ten temat – profesjonalną, w żadnym razie nie zaświadcza o wypełnianiu przez Skarżącego obowiązków wynikających z ustawy o utrzymaniu czystości, jak twierdzi Skarżący. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), postanowił jak w sentencji.