III SA/Wa 3024/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Agnieszka Grzelak po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. Sp. z o.o. z siedzibą w M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. sp. z o.o. z siedzibą w M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług za okresy od stycznia do września 2013 r. oraz zabezpieczenia na majątku podatnika postanawia odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie Skarżąca M. Spółka z o.o., reprezentowana przez adw. S. R. , wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych, uzasadniając, że wobec zablokowania wszystkich środków pieniężnych spółki oraz zajęcia jej środków trwałych, Skarżąca nie posiada środków na opłatę wpisu od skargi. W oświadczeniu o majątku i dochodach Skarżąca wskazała, że posiada kapitał zakładowy w wysokości [...] zł, wartość środków trwałych wynosi [...] zł. Skarżąca za ostatni rok obrotowy osiągnęła zysk w kwocie około 120.000 zł. Skarżąca nie wskazała, posiadanych rachunków bankowych, ani posiadanych na nich środków. Na wezwanie referendarza sądowego o przedłożenie dokumentów źródłowych Skarżąca przedłożyła rachunek zysków i start, bilans, deklaracje VAT-7 od kwietnia do września 2014 r. Skarżąca przedłożyła ponadto wyciągi z dwóch rachunków bankowych Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na dochody, stan majątkowy i rodzinny nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie prawa pomocy uzależnione jest od spełnienia przesłanek określonych w art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako: "p.p.s.a.". Zgodnie z § 2 pkt 2 tego artykułu osoba prawna, a także inna jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (tak w niniejszej sprawie) - gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Oceniając wniosek Skarżącej z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Z nadesłanych materiałów wynika, że Skarżąca prowadzi działalność gospodarczą uzyskując z tego tytułu przychody. Z przedłożonych deklaracji VAT – 7 wynika bowiem, że np. w sierpniu 2014 r. Skarżąca dokonała dostawy towarów w kwocie 1.778.625 zł oraz nabyła towary w kwocie 1.603.683 zł, a we wrześniu 2014 r. Skarżąca dokonała dostawy towarów w kwocie 1.792.532 zł oraz nabyła towary w kwocie 1.736.301 zł. Ponadto z rachunku zysków i strat wynika, że Skarżąca na koniec września 2014 r. uzyskała przychód w wysokości 16.400.609,99 zł. Zysk za ten okres wyniósł, jak wynika z przedstawionego bilansu sporządzonego na 30 września 2014 r. – 163.038,51 zł. Ponadto z przedstawionego rachunku zysków i strat wynika, że w 2013 r. Skarżąca uzyskała przychód w wysokości 46.625.546,74 zł, a zysk wyniósł 213.734,56 zł. Środki pieniężne w kasie i na rachunkach bankowych na wrzesień 2014 r. Skarżąca zgromadziła natomiast w wysokości 491.332,62 zł. W tej sytuacji bez znaczenia - dla oceny możliwości finansowych Skarżącej - jest fakt zablokowania rachunków bankowych Skarżącej, bowiem jak wynika z przedstawionych wyciągów z rachunków bankowych za wrzesień 2014 r. Skarżąca posiada na nich debet w wysokości 102,52 zł oraz kwotę 198.388,37 zł. Zatem pozostała kwota wynikająca z przedstawionego bilansu pozostaje do dyspozycji Skarżącej. W każdym razie, skarżąca nie przedstawiła informacji dlaczego z tej kwoty nie może opłacić wpisu należnego od skargi w wysokości 500 zł. Podsumowując referendarz sądowy zauważa, że w sytuacji, gdy Skarżąca posiada kapitał zakładowy w kwocie [...] zł., środki w kasie lub na rachunkach bankowych 491.332,62 zł oraz uzyskuje przychody, powinna także posiadać środki na uiszczenie kosztów sądowych. Powyższe wielkości w porównaniu ze skalą na jaką Skarżąca prowadzi działalność gospodarczą oraz z wysokością wymaganych na tym etapie postępowania kosztów sądowych, nie pozwalają zatem stwierdzić, że Skarżąca wykazała przesłankę z art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Jak zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 1 sierpnia 2013 r. (I FZ 327/13) wydatki na spory sądowe są, obok wydatków o charakterze cywilnoprawnym, co do zasady, związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Jednakże, wydatki związane z prowadzeniem tej działalności o charakterze cywilnoprawnym nie mogą mieć pierwszeństwa zaspokojenia przed zobowiązaniami publicznoprawnymi, a do takich zalicza się koszty sądowe. Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił także, że w przypadku osoby prowadzącej działalność gospodarczą powinna ona, w procesie zarządzania dochodem brutto, uwzględniać środki finansowe na pokrycie kosztów sądowych, gdyż prowadzenie postępowań sądowych mieści się w ryzyku działalności gospodarczej. Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.