III SA/Wa 303/12

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Agnieszka Grzelak po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn postanawia odmówić przyznania adwokatowi A. L. wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonywane na zasadzie prawa pomocy Postanowieniem z dnia 3 kwietnia 2012 r., sygn. III SA/Wa 303/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał Skarżącej M. B. prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Na tej podstawie po wystąpieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie do Krajowej Rady Adwokackiej na pełnomocnika M. B. został wyznaczony adwokat A. L. Na rozprawie w dniu 23 października 2012 r. w odpowiedzi na pytanie Sądu, czy pełnomocnik złożył oświadczenie w przedmiocie kosztów - pełnomocnik skarżącego adw. A. L oświadczył, że wystarczający jest wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów zastępstwa procesowego oraz fakt powołania go jako pełnomocnika z urzędu (k. 67 akt sądowych, protokół rozprawy). Podstawą prawną orzeczenia o wysokości wynagrodzenia należnego pełnomocnikowi z urzędu jest art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. oraz normy przepisów wykonawczych właściwych dla danej korporacji zawodowej pełnomocników, które określają sposób wyliczenia wynagrodzenia. Kwestię wynagrodzenia należnego adwokatom reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Wśród norm zawartych w przywołanym akcie znajduje się § 20, który określa obligatoryjną treść wniosku o przyznanie wynagrodzenia. Stanowi on, że wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. W niniejszej sprawie adw. A. L. odmówił złożenia takiego wniosku. Odpowiadając bowiem na pytanie Sądu, czy złożył oświadczenie w przedmiocie kosztów, oświadczył że wystarczający jest wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów zastępstwa procesowego oraz fakt powołania go jako pełnomocnika z urzędu. Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności należy stwierdzić, iż przedmiotowy wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego, nie zasługuje na uwzględnienie. Dlatego na podstawie art. 250 i art. 258 § 1 i § 2 pkt. 8 P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.