III SA/Wa 3035/13
PostanowienieWSA w Warszawie2014-02-11
Skład orzekający: Anna Zaorska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżąca, utrzymująca się wyłącznie z niskiej emerytury i znajdująca się w trudnej sytuacji zdrowotnej, spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika?Ratio decidendi
Sąd przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym, uznając, że jej sytuacja materialna (utrzymanie wyłącznie z niskiej emerytury) i zdrowotna (schorzenie uniemożliwiające podjęcie dodatkowej pracy) uzasadnia zwolnienie od wszelkich kosztów postępowania i ustanowienie pełnomocnika. Spełniona została przesłanka z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którą prawo pomocy w zakresie całkowitym przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść żadnych kosztów postępowania.Stan faktyczny
Skarżąca Z. B. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika. Uzasadniła wniosek trudną sytuacją finansową (utrzymanie z emerytury w wysokości 752,48 zł) i zdrowotną (schorzenie uniemożliwiające podjęcie dodatkowej pracy). Nie posiada majątku ani oszczędności. Do wniosku załączyła dokumenty potwierdzające jej sytuację materialną i rachunki.Rozstrzygnięcie
Przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolniono od kosztów sądowych i ustanowiono na jej rzecz radcę prawnego.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Anna Zaorska po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika w sprawie ze skargi Z. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za lata 2007-2009 postanawia przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnić skarżącą od kosztów sądowych; ustanowić na jej rzecz radcę prawnego.
Skarżąca – Z. B. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika. Konieczność przyznania prawa pomocy skarżąca uzasadniła trudną sytuacją finansową i zdrowotną. Skarżąca prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Utrzymuje się jedynie z emerytury w wysokości 752,48 zł. Z powodu złego stanu zdrowia skarżąca nie może podjąć pracy dodatkowej. Skarżąca oświadczyła, że nie ma żadnego majątku ani oszczędności. Do wniosku załączyła odcinek emerytury oraz rachunki za gospodarowanie odpadami komunalnymi, telefon i energię elektryczną.
Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:
Skarżąca ubiega się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie oraz ustanowienie pełnomocnika. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej – "P.p.s.a."). Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Oceniając wniosek skarżącej z punktu widzenia powyższej przesłanki oraz mając na uwadze oświadczenia skarżącej, złożone pod rygorem odpowiedzialności za podawanie nieprawdziwych danych lub zatajanie prawdy, referendarz sądowy uznał, że przedmiotowy wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Z nadesłanych informacji wynika, że skarżąca utrzymuje się wyłącznie z emerytury. Jest osobą schorowaną. Nie posiada żadnych oszczędności.
W związku z powyższym zasadne jest zwolnienie skarżącej od kosztów sądowych i ustanowienie na jej rzecz radcy prawnego. Taki właśnie zakres udzielenia prawa pomocy podyktowany jest faktem bardzo trudnej sytuacji materialnej i zdrowotnej skarżącej oraz brakiem przesłanek ku temu, że w najbliższej przyszłości sytuacja ta ulegnie zmianie.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 246 §1 pkt 1 oraz art. 258 §2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło