III SA/Wa 3035/15

Dnia 8 grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko, , po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. Sp. z o.o. z siedzibą w S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E. Sp. z o.o. z siedzibą w S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2009 r., 2010 r., 2011 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji E. Sp. z o.o. z siedzibą w S. (zwana dalej: "Skarżącą") wniosła w niniejszej sprawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2009 r., 2010 r., 2011 r. Następnie w piśmie z dnia 12 października 2015 r. Skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując w uzasadnieniu iż obecnie nie posiada żadnych zaległości podatkowych ani innych zaległości w świadczeniach publicznoprawnych. Skarżąca generuje obecnie comiesięczne obroty w wysokości około 1 mln. zł. Zajęcie należącego do Skarżącej rachunku bankowego na skutek wszczęcia postępowania egzekucyjnego spowodowałoby w krótkim czasie utratę płynności finansowej, a w konsekwencji paraliż bieżącej działalności gospodarczej. Powyższe narazi Skarżącą na poważną szkodę majątkową oraz doprowadzi do jej upadłości i likwidacji. Skarżąca wskazała również, że obecnie realizuje wiele kontraktów, których nie dokończenie spowoduje utratę zysków oraz naliczenie wysokich kar umownych. Dla potwierdzenia tejże okoliczności Skarżąca załączyła do swojego wniosku kopie umów zawartych z jej kontrahentami. Skarżąca powołując się na postanowienia załączonych umów zauważyła też, że za pierwsze dwa miesiące opóźnienia łączne kary umowne z tytułu zawartych przez nią umów przekroczą kwotę 1 mln. zł. Natomiast utracone zyski przekroczą 500.000 zł. Doprowadzi to do konieczności zwolnienia części zatrudnionych przez Skarżącą pracowników, jak również będzie to miało przełożenie na sytuację ekonomiczną dziewięciu podwykonawców Skarżącej zatrudniających około 60 osób, przy czym dla kilku z tych podwykonawców Skarżąca jest jedynym zleceniodawcą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a., po przekazaniu skargi sądowi o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten sąd. Postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 61 § 5 p.p.s.a. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu sąd ocenia czy w sprawie zaszły przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powyższe oznacza, że o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Podkreślić należy także, iż instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy Sąd stwierdził, że argumenty i okoliczności przytoczone przez Skarżącą we wniosku dają podstawy do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a. umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Dokonując oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd wziął pod uwagę przede wszystkim wskazywane przez Skarżącą zagrożenie utraty płynności finansowej, które wpłynie na możliwość dalszego prowadzenia działalności gospodarczej oraz wywiązywania się przez Skarżącą z jej zobowiązań, a w konsekwencji spowoduje naliczenie wysokich kar umownych. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd podzielił pogląd Skarżącej, że natychmiastowe wykonanie zaskarżonej decyzji może narazić ją na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i wyrządzić jej poważną szkodę. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.