III SA/Wa 3044/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek, , po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A.B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] październik 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do listopada 2007 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Skarżąca – A. B. złożyła w dniu 12 listopada 2013 r. skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] październik 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do listopada 2007 r. W skardze tej zawarto również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Jak wynika z uzasadnienia skargi skarżąca utożsamia wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z wstrzymaniem postępowania egzekucyjnego. Wniosek swój uzasadniła jedynie stwierdzeniem, że wypłaty tak dużych kwot przekraczają możliwości podatnika a ich egzekwowania spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub bardzo trudnych do odwrócenia skutków, z likwidacją działalności włącznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 z późn. zm.), - dalej "p.p.s.a." , po przekazaniu skargi sądowi o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten Sąd. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd ocenia czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku lub uzasadnienie go w sposób lakoniczny, sprowadzający się w gruncie rzeczy do przytoczenia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, uniemożliwia Sądowi ocenę czy przesłanki te w sprawie zachodzą. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach: z 25 maja 2004 r., sygn. akt FZ 71/04 (niepublikowane) i sygn. akt FZ 87/04 (niepublikowane) oraz z 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04 (niepublikowane) podkreślił, iż to na stronie ciąży obowiązek uzasadnienia wniosku, w tym wskazania okoliczności uzasadniających jego uwzględnienie. Sąd administracyjny nie dokonuje żadnych ustaleń faktycznych w sprawie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Tymczasem skarżąca ograniczyła się jedynie do sformułowania samego wniosku i lakonicznego oświadczenia o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub bardzo trudnych do odwrócenia skutków. Poza ogólnikowym stwierdzeniem, że egzekucja może doprowadzić do zamknięcia przez nią działalności, nie wyjaśniła na czym trudna do odwrócenia szkoda miałaby polegać i w czym miałyby wyrażać się trudne do odwrócenia skutki. Nie przedstawiła także żadnych dokumentów, które uprawdopodabniałyby zawartą we wniosku argumentację. Sąd nie może domyślać się powodów, dla których skarżąca wnosi o wstrzymanie wykonania decyzji. Nie może też w tym względzie wywodzić własnych wniosków. Należy również wyjaśnić, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie dokonuje oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji, jako że przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 kwietnia 2004 r., sygn. akt FZ 33/04 i FZ 38/04, niepublikowane). Dlatego też przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd nie mógł brać pod uwagę merytorycznych zarzutów skargi oraz przekonania skarżącej o wydaniu decyzji z naruszeniem przepisów prawa. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd odmówił wstrzymania zaskarżonej decyzji.