III SA/Wa 3050/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Sobocha, , po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. F. i P. F. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi B. F., P. F., M. M., B. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego za 2011 r. postanawia odrzucić wniosek B. F. i P. F. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi W rozpoznawanej sprawie skarżący – B. F. i P. F. wnieśli za pośrednictwem organu w dniu 23 kwietnia 2013 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) o przywrócenie terminu do złożenia skargi na oznaczoną w sentencji postanowienia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2013 r. W uzasadnieniu wniosku skarżący podnieśli, że z informacji uzyskanych w organie wynikało, iż doręczenie w trybie zastępczym zaskarżonej decyzji miało miejsce w dniu 14 października 2013 r. Dopiero zaś z otrzymanego w dniu 15 kwietnia 2014 r. postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sygn. akt III SA/Wa 3050/13 odrzucającego skargę uzyskali informację, że prawidłową datą doręczenia zastępczego tejże decyzji był dzień 11 października 2014 r. Skarżący wskazali także, że przesyłki zawierającej zaskarżoną decyzję nie odebrali, bowiem nie otrzymali ani jednego zawiadomienia "awizo". Skarżący nadmienili ponadto, że o istnieniu w/w decyzji dowiedzieli się w dniu 4 października 2013 r. podczas rozmowy telefonicznej z pracownikiem organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek skarżących o przywrócenie terminu do wniesienia skargi należało odrzucić. Zgodnie z art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej powoływanej jako "P.p.s.a.") pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Zaś w myśl art. 88 wniosek spóźniony sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym. Wymóg zgłoszenia wniosku o przywrócenie terminu w powyższym 7-dniowym terminie jest warunkiem formalnym rozpoznania wniosku, który sąd ma obowiązek badać w pierwszej kolejności, przed dokonaniem jego oceny merytorycznej, a więc przed rozpoznaniem czy uchybienie terminowi nastąpiło bez winy strony. Termin siedmiu dni do wniesienia wniosku liczy się od czasu ustania przyczyny uchybienia terminowi. Skoro w niniejszej sprawie przyczyną uchybienia terminowi do złożenia skargi był brak wiedzy o prawidłowej dacie doręczenia przesyłki zawierającej zaskarżoną decyzję, to niewątpliwie przyczyna ta ustała 15 kwietnia 2014 r., czyli w dniu kiedy skarżący otrzymali postanowienie Sądu o odrzuceniu ich skargi. Zatem bieg terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi zaczął swój bieg 14 kwietnia 2014 r. i upłynął z dniem 22 kwietnia 2014 r. Skarżący złożyli zaś wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi dopiero 23 kwietnia 2014 r., czyli z uchybieniem siedmiodniowego terminu określonego w art. 87 § 1 P.p.s.a. Podkreślić należy jeszcze raz, że w niniejszym postępowaniu Sąd nie badał kwestii związanych z brakiem winy Skarżącego w uchybieniu terminu do złożenie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Istota sprawy sprowadzała się do oceny, czy zachował on siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu (art.87 § 1 P.p.s.a.). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 87 § 1 w związku z art. 88 P.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.