III SA/Wa 3054/17

Dnia 13 grudnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Przybysz, po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.H. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi M.H. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od lutego do października 2013 r. postanawia: odmówić stronie skarżącej przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi M.H. (zwany dalej: "Skarżącym") wniósł w niniejszej sprawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2017 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od lutego do października 2013 r. Na podstawie zarządzenia z dnia 10 października 2017 r. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sadowego od jego skargi w kwocie 1.500 zł. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru powyższe wezwanie zostało doręczone Skarżącemu w dniu 16 października 2017 r. Następnie w piśmie z dnia 25 października 2017 r., złożonym w biurze podawczym tut. Sądu w dniu 25 października 2017 r., Skarżący wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Skarżący w uzasadnieniu wskazał, że w dniu 23 października 2017 r., kiedy upływał 7-dniowy termin do uiszczenia wpisu od skargi, nie był on obecny w swoim miejscu zamieszkania znajdującym się w W. i z tego względu poprosił inną osobę o dokonanie wpisu od skargi. Jednakże ta osoba przed upływem wyznaczonego w wezwaniu terminu nie dokonała wpłaty wpisu od skargi. Skarżący składając przedmiotowy wniosek uiścił jednocześnie w kasie tut. Sądu wpis od skargi w kwocie 1.500 zł. Na podstawie zarządzenia z dnia 7 listopada 2017 r. Skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych jego wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, poprzez sprecyzowanie oraz uprawdopodobnienie przyczyn uchybienia terminowi podanych we wniosku. Skarżący odpowiadając na powyższe wezwanie nadesłał przy piśmie z dnia 20 listopada 2017 r. oświadczenie M.W. z dnia 20 listopada 2017 r., z którego wynika, że Skarżący przekazał jej kwotę 1.500 zł z prośbą o dokonanie w jego imieniu wpłaty wpisu od skargi, gdyż Skarżący nie mógł z ważnych powodów zawodowych dokonać osobiście wpłaty tej należności. M.W. wyjaśnia również we wskazanym oświadczeniu, że jest matką dwójki dzieci w wieku 5 i 7 lat, które w dniu 23 października 2017 r., kiedy upływał termin zapłaty wpisu od skargi, zachorowały z powodu silnej infekcji wirusowej z gorączką. W związku z powyższym musiała ona zaopiekować się dziećmi i nie mogła opuścić mieszkania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.) - zwanej dalej: "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do treści art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Wyjaśnić w tym miejscu również należy, że strona w postępowaniu o przywrócenie terminu nie jest obowiązana do udowodnienia braku winy. Wystarczy bowiem jedynie uprawdopodobnienie. Uprawdopodobnienie jest instytucją mniej restrykcyjną od udowodnienia i oznacza, że strona powinna jedynie w sposób wiarygodny uzasadnić okoliczności, które spowodowały niemożność dokonania czynności w terminie, bez konieczności wykazywania ich w sposób ostateczny. Przy ocenie czy uchybienie terminu było zawinione należy brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Skoro art. 86 § 2 p.p.s.a. mówi, że we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy po stronie zainteresowanego przywróceniem terminu, należy uznać, że jakikolwiek stopień zawinienia strony w uchybieniu terminu (nawet lekkie niedbalstwo) powoduje niedopuszczalność jego przywrócenia. Przywrócenie terminu może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu jest dopuszczalne w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony, okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie. Ponadto wskazać w tym miejscu należy, że pojęcie winy strony w uchybieniu terminu w postępowaniu sądowym obejmuje swym zakresem także winę osób trzecich upoważnionych przez stronę do dokonania określonej czynności. Za działania i zaniechania tych osób w zakresie powierzonych im czynności procesowych odpowiedzialność ponosi strona (por. wyrok NSA z dnia 12 kwietnia 2002 r., sygn. akt I SA/Gd 1676/99, postanowienie NSA z dnia 19 stycznia 2011 r., sygn. akt I FZ 445/10, postanowienie NSA z dnia 9 listopada 2011 r., sygn. akt I OZ 836/11, postanowienie NSA z dnia 7 listopada 2013 r., sygn. akt I FZ 425/13, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że Skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Zauważyć w tym miejscu należy, że z wyjaśnień M.W. zawartych w jej oświadczeniu z dnia 20 listopada 2017 r. wynika, iż Skarżący przed upływem wyznaczonego terminu do zapłaty wpisu sądowego od skargi przekazał jej środki pieniężne na ten cel, z prośbą o dokonanie wpłaty w jego imieniu. Ponadto Skarżący, pomimo skierowanego do niego wezwania do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu, nie wskazał z jakich względów nie mógł dokonać takiej wpłaty osobiście. Z wskazanego oświadczenia M.W. oraz wyjaśnień Skarżącego wynika jedynie, że w dniu 23 października 2017 r., kiedy upływał 7-dniowy termin do uiszczenia wpisu od skargi, nie był on obecny w swoim miejscu zamieszkania znajdującym się w W., zaś było to spowodowane wyjazdem w ważnych sprawach zawodowych. Zdaniem Sądu takie wyjaśnienia budzą wątpliwości i nie wskazują z jakich względów Skarżący dysponując odpowiednią kwotą nie dokonał osobiście wpłaty wpisu od skargi, co mógł uczynić przed wyjazdem lub w trakcie tego wyjazdu. Skarżący nie wskazywał bowiem, że w trakcie tego wyjazdu udał się w takie miejsce gdzie nie miał żadnej możliwości dokonania wpłaty za pośrednictwem przelewu zrealizowanego chociażby w banku lub na poczcie, czy też za pośrednictwem własnego rachunku bankowego do którego w obecnych czasach banki zapewniają powszechnie dostęp również za pośrednictwem internetu. W ocenie Sądu, przedstawiona przez Skarżącego sytuacja świadczy o braku dołożenia przez niego należytej staranności w prowadzeniu własnych spraw, a więc niedbalstwie, które spowodowało uchybie terminowi do uiszczenia wpisu od skargi. Powyższe wyłącza natomiast możliwość uznania, że do uchybienia terminu doszło bez winy strony, która - zgodnie z tym co wskazano już powyżej - obejmuje również niedbalstwo w prowadzeniu własnych spraw. Z brakiem winy mamy bowiem do czynienia tylko w przypadku zaistnienia okoliczności niezależnych od strony, która uchybiła terminowi i niemożliwych do przezwyciężenia, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu. Za brakiem winy Skarżącego w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu nie może też przemawiać wskazywana przez niego okoliczność braku wpłaty tej należności przez M.W., której Skarżący powierzył tą czynność. Jak już wcześniej wskazano w orzecznictwie sądów administracyjnych reprezentowany jest pogląd, zgodnie z którym za działania i zaniechania osób trzecich w zakresie powierzonych im czynności procesowych odpowiedzialność ponosi strona. Skarżący nie może więc powoływać się w tym zakresie na brak wpłaty dokonanej w terminie przez tą osobę, tym bardziej że jak już wskazano powyżej, nie przestawił on żadnych racjonalnych powodów, dla których dysponując odpowiednią kwotą nie dokonał sam takiej wpłaty w wyznaczonym terminie. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd uznał, że Skarżący nie uprawdopodobnił wystąpienia przesłanek pozwalających przyjąć brak jego winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji.