III SA/Wa 3057/13

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Marcin Piłaszewicz na posiedzeniu niejawnym w dniu 15/3/2017 r po rozpoznaniu wniosku adw. M.S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu w sprawie ze skargi K. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] października 2013 r Nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia przyznać pełnomocnikowi skarżącego – adw. M.S. kwotę 120 zł (sto dwadzieścia złotych) wraz z kwota podatku VAT w wysokości 27,6 zł (dwadzieścia siedem złotych sześćdziesiąt groszy); razem kwotę 147,60 z (sto czterdzieści siedem złotych sześćdziesiąt groszy). Postanowieniem z 17 lutego 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał skarżącemu – K. M. prawo pomocy, w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Pismem z 31 marca 2014 r. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła adwokata – M.S. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego. Postanowieniem z 10 października 2014 r. przyznano pełnomocnikowi wynagrodzenie tytułem reprezentacji Skarżącego przed Sądem I instancji. Na rozprawie przed NSA 12 stycznia 2017 r. oraz w piśmie z 23 stycznia 2017 r. pełnomocnik z urzędu wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu i oświadczył, że zwrotu tych kosztów nie otrzymał od Skarżącego. Referendarz sądowy wskazuje, że wyznaczony przez Sąd pełnomocnik ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.z 2016 r. poz 718 - dalej jako u.p.p.s.a). Do czynności, o których mowa w tym przepisie, należy – m.in. – sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz udział w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji. O udzieleniu pomocy prawnej w sprawie referendarz sądowy wnioskuje z faktu osobistego uczestnictwa w rozprawie przed Sądem II instancji substytuta pełnomocnika z urzędu. W sprawie nie występuje wartość przedmiotu zaskarżenia, ponieważ przed sądem jest rozstrzygnięcie w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu. Z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. Ponoszenie przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U.2016, poz. 1714) wynika, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Również z § 22 rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. Ponoszenie przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2015, poz 1801) wynika, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Z § 23 wynika natomiast, że rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2016, dlatego należy do oceny wniosku o przyznanie wynagrodzenia stosować przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. o opłatach za czynności adwokackie oraz ponoszeniu przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 r, poz. 461 ze zm). Skarga kasacyjna została bowiem złożona 24 października 2014 r. Sztywne zasady wynagradzania pełnomocnika z urzędu zostały przewidziane w § 18 ust. 1 pkt 1 li a, b, c oraz pkt 2 lit a, b, c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. o opłatach za czynności adwokackie oraz ponoszeniu przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 r, poz. 461 ze zm), a odstępstwo od nich może nastąpić w ściśle określonych przypadkach. W niniejszej sprawie nie występuje wartość przedmiotu zaskarżenia, zatem za reprezentowanie strony na rozprawie – która nie wniosła ani skargi kasacyjnej ani odpowiedzi na skargę kasacyjną - w II instancji należy się kwota 120 (§ 18 ust. 1 pkt 2 lit c), ponieważ, jak wskazał ustawodawca, za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat, nie sporządził i nie wniósł kasacji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Do kwoty 120 zł należy doliczyć należny VAT, tj. 27 zł 60 gr. Dlatego, należało, na podstawie art. 250, art. 258 § 2 pkt 8, § 3 u.p.p.s.a., orzec, jak w sentencji.