III SA/Wa 3057/13
PostanowienieWSA w Warszawie2014-01-22
Skład orzekający: Agnieszka Grzelak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżącemu można przyznać prawo pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych z uwagi na jego sytuację majątkową i zdrowotną?Ratio decidendi
Sąd przyznał prawo pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego, uznając, że skarżący nie jest w stanie ponieść tego kosztu bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Odmówił natomiast przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie, wskazując, że na obecnym etapie postępowania jedynym kosztem jest wpis sądowy.Stan faktyczny
Skarżący K.M., inwalida pierwszej grupy, otrzymujący rentę inwalidzką zajętą w 25% przez komornika, wraz z żoną prowadzi gospodarstwo domowe. Żona jest zatrudniona na umowę zlecenie, a jej wynagrodzenie również jest zajęte przez komornika. Skarżący ponosi znaczne wydatki na leki oraz koszty utrzymania mieszkania wynajmowanego za 1300 zł. Przedstawił dokumenty potwierdzające swoją trudną sytuację majątkową i zdrowotną.Rozstrzygnięcie
Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego od skargi; odmówiono przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Agnieszka Grzelak po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K.M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2013 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia 1. przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego od skargi 2. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie
Skarżący K.M. , wniósł do Sądu o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że jest inwalidą [...] grupy i otrzymuje rentę inwalidzką w kwocie 1.500 zł netto. Renta ta jest zajęta przez komornika w wysokości 25 % (około 450 zł miesięcznie). Żona Skarżącego jest zatrudniona na umowę zlecenie z wynagrodzeniem 1.700 zł. wynagrodzenie żony również jest zajęte przez komornika. Dochód żony czasami jest niższy. Skarżący oświadczył, że z tej kwoty musi opłacać drogie leki - około 300- 350 zł, gaz – 60 zł, prąd – 130 zł, telefon i telewizję – 100 zł, bilet miesięczny – 100 zł i mieszkanie. Skarżący nie posiada mieszkania więc zmuszony jest wynajmować z odpłatnością 1.300 zł. na pozostałe potrzeby życiowe Skarżący przeznacza około 600 zł.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że Skarżący prowadzi gospodarstwo domowe z żoną i nie posiada majątku.
Na wezwanie referendarza sądowego do przedłożenia dokumentów obrazujących sytuację majątkową, Skarżący przedłożył zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu poniesionej straty, z którego wynika, że w 2012 r. Skarżący uzyskał dochód w kwocie 37.415,79, a jego żona dochód w kwocie 3.331,02 zł. Skarżący przedstawił również, wyciąg z rachunku bankowego, rachunki miesięcznych opłat rachunki za leki, orzeczenie o stopniu niepełnosprawności, decyzję o waloryzacji renty oraz decyzję Prezydenta W. przyznającą zasiłek pielęgnacyjny.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwaną dalej P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§2), natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko z opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3). W przypadku osób fizycznych przyznanie prawa pomocy następuje, w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny ( pkt. 2 cyt. wyżej przepisu).
Z regulacji prawnych dotyczących kosztów sądowych można wysnuć wniosek, że wnoszenie opłat sądowych jest zasadą natomiast zwolnienie z ich uiszczenia stanowi odstępstwo od niej. Założeniem prawa do bezpłatnej pomocy jest to, że strona – ze względu na swój stan majątkowy – nie jest w stanie ponieść jej kosztów.
Prawo pomocy jest przyznawane osobom charakteryzującym się ubóstwem (przykładowo do takich osób zaliczyć można osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione zostały całkowicie środków do życia). Ubiegający się o taką pomoc powinni poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania. Koszty sądowe należy traktować jako wydatki bieżące w budżecie rodziny, które winny być zaspokajane na równi z innymi podstawowymi wydatkami.
Mając na uwadze powołane regulacje prawne i wynikające z nich zasady, jakimi należy kierować się rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy, wysokość wpisu sądowego od skargi wynoszącą 100 zł jak i stan faktyczny sprawy, należy stwierdzić, iż w sprawie brak jest podstaw dla pozytywnego załatwienia wniosku strony w całości.
Jak podkreśla się w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienie z dnia 30 listopada 2005 r., sygn. akt II FZ 781/05) stwierdzenie wystąpienia przesłanek uzasadniających przyznanie prawa pomocy wymaga zestawienia wysokości środków, jakimi strona dysponuje z wysokością kosztów, do których zobowiązana jest na danym etapie postępowania. Ciężar wykazania tych przesłanek spoczywa na stronie skarżącej. Ocena przytoczonych przez nią okoliczności należy natomiast do Sądu (por. postanowienie NSA
z dnia 14 lutego 2005 r., sygn. akt FZ 760/04).
Wskazać należy, że na obecnym etapie postępowania Skarżący jest zobowiązany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł. Skarżący będąc zobowiązany do przedłożenia dokumentów obrazujących sytuację majątkową, dokumenty przesłał i w sposób rzetelny przedstawił swoją sytuację majątkową.
Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Skarżący znajduje się w trudnej sytuacji finansowej. Skarżący jest inwalidą pierwszej grupy i ponosi znaczne wydatki na leki. Skarżący nie posiada majątku, zamieszkuje w wynajętym mieszkaniu, a jego renta jest zajęta w 25% przez komornika.
Zatem po rozpoznaniu wniosku, ocenie dokumentów oraz analizie informacji przedstawionych przez Skarżącego stwierdzić należy, że Skarżący wykazał, że nie jest obecnie w stanie, bez uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny, ponieść kosztów sądowych / wpisu od skargi.
Jednocześnie wskazać należy, że na obecnym etapie postępowania kwota wpisu sądowego jest jedynym kosztem, do którego uiszczenia Skarżący jest zobowiązany. Przyszłe ewentualne koszty postępowania mogą być przedmiotem rozpoznania kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Zauważyć bowiem należy, że sytuacja materialna Skarżącego do tego czasu może ulec poprawie.
Z uwagi na powyższe na podstawie art. 243 § 1, art. 245, art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.09.2026. · Źródło