III SA/Wa 3061/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Tarno, , po rozpoznaniu w dniu 20 października 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. sp. z o.o. z/s w K. na pismo Ministra Gospodarki z dnia [...] lipca 2006 roku nr [...] w przedmiocie negatywnego rozpatrzenia wniosku o udzielenie wsparcia finansowego postanawia - odrzucić skargę. - Pismem z dnia 18 sierpnia 2006 r., wniesionym za pośrednictwem poczty w tym samym dniu, pełnomocnicy skarżącej S. Sp. z o.o. z/s w K., będący radcami prawnymi, złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na pismo Ministra Gospodarki z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...], w którym ponownie poinformowano skarżącą o negatywnym rozpatrzeniu wniosku o udzielenie wsparcia finansowego. Na piśmie naklejono znaki opłaty sądowej w łącznej kwocie 200 zł. W treści pisma pełnomocnicy skarżącej wyjaśnili, że wniesiona skarga nie dotyczy konkretnych należności pieniężnych, w związku z czym należy się od niej wpis stały w wysokości 200 zł ustalonej na podstawie § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16.12.2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2194) – zwanego dalej rozporządzeniem Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. Po sprawdzeniu w rejestrze dochodów budżetowych Sądu stwierdzono, że do dnia 3 października 2006 r. nie uiszczono należnego wpisu od wniesionej skargi w kwocie 200 złotych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) – dalej: "u.p.p.s.a." pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Wyrokiem z dnia 7 marca 2006 r., sygnatura akt SK 11/05 (Dz. U. Nr 45, poz. 2006) Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności z powyższym przepisem, a także z art. 2 Konstytucji RP, przepisu § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16.12.2003 r., zgodnie z którym wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszczano na wezwanie, po przekazaniu skargi sądowi. Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego opublikowane zostało w Dzienniku Ustaw z dnia 17 marca 2006 r. i z tym dniem przestał obowiązywać wskazany przepis rozporządzenia Rady Ministrów. Sąd stwierdził, że wniesiona w rozpatrywanej sprawie przez profesjonalnych pełnomocników – radców prawnych, skarga, jak słusznie w niej zauważono, podlega na podstawie § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16.12.2003 r. wpisowi stałemu w kwocie 200 zł. Wobec posłużenia się przez pełnomocników skarżącej znakami opłaty sądowej, należy wyjaśnić, że nie ma to znaczenia dla obowiązku uiszczenia wpisu. Zgodnie bowiem z art. 219 § 2 u.p.p.s.a. opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu, a opłatami sądowymi w myśl art. 212 § 1 u.p.p.s.a. są wpis i opłata kancelaryjna. Z uwagi na powyższe Sąd uznał, że ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym, regulując kwestię uiszczania opłat sądowych w sposób zupełny, nie przewiduje możliwości uiszczania opłaty sądowej, w tym wpisu, znakami opłaty sądowej. Pogląd taki znajduje potwierdzenie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 kwietnia 2004 r. sygn. akt FZ 28/2004 (ONSAiWSA 2004/1 poz. 4,), z dnia 31 maja 2004 r. sygn. akt FSK 212/2004 (niepublik.), z dnia 20 października 2004 r. sygn. akt GZ 74/2004 (niepublik.). Skoro, jak wynika z kontroli rejestru dochodów budżetowych sądu, przy wniesieniu skargi nie wpłacono w przewidziany w art. 219 § 2 u.p.p.s.a sposób należnego wpisu stałego, to w sprawie zachodzi określona w art. 221 u.p.p.s.a. przesłanka odrzucenia skargi. Mając na uwadze powyższe i działając na podstawie art. 221 w zw. z art. 58 § 3 u.p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji.