III SA/Wa 3073/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Katarzyna Owsiak, , po rozpoznaniu w dniu 24 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. sp. z o.o. o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi L. sp. z o.o. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej postanawia odmówić przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych skargi. L. sp. z o.o. (dalej: Skarżąca/Spółka/Strona) wniosła w niniejszej sprawie skargę na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2017 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej. Zarządzeniem z dnia 13 września 2017 r. wezwano Skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez: - własnoręczne podpisanie skargi lub nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi przez uprawnioną do tego osobę, - złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę, do reprezentacji Spółki w dacie wniesienia skargi. Z kolei zarządzeniem z dnia 26 września 2017 r. wezwano Skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Ww. wezwania doręczono Spółce w dniu 28 września 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 21 akt sądowych). Pismem z dnia 6 października 2017 r. Strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi. W jego uzasadnieniu Skarżąca wskazała, że pracownik Spółki – J.J., który miał nadać list do sądu, zaniedbał tej czynności z przyczyn zdrowotnych i nikogo o tym nie powiadomił. Do wniosku o przywrócenie terminu załączono podpisany egzemplarz skargi, odpis aktualny z KRS, dowód uiszczenia wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek Skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: P.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 § 1 i 2 P.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Podkreślić należy, że przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności procesowej jest dopuszczalne tylko w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy po stronie zainteresowanego przywróceniem terminu należy zaliczyć np. błędne pouczenie sądu lub nagłą chorobę, która nie pozwala na wyręczenie się inną osobą (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2008 r., sygn. akt l OZ 246/08). Ponadto przy ocenie, czy uchybienie terminu było zawinione, należy brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Skoro art. 86 § 2 P.p.s.a. stanowi, że we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy po stronie zainteresowanego przywróceniem terminu, należy uznać, że jakikolwiek stopień zawinienia strony w uchybieniu terminu, nawet lekkie niedbalstwo, powoduje niedopuszczalność jego przywrócenia. W niniejszej sprawie bezspornym jest, że Skarżąca uchybiła terminowi do usunięcia braków formalnych skargi w zakresie nadesłania własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi oraz złożenia uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę, do reprezentacji Spółki w dacie wniesienia skargi. Wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostało bowiem prawidłowo doręczone Skarżącej w dniu 28 września 2017 r. Ostatnim dniem do usunięcia ww. braków formalnych skargi przez Stronę był zatem dzień 5 października 2017 r. Skarżąca nie wykonała powyższego wezwania w wyznaczonym terminie, lecz uczyniła to dopiero składając w dniu 6 października 2017 r. wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi. Wskazać jednocześnie należy, że w wyznaczonym terminie Skarżąca usunęła jedynie brak fiskalny skargi. Jak wynika bowiem z informacji uzyskanej z Oddziału Finansowo – Budżetowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych w dniu 4 października 2017 r. zidentyfikowano wpłatę wpisu sądowego od skargi do niniejszej sprawy. Zdaniem Sądu, wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi został złożony z zachowaniem terminu do jego wniesienia. Sąd przyjął, że przyczyna uchybienia terminu do usunięcia braków formalnych skargi ustąpiła w dniu 6 października 2017 r., tj. w dniu powzięcia przez Stronę wiadomości o braku nadania przez pracownika Spółki, w wykonaniu wezwania sądu, przesyłki zawierającej uzupełnienie braków formalnych skargi. W ocenie Sądu, Skarżąca nie uprawdopodobniła jednak braku winy w uchybieniu terminu do usunięcia braków formalnych skargi. Zaznaczenia wymaga, iż o braku winy w niedopełnieniu czynności procesowej można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że było to niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia. W orzecznictwie sądów administracyjnych jednolicie przyjmuje się, że od strony postępowania można oczekiwać i wymagać szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swych spraw, a jakiekolwiek niedbalstwo strony dyskwalifikuje możliwość przywrócenia terminu (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 grudnia 2000 r., sygn. akt I SA/Ka 1781/99; z dnia 13 czerwca 2000 r., sygn. akt V SA 2320/01). Brak winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności powstaje zatem wówczas, gdy wykaże się, że strona przy użyciu wszelkich dostępnych środków i sił nie była z uwagi na konkretną okoliczność (przeszkodę) dokonać czynności w terminie. W niniejszej sprawie Strona jako przyczynę uzasadniającą przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi wskazała zaniechanie przez pracownika Spółki – J.J. przesłania do sądu pisma zawierającego uzupełnienie braków formalnych skargi z przyczyn zdrowotnych oraz brak powiadomienia o tej okoliczności Strony. W tym miejscu wskazać należy, że podmiot prowadzący działalność gospodarczą ponosi odpowiedzialność za zaniedbania pracowników, którymi posługuje się przy wykonywaniu swoich czynności. Przesłanką do przywrócenia terminu nie może być zatem zaniedbanie pracownika zatrudnionego przez przedsiębiorcę, który nie nadał w terminie przesyłki do sądu i nie zawiadomił o tym pracodawcy, bowiem w przypadku zlecenia pracownikowi wykonania określonej czynności, wina pracownika, którego działanie lub zaniedbanie stało się przyczyną uchybienia terminu jest tożsama z winą jednostki organizacyjnej go zatrudniającej. Ponadto, przy ocenie, czy uchybienie terminu jest zawinione nie rozróżnia się sytuacji, w których zaniedbanie pracownika było wynikiem zwykłego błędu czy jego kwalifikowanej postaci, tj. rażącego niedbalstwa bądź też winy umyślnej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 maja 2013 r., sygn. akt I GZ 159/13). Jeżeli zatem Strona nie uzyskała wiadomości o braku nadania przez pracownika korespondencji skierowanej do sądu celem wykonania wezwania do usunięcia braków formalnych skargi, uchybienie pracownika w tym zakresie nie zwalnia od odpowiedzialności Strony, która odpowiada za należytą pracę swoich pracowników. Sąd zauważa, że wniosek o przywrócenie terminu w niniejszej sprawie jest uzasadniony wyłącznie twierdzeniem o zaniedbaniu pracownika Skarżącej zarówno w zakresie nadania przesyłki do sądu, jak i poinformowania Spółki o zaniechaniu tej czynności. Skarżąca podniosła wprawdzie we wniosku, że zaniedbanie pracownika wynikało z przyczyn zdrowotnych, jednak nie przedstawiła w tym zakresie żadnych okoliczności uprawdopodabniających, że było to zdarzenie wyłączające możliwość przypisania winy pracownikowi. Podkreślić należy, że choroba stanowi przesłankę do przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności procesowej, jednak muszą zostać spełnione określone warunki. Przede wszystkim choroba musi mieć charakter niespodziewany lub nagły, czyli musi wystąpić takie pogorszenie stanu zdrowia, którego nie dało się przewidzieć. Poza tym, brak winy pracownika w zaniechaniu czynności zleconej przez Skarżącą, jak również poinformowania jej o niedokonaniu takiej czynności może być uzasadniony stanem jej zdrowia, o ile w danym okresie uniemożliwiał dokonywanie czynności osobiście, jak również wykluczał możliwość posłużenia się inną osobą. Na okoliczność zaistnienia nagłej choroby uniemożliwiającej dokonywanie czynności powinno być przedstawione stosowne zaświadczenie lekarskie. Należy bowiem zwrócić uwagę, że przy ocenie winy Strony lub jej braku w uchybieniu terminu należy brać pod uwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły jej dokonanie określonej czynności w terminie, w tym poprzez swoich pracowników, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu skutecznych działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu. Biorąc zatem pod uwagę przedstawioną we wniosku argumentację Skarżącej ograniczającą się do wskazania zaniedbania pracownika jako przyczyny uchybienia terminu do usunięcia braków formalnych skargi, w ocenie Sądu, okoliczność ta nie stanowi wystarczającej podstawy przywrócenia terminu. Z powyższych względów Sąd, uznając przedmiotowy wniosek za niezasadny, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.