III SA/Wa 3076/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA Aneta Lemiesz po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...] grudnia 2011 r. znak [...] w sprawie ze skargi K. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2006 r. postanawia: 1. uchylić postanowienie z dnia 13 grudnia 2012 r. (sygn. akt III SA/Wa 3076/12); 2. wstrzymać wykonanie decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...] grudnia 2012 r. znak [...] Skarżący – K. B., pismem z dnia 5 października 2012 r. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2012 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] orzekającej o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2006 r. W skardze Skarżący na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) - dalej "p.p.s.a.", złożył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] z uwagi na fakt, że wykonanie przedmiotowej decyzji może spowodować wyrządzenie znacznej szkody Skarżącemu oraz wystąpienie trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu wniosku Skarżący wskazał, że jest zatrudniony na podstawie umowy o pracę i otrzymuje stałe wynagrodzenie. Dalej dodał, że nie dysponuje gotówką, która umożliwiłaby jednorazową zapłatę tych zobowiązań, natomiast wdrożenie trybu egzekucyjnego i zajęcie wynagrodzenia czy rachunku bankowego spowodowałoby pozbawienie Skarżącego i jego rodziny środków do życia, regulowania bieżących wydatków bez prawomocnego osądzenia sprawy. Skarżący dodał, że sytuacja ta odbije się niekorzystnie również na stosunkach rodzinnych, co może pociągnąć za sobą nieodwracalne skutki. Postanowieniem z dnia 13 grudnia 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania ww. decyzji. Powyższe postanowienie zostało doręczone Skarżącemu 28 grudnia 2012r. Skarżący pismem z dnia 3 stycznia 2013 r. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Podkreślił, że jest zatrudniony z wynagrodzeniem w wysokości 1500 zł brutto, a także że razem z żoną są pacjentami [...], bowiem planują zabieg [...]. Wyjaśnił, że badania oraz sam zabieg wymagają znacznych nakładów finansowych tj. ok. 13 tyś. zł, dlatego też, odmowa wstrzymania wykonania decyzji może spowodować dla niego i żony powstanie niepowetowanej szkody w postaci konieczności odłożenia planowanych zabiegów lub niewystarczającego wsparcia lekarzy lub wykupu środków farmakologicznych uwzględniając perspektywę powodzenia któregoś z zabiegów. Do wniosku dołączył dokument z banku potwierdzający wysokość otrzymywanego wynagrodzenia oraz rachunki za leczenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 z późn. zm.) dalej – "p.p.s.a.", jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postawienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienie przysługuje środek odwoławczy na zasadach ogólnych. Zażalenie na rozstrzygnięcie o odmowie wstrzymania wykonania decyzji w niniejszej sprawie jest oczywiście uzasadnione. Dokonując bowiem analizy sprawy w ramach autokontroli Sąd doszedł do przekonania, że dokumenty zgromadzone w aktach sprawy oraz przedstawiona przez Skarżącego w zażaleniu argumentacja daje podstawy, aby przychylić się do złożenia wniosku w zakresie wstrzymania wykonania decyzji organu I instancji. Sąd uznał bowiem, że z uwagi na sytuację rodzinną i majątkową Skarżącego wykonanie decyzji będzie stwarzało dlań realne niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody. Wskazać należy, że o spełnieniu przesłanek warunkujących uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności można mówić dopiero wówczas, gdy zostanie wykazane, że wykonanie tego aktu lub czynności spowoduje szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r. w, GZ 138/04, niepubl.). W ocenie Sądu, taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. Niewstrzymanie wykonania decyzji spowoduje bowiem utratę środków finansowych koniecznych, na pokrycie kosztów związanych z leczeniem i planowanym przez Skarżącego zabiegiem. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 195 § 2 w zw. z art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd wstrzymał wykonanie decyzji organu I instancji.