III SA/Wa 3089/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alojzy Skrodzki po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. M. O., R. D. spółka jawna na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2014 r. Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za luty, marzec, kwiecień, czerwiec, lipiec oraz miesiące od września do grudnia 2011 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Skarżąca R. M. O., R. D. spółka jawna, reprezentowana przez adw. K. O., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] sierpnia 2014 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za luty, marzec, kwiecień, czerwiec, lipiec oraz miesiące od września do grudnia 2011 r. W skardze tej Skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji na zasadzie art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: "P.p.s.a.". W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik podniósł, że konieczność zapłacenia podatku w tak znacznej kwocie przed ostatecznym rozstrzygnięciem spowodowałaby utratę płynności finansowej przedsiębiorstwa i uniemożliwiłaby prowadzenie działalności gospodarczej. W konsekwencji doprowadziłoby to do trwałej niewypłacalności i upadłości Skarżącej. Pismem z 11 marca pełnomocnik Skarżącej został wezwany do wykonania zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z 10 marca 2015 r. i wyjaśnienie czy popiera wniosek przed sądem, a jeśli tak – do uzupełnienia wniosku o wskazanie prawidłowej podstawy prawnej przez powołanie się na jedną z przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Pismem z 18 marca 2015 r. pełnomocnik Skarżącej poinformował, że popiera wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przed Sądem i na zasadzie art. 61 § 3 P.p.s.a. wskazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować dla podatnika nieodwracalne skutki prawne. Pełnomocnik wskazał, że decyzja określiła podatek w takiej wysokości, której Skarżąca nie jest w stanie zapłacić z uwagi na brak środków i majątku. Konieczność zapłaty podatku spowodowałaby konieczność złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości podatnika. Zdaniem pełnomocnika zagrożone jest istnienie Skarżącej, co stanowi podstawę do wstrzymania wykonalności zaskarżonej decyzji, gdyż skutki prawne takiej czynności są nieodwracalne. Po ogłoszeniu i przeprowadzeniu upadłości nie ma możliwości odtworzenia spółki jawnej w dotychczasowej postaci. Na miejsce zwolnione przez Skarżącą, na rynek natychmiast mogą wejść inne podmioty, tak więc nawet późniejsze próby odbudowania przedsiębiorstwa podatnika mogłyby być bezskuteczne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do unormowań art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu skargi sądowi o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten Sąd. Przepis ten nie wypowiada się w kwestii szczegółowych przesłanek, których zaistnienie uzasadniałoby podjęcie decyzji, stwierdza jedynie, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji może nastąpić zwłaszcza wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotychczasowe orzecznictwo Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przyjmowało, że powodem wstrzymania wykonania decyzji może być prawdopodobieństwo wyrządzenia skarżącemu niepowetowanej szkody na skutek wykonania aktu lub czynności, które następnie przez tenże Sąd zostałyby wzruszone. Bezspornie natomiast z przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika konieczność wykazania prawdopodobieństwa wystąpienia w rzeczywistości okoliczności opisanych w hipotezie tego przepisu. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 20 grudnia 2004 r. GZ 138/04, definiując przesłanki wyrządzenia znacznej szkody, stwierdził, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Zatem mając na uwadze powołane przepisy, stanowisko sądów administracyjnych oraz stan faktyczny, stwierdzić należy, że Skarżąca we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wykazała dlaczego wykonanie zaskarżonej decyzji, miałoby spowodować powstanie znacznej szkody. Skarżąca bowiem lakonicznie uzasadniła wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Wskazała, że istnieje realne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podniosła, że konieczność zapłaty podatku wraz z odsetkami spowoduje konieczność złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości, a zatem utraty bytu prawnego przez Skarżącą. Natomiast po ogłoszeniu i przeprowadzeniu upadłości nie ma możliwości odtworzenia spółki jawnej w dotychczasowej postaci. Zdaniem Sądu, Skarżąca powinna dokładnie wykazać (wyliczyć), w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji jej zaszkodzi. Takiego wyliczenia Skarżąca jednak nie przedstawiła. Samo natomiast złożenie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji i lakoniczne jego uzasadnienie jest niewystarczające dla jego pozytywnego załatwienia. Skarżąca wprawdzie uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji wskazuje, że konieczność zapłaty podatku wraz z odsetkami doprowadzi do ogłoszenia upadłości Spółki, jednakże swojego twierdzenia nie popiera żadnymi dokumentami czy wyliczeniami obrazującymi sytuację Spółki. Nie ma zatem możliwości stwierdzenia (wyliczenia) czy wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia Skarżącej znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Ponadto Sąd wskazuje, że zobowiązanie podatkowe jest ze swej istoty świadczeniem odwracalnym i w przypadku uiszczenia podatku nienależnego podlega zwrotowi wraz z odsetkami. Z tych przyczyn na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.