III SA/Wa 3095/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Dziełak, , po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia ... grudnia 2004 r. Nr ... w przedmiocie odpowiedzialności osoby trzeciej za zaległości podatkowe spółki jawnej w podatku od towarów i usług postanawia: 1) umorzyć postępowanie sądowe; 2) zwrócić stronie skarżącej wpis sądowy od cofniętej skargi w kwocie 1.000 zł (słownie: tysiąc złotych). Pismem z ... stycznia 2005 r. pełnomocnik R. K. (zwanego dalej "Skarżącym") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z ... grudnia 2004 r. Nr ... w przedmiocie odpowiedzialności osoby trzeciej za zaległości podatkowe spółki jawnej w podatku od towarów i usług. W dniu 20 grudnia 2005 r., stosownie do pkt 2 postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 października 2005 r., sygn. akt I FZ 464/05, w którym orzeczono o przyznaniu prawa pomocy poprzez zwolnienie z części wpisu od skargi ponad kwotę 1.000 zł, Skarżący uiścił wpis w podanej kwocie. Postanowieniem z 16 stycznia 2006 r. tutejszy Sąd zawiesił postępowanie sądowe w sprawie ze skargi Skarżącego, a następnie postanowieniem z 26 września 2006 r. postępowanie to podjął. Pismem z ... października 2006 r. pełnomocnik Skarżącego złożył oświadczenie o cofnięciu skargi na wskazaną wyżej decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W literaturze przedmiotu przyjmuje się, że cofnięcie skargi jest rezygnacją strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym. Cofnięcie skargi może mieć zarówno formę pisemną, jak i ustną złożoną do protokołu rozprawy (B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 159). Z powyższego przepisu wynika, że sąd rozpoznający wniosek strony skarżącej w przedmiocie cofnięcia skargi dokonuje w określonych granicach merytorycznej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd ten bowiem musi mieć na względzie by cofnięcie skargi nie zmierzało do obejścia prawa, jak również by wskutek cofnięcia skargi nie pozostały w obrocie prawnym akty lub czynności dotknięte wadą nieważności. Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik Skarżącego, działając w imieniu Skarżącego, złożył stosowne oświadczenie o cofnięciu skargi na Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia ... grudnia 2004 r. Rozpoznając ten wniosek Sąd nie stwierdził, aby w sprawie wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczność cofnięcia skargi, o których mowa w art. 60 p.p.s.a. Skoro przesłanki te nie wystąpiły, Sąd jest cofnięciem skargi związany. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.) W ocenie Sądu, oświadczenie zawarte w piśmie z ... października 2006 r. stanowi skuteczne cofnięcie skargi. Wobec powyższego należało, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w związku z art. 60 p.p.s.a., orzec jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego od skargi wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.