III SA/Wa 31/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Aneta Trochim – Tuchorska, Sędziowie sędzia WSA Artur Kot, sędzia WSA Radosław Teresiak (sprawozdawca), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 22 listopada 2017 r. sprawy ze skargi D. K. na postanowienie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi na czynności zabezpieczające oddala skargę Z akt sprawy wynika, że D.K. (dalej zwana: Skarżącą) wniosła do Dyrektora Izby Skarbowej w L. skargę na czynność zajęcia zabezpieczającego -samochodu marki [...], dokonaną protokołem zajęcia z 16 listopada 2005 r. przez organ egzekucyjny – Naczelnika Urzędu Skarbowego L. Dyrektor Izby Skarbowej w L. postanowieniem z [...] grudnia 2011 r. oddalił skargę z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia. Pismem z 5 stycznia 2012 r. Skarżąca wniosła zażalenie do Ministra Finansów, który postanowieniem z [...] maja 2012 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Wobec powyższego Skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na zajęcie zabezpieczające dokonane ww. protokołem z 16 listopada 2005 r. We wniosku strona podniosła, że uchybienie terminu nastąpiło i trwa z winy organu egzekucyjnego, który świadomie i niezgodnie z prawem działał na szkodę podatnika poprzez wydanie fałszywego dokumentu. Skarżąca wskazała, że w protokole zajęcia zabezpieczającego wykreślono ustawowe prawo strony do wniesienia ww. skargi na czynność zabezpieczającą. Podniosła przy tym, że Dyrektor Izby Skarbowej w L. będący organem nadzoru i mający wiedzę i wielokrotnie przekazywane przez stronę dokumenty, nie zbadał obligatoryjnie fałszywych dokumentów wydanych stronie przez organ egzekucyjny w dniu 16 listopada 2005 r. i działań organu egzekucyjnego, co do ich zgodności z prawem. Zdaniem strony, organ egzekucyjny poprzez wykreślenie prawa do złożenia skargi, dał jej prawo do wniesienia skargi w każdym czasie. Postanowieniem z [...] maja 2012 r. Dyrektor Izby Skarbowej w L. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi na ww. czynność. W uzasadnieniu wskazał, że w sytuacji uchybienia terminu do wniesienia skargi, strona powinna była wraz ze skargą złożyć wniosek o przywrócenie tego terminu. Natomiast wniosek został złożony w dniu 2 stycznia 2012 r., po odbiorze postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia [...] grudnia 2011 r. Postanowieniem z dnia [...] maja 2014 r. Minister Finansów utrzymał w mocy ww. postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w L. Natomiast Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem sygn. akt III SA/Wa 2312/14 uchylił ww. postanowienie Ministra Finansów oraz poprzedzające je postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia [...] maja 2012 r. WSA przyjął, że skoro art. 58 § 2 K.p.a. wymaga aby czynność, dla której przewidziany jest termin, była dokonana jednocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu, to dokonanie czynności przed złożeniem wniosku o przywrócenie terminu do jej dokonania, skutkuje uznaniem, że nie została spełniona przesłanka do przywrócenia terminu. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2016 r. Dyrektor Izby Skarbowej w L., po ponownym rozpatrzeniu wniosku Skarżącej z dnia 2 stycznia 2012 r. odmówił przywrócenia terminu do złożenia skargi na czynność zabezpieczającą dokonaną przez Naczelnika Urzędu Skarbowego L., polegającą na zajęciu w dniu 16 listopada 2005 r. samochodu osobowego [...]. Skarżąca w zażaleniu z dnia 5 maja 2016 r. zarzuciła, że ww. postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w L. nie respektuje prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 czerwca 2015 r., sygn. akt III SA/Wa 2312/14 oraz jest sprzeczne z art. 2a Ordynacji podatkowej. Zdaniem Skarżącej, Sąd ww. wyroku nakazał przywrócenie terminu do złożenia skargi na przedmiotową czynność zabezpieczającą. Ponadto powtórzyła wcześniej podnoszony argument, że w doręczonym jej protokole zajęcia wykreślone zostało pouczenie o możliwości złożenia skargi. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] października 2016 r. Minister Rozwoju i Finansów utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu odwołując się do przesłanek zawartych w treści art. 58 § 2 K.p.a. organ odwoławczy uznał, że Skarżąca nie dochowała 7 dniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, liczonego od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Wyjaśnił, że informację o okoliczności dotyczącej przysługującego stronie prawa do wniesienia skargi na czynność zabezpieczającą z dnia 16 listopada 2005 r. Skarżąca po raz pierwszy zawarła w piśmie z dnia 11 stycznia 2010 r., skierowanym do Dyrektora Izby Skarbowej w L. W ocenie organu, Skarżąca powzięła informację o przysługującym jej prawie zaskarżenia czynności zabezpieczającej w trakcie zapoznawania się z zebranym materiałem dowodowym, w siedzibie Izby Skarbowej w L., co bezpośrednio wynikało z jej wystąpienia z dnia 11 stycznia 2010 r. Organ przyjął, że datą, w której ustała przyczyna uchybienia terminu był dzień zapoznania się przez Skarżącą z aktami sprawy w dniu 11 stycznia 2010 r. Siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi na czynność zabezpieczającą, upływał w analizowanej sprawie w dniu 18 stycznia 2010 r. Natomiast wniosek w tej sprawie został złożony w dniu 2 stycznia 2012 r., a więc po upływie 7 dni od dnia ustania przyczyny jego uchybienia. Odnosząc się do zarzutu nierespektowania przez organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 czerwca 2015 r. o sygn. akt III SA/Wa 2312/14, uznano, że jest on niezasadny. Sąd nie nakazał przywrócenia terminu do złożenia skargi na przedmiotową czynność zabezpieczającą. Sąd uznał jedynie za nieprawidłową interpretację art. 58 § 2 K.p.a., według której, skoro ww. przepis wymaga aby czynność, dla której przewidziany jest termin, była dokonana jednocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu, to dokonanie tej czynności przed złożeniem wniosku o przywrócenie terminu do jej dokonania, powinno skutkować uznaniem, że nie została spełniona przesłanka do przywrócenia terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wydając powyższy wyrok, nie wypowiedział się w kwestii zasadności ww. wniosku Skarżącej. Na powyższe postanowienie Skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zaskarżanemu postanowieniu zarzuciła nierespektowanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 czerwca 2015 r. sygn. akt III SA/Wa 2312/14, działanie na szkodę interesu publicznego i prywatnego, zaniechanie stosowania prawa i instrumentalną jego interpretację, w tym naruszenie art. 222 K.p.a. W uzasadnieniu Skarżąca podniosła, że organ egzekucyjny rażąco naruszył prawo dokonując zajęcia zabezpieczającego w dniu 16 listopada 2005 r. przez wykreślenie z protokołu zajęcia zabezpieczającego pouczenia o możliwości wniesienia skargi na zajęcie przedmiotu zabezpieczenia. Powyższe działanie organu egzekucyjnego spowodowało uchybienie terminu do wniesienia skargi, za co winę w ocenie Skarżącej ponosi organ. Skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na czynność zabezpieczającą z dnia 16 listopada 2005 r. oraz umorzenie postępowania egzekucyjnego z mocy prawa. Minister Rozwoju i Finansów w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Przedmiotem sporu w sprawie jest kwestia przywrócenia terminu do wniesienia skargi na czynności zabezpieczające organu egzekucyjnego Z zaskarżonego postanowienia wynika, że poddając analizie mający w sprawie zastosowanie art. 58 kpa Organ uznał, że zostały spełnione trzy spośród czerech wskazanych przesłanek warunkujących przywrócenie terminu. W ocenie Organu zatem Skarżąca i) złożyła wniosek o przywrócenie terminu, ii) dopełniła czynności, dla której ustanowiony był termin, czyli wniosła skargę na czynność zabezpieczającą (por. wyrok WSA w Warszawie sygn. akt III SA/Wa 2312/14 z 17 czerwca 2015 r.), iii) uprawdopodobniła brak jej winy w niedokonaniu czynności w ustawowym terminie. Jednakże Organ uznał, że w analizowanej sprawie nie została spełniona czwarta przesłanka, ponieważ Skarżąca nie dochowała 7 dniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, liczonego od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Zgonie z art. 58 § 2 kpa prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Zasadnicze znaczenie ma zatem ustalenie kiedy ustała przyczyna uchybienia terminowi a więc kiedy Skarżąca powzięła informację o przysługującej jej skardze na czynność zabezpieczającą. Z akt sprawy wynika, że Skarżąca powzięła informację o możliwości złożenia skargi na czynności zabezpieczające w dniu 11 stycznia 2010 r., co wynika ze składanych pism do Organu. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że termin upływał 18 stycznia 2010 r. Mając powyższe na uwadze należy uznać, że Skarżąca nie dochowała 7 dniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Nie jest również zasadny zarzut nierespektowania przez Organ wyroku WSA w Warszawie sygn. akt III SA/Wa 2312/14 z 17 czerwca 2015 r. Uznając za spełnioną przesłankę dopełnienia czynności, dla której ustanowiony był termin, czyli wniesienia skargi na czynność zabezpieczającą Organ uwzględnił postanowienia powyższego wyroku. Sąd nie dopatrzył się również naruszenia przepisów Konstytucji RP. Organ respektował postanowienia art. 58 § 2 kpa, który to przepis określa przesłanki warunkujące przywrócenie terminu. Zatem to ustawodawca wykreował, jakie czynności musi dopełnić zainteresowany aby termin został przywrócony. Skarżąca pismem z dnia 27 stycznia 2017 r. odniosła się do ustaleń Organu powtórzonych w odpowiedzi na skargę. Zwrócić należy uwagę, w kontekście wywodów Skarżącej zawartych w ww. piśmie, że przedmiotem postępowania sądowo administracyjnego jest kwestia przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Niewniesienie skargi w terminie nastąpiło z przyczyn niezawinionych przez Skarżącą i to nie budzi w sprawie wątpliwości Sądu i Organu, jednak Skarżąca po powzięciu informacji o przysługującym jej prawie nie dochowała jednego ze wskazanych warunków przywrócenia terminu. Działania mające na celu złożenie skargi Skarżąca podjęła po blisko dwóch latach od momentu powzięcia informacji o przysługującym jej prawie. Z powyższych względów, na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd oddalił skargę.