III SA/Wa 3109/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Kraus (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Golat, Sędzia WSA Anna Wesołowska, Protokolant st. sekr. sąd. Alicja Bogusz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 lipca 2011 r. sprawy ze skargi M. C., M. H. K. s.c. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego oddala skargę 1. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] września 2010r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w W. uchylił zaskarżone postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] maja 2010r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego, w części dotyczącej zarzutu nieistnienia obowiązku i orzekł o jego niedopuszczalności oraz w pozostałej części utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Jak wynika z akt sprawy decyzją z dnia [...] grudnia 2008 roku nr [...] Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W. określił K. spółce cywilnej M. C., M. H. ( dalej jako ,,Skarżąca’’ ) zobowiązanie podatkowe z tytułu podatku od towarów i usług za poszczególne kwartały 2003 roku w kwocie 64.460,00 złotych. W dniu 11 grudnia 2008 roku wierzyciel - Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W. wystawił na zobowiązaną spółkę cywilną tytuł wykonawczy numer SM [...], który objął zaległości z tytułu podatku od towarów i usług za czerwiec i wrzesień 2003 roku w kwocie należności głównej 5 186,00 złotych oraz odsetki za zwłokę. Na podstawie przedmiotowego tytułu wykonawczego, Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W. dokonał zajęć rachunków bankowych w trybie art 80 § 1 ustawy z 17 czerwca 1966 o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. Nr 229, poz. 1954 ze zm. ) dalej ,,u.p.e.a’’ u następujących dłużników zajętej wierzytelności: Banku Spółdzielczym w P. oraz M. Bank [...] S A. w W,. 2. Skarżąca pismem z dnia 5 stycznia 2009 roku wniosła zarzuty w sprawie prowadzonego postępowanie egzekucyjnego na podstawie tytułu wykonawczego nr SM [...] z dnia 11.12.2008 roku podnosząc przedawnienie obowiązku, który jest podstawą prowadzonego postępowania egzekucyjnego oraz brak wymagalności obowiązku. Ponadto podniosła: - bezpodstawność prowadzonego postępowania egzekucyjnego wobec braku doręczenia decyzji z dnia [...] grudnia 2008 roku, stanowiącej podstawę prawną należności, - brak doręczenia decyzji z dnia [...] grudnia 2008 roku, - naruszenie art. 120 ustawy z 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze. zm. ) dalej jako ,,O.p.’’ polegające na pozbawieniu pełnomocnika jakiegokolwiek udziału w postępowaniu, niezgodne z przepisami uznanie decyzji z dnia [...].12.2008 roku za doręczoną, wydanie tytułu wykonawczego przed upływem 14-dniowego terminu przewidzianego do wniesienia odwołania, - naruszenie art. 121 O.p., polegające na prowadzeniu postępowania w sposób nie budzący zaufania do organów podatkowych, - naruszenie art. 122 O.p., polegające na braku podjęcia przez organ podatkowy czynności zmierzających do wyjaśnienia przedmiotu sprawy, - naruszenie art. 145 § 2 O.p., przez doręczenie tytułu wykonawczego z pominięciem pełnomocnika, - naruszenie art. 223 § 2 O.p., przez wydanie tytułu wykonawczego przed upływem terminu do wniesienia odwołania od decyzji, - naruszenie art. 20 O.p., polegające na wydaniu tytułu wykonawczego mimo wniesienia wniosku w przedmiocie określenia właściwości organu podatkowego do prowadzenia postępowania podatkowego w sprawie określenia wysokości zobowiązania z tytułu podatku od towarów i usług za I, II, III, IV kwartał 2003 roku. W związku z powyższym Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego tytułu wykonawczego w całości, jednocześnie wnosząc o przesłanie decyzji z dnia [...] grudnia 2008 roku w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami. 3. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W. postanowieniem z dnia [...] czerwca 2009r. nr [...] postanowił o: 1) niedopuszczalności zgłoszenia w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym do majątku zobowiązanej na podstawie tytułu wykonawczego nr SM [...] zarzutów: - braku doręczenia decyzji z dnia [...] grudnia 2008 roku Nr [...], -naruszenia art. 120 O.p., poprzez pozbawienie pełnomocnika udziału w postępowaniu, - naruszenia art. 120 O.p., poprzez niezgodne z przepisami uznanie decyzji z dnia [...] grudnia 2008 roku Nr [...] za doręczoną, - naruszenia art. 121 O.p., poprzez prowadzenie postępowania w sposób nie budzący zaufania do organów podatkowych, - naruszenia art. 122 O.p., polegającego na braku podjęcia przez organ podatkowy czynności zmierzających do wyjaśnienia przedmiotu sprawy, o odmowie uwzględnienia zarzutów zgłoszonych na podstawie art. 33 pkt 1,2,6,10 u.p.e.a. 4. W dniu 26 czerwca 2009r. Skarżąca złożyła zażalenie na powyższe postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] czerwca 2009r wnosząc o jego uchylenie. Dyrektor Izby Skarbowej w W. postanowieniem z dnia [...] lutego 2010r. nr [...] uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. 5. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W. postanowieniem z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] uznał zarzuty Skarżącej za nieuzasadnione. W uzasadnieniu wskazał, iż w przedmiotowej sprawie termin płatności zobowiązania Skarżącej w podatku od towarów i usług za II kwartał 2003r. upłynął w dniu 25.07.2003r., natomiast za III kwartał 2003r. w dniu 27.10.2003r. Zatem zgodnie z przepisem art. 70 O.p. pięcioletni termin przedawnienia upłynąłby w przedmiotowej sprawie 31.12.2008r. Postępowanie egzekucyjne wszczęte zostało zawiadomieniem nr 1435/DN/43/l469085/lV/08/JZ z dnia 12.12.2008r. o zajęciu rachunku bankowego w Banku Spółdzielczym w P.. Zawiadomienie wraz z odpisem tytułu wykonawczego zostało doręczone Skarżącej w dniu 30 grudnia.2008r. Z uwagi na brak informacji o skuteczności dokonanego ww. zajęcia tut. Organ egzekucyjny zawiadomieniem nr 1435/DN/43/l470577/lV/08/JZ z dnia 17.12.2008r. dokonał zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego w [...] Banku M. S.A.. Przedmiotowe zawiadomienie doręczone zostało do banku w dniu 22.12.2008r., natomiast Skarżąca potwierdziła odbiór zajęcia w dniu 05.01.2009r. W dniu 30.12.2008r. M. Bank [...] S.A. przekazał całą kwotę dochodzonej należności. W związku z powyższym stwierdził, iż obowiązek wygasł w całości, a postępowanie egzekucyjne zostało zakończone. W związku z powyższym uznał zarzut za niezasadny. W odniesieniu do podniesionych przez Skarżącą pozostałych zarzutów naruszenia przepisów O.p. wskazał, iż nie znajdują one odzwierciedlenia w katalogu zawartym w art. 33 u.p.e.a. wymieniającym enumeratywnie przesłanki mogące być podstawą zgłoszonych zarzutów. Organ nie zgodził się z twierdzeniem, iż postępowanie egzekucyjne prowadzone było w oparciu o tytuł wykonawczy wystawiony na podstawie decyzji doręczonej niezgodnie z obowiązującymi przepisami. Zaznaczył, iż kwestia prawidłowości doręczenia decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z dnia [...].12.2008r. nr [...] została rozstrzygnięta postanowieniami Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...].03.2009r. nr [...] oraz [...]. Decyzja została uznana za doręczoną zgodnie z obowiązującym przepisami Ordynacji podatkowej. W przedmiotowych postanowieniach Dyrektor Izby Skarbowej w W. uznał również, iż pełnomocnictwo datowane na dzień 26.11.2008r. udzielone R. W. nie zostało złożone do akt sprawy, zatem organ pierwszej instancji nie dopuścił się uchybień proceduralnych w zakresie pominięcia udziału pełnomocnika w prowadzonym postępowaniu. Organ egzekucyjny wskazał, iż z uwagi na fakt, iż zarzuty nie zostały uwzględnione nie zachodzą przesłanki uzasadniające umorzenie postępowania egzekucyjnego zgodnie z art. 34 § 4 u.p.e.a. 6. W dniu 2 czerwca 2010r. Skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] maja 2010 r. wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Zasakrżonemu postanowieniu zarzuciła: 1) naruszenie art. 239a O.p. z uwagi na brak doręczenia decyzji z dnia [...] grudnia 2008r. 2) naruszenie art. 223 § 2 O.p. przez wydanie tytułu wykonawczego przed upływem terminu do wniesienia odwołania od decyzji, 3) naruszenie art. 68 § 3 O.p. polegające na błędnym przyjęciu istnienia zobowiązania podatkowego, 4) naruszenie art. 33 u.p.e.a. polegające na błędnym przyjęciu, iż w sprawie nie zaszły przesłanki mogące być podstawą zarzutów skoro skarżąca wskazała za podstawę zarzutów przedawnienie obowiązku oraz brak wymagalności 5) naruszenie art. 7 k.pa w związku z art. 77 § 1 k.p.a. polegające na braku wyczerpującego zebrania materiału dowodowego w sprawie oraz braku ustosunkowania się do zgromadzonych w sprawie dokumentów. 7. Dyrektor Izby Skarbowej w W. postanowieniem z dnia [...] września 2010 r. nr [...] uchylił zaskarżone postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] maja 2010 r. w części dotyczącej zarzutu nieistnienia obowiązku i orzekł o jego niedopuszczalności, w pozostałej części utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu wskazał, iż we wniesionym zażaleniu pomimo określenia przez Skarżącą zarzutu jako brak wymagalności z powodu niedoręczenia decyzji stronie, należy zakwalifikować go jako zarzut nieistnienia obowiązku. Ponadto zaznaczył, iż Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W. określił, iż zobowiązanie z tytułu podatku od towarów i usług za okres 06/2003 i 09/2003 objęte tytułami wykonawczymi nr SM [...] ulegało przedawnieniu z dniem 31.12.2008r. Jednakże na skutek zastosowania skutecznego środka egzekucyjnego w postaci zajęcia rachunku bankowego w [...] Banku M. S.A. na podstawie zawiadomienia nr 1435/DN/43/1470577/IV/08/JZ z dnia 17.12.2008r., które zostało przyjęte do realizacji przez bank w dniu 22.12.2008r., termin przedawnienia biegnie na nowo od dnia następnego po dniu, w którym zastosowano środek egzekucyjny. Na poczet przedmiotowego zajęcia M. Bank S.A. przekazał w dniu 30.12.2008r. całą kwotę egzekwowanych należności. Tym samym obowiązek wygasł w całości, a postępowanie egzekucyjne zostało zakończone. Spółka potwierdziła odbiór zajęcia w dniu 05.01.2009r. W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej stanowisko Naczelnika Urzędu Skarbowego zajęte w tym przedmiocie jest zasadne i mające oparcie w materiale dowodowym sprawy. Zauważył, iż organ pierwszej instancji w toku prowadzonego postępowania w przedmiocie rozstrzygnięcia wniesionych zarzutów odniósł się także do zarzutu o którym mowa w art. 33 pkt 1 u.p.e.a. w zakresie braku wymagalności upatrywanym przez Skarżącą w niedoręczeniu jej decyzji, który w rezultacie jest zarzutem nieistnienia obowiązku uznając go za bezzasadny. Podkreślił, iż Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W. rozpatrując merytorycznie powyższy zarzut wskazał, iż kwestię doręczenia decyzji Stronie Dyrektor Izby Skarbowej w W. rozstrzygnął w dniu 20.03.2009r. w postanowieniach nr [...] oraz [...] uznając za dzień doręczenia decyzji datę 10.12.2008r. w trybie art. 153 § 3 O.p. Dyrektor Izby Skarbowej uznał również, iż pełnomocnictwo dla R. W. datowane na dzień 26.11.2008r. nie zostało złożone do akt sprawy, zatem organ pierwszej instancji nie dopuścił się uchybień proceduralnych w zakresie pominięcia udziału pełnomocnika w prowadzonym postępowaniu, a tym samym nie miał podstaw przewidzianych prawem doręczenia decyzji pełnomocnikowi w sprawie niewystępującemu. Dyrektor Izby Skarbowej uznał za niedopuszczalny zarzut nieistnienia obowiązku w związku z niedoręczeniem decyzji z uwagi na fakt, iż zarzut Skarżącej dotyczący niedoręczenia decyzji był już przedmiotem rozstrzygnięcia w odrębnym postępowaniu administracyjnym. W związku z powyższym Dyrektor Izby Skarbowej uchylił w tej części zaskarżone postanowienie i orzekł o niedopuszczalności wniesienia zarzutu nieistnienia obowiązku. Ponadto organ stwierdził, iż Naczelnik Urzędu Skarbowego w zaskarżonym postanowieniu słusznie poinformował stronę postępowania, iż inne kwestie podniesione w zarzutach nie zawierają się w art. 33 u.pe.a., który stanowi zamknięty katalog przesłanek mogących być podstawą zgłoszonych zarzutów. 8. Pismem z dnia 8 listopada 2011 r. Skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2010r. wnosząc o jego uchylenie oraz zasądzenie kosztów związanych z wniesieniem skargi. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła: 1) błędne ustalenie stanu faktycznego sprawy polegające na nieprawidłowym przyjęciu, iż możliwe było wszczęcie i prowadzenie postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułu wykonawczego Nr [...] wystawionego na podstawie decyzji z dnia [...] grudnia 2008 roku, niedoręczonej do dnia dzisiejszego zarówno stronie skarżącej jak i jej pełnomocnikowi w osobie R. W., 2) naruszenie art. 68 § 3 O.p. polegające na błędnym przyjęciu istnienia zobowiązania podatkowego, skoro decyzja określająca wysokość zobowiązania nie została skarżącym doręczona przed upływem 5 lat. licząc od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy, 3) naruszenie art. 33 u.p.e.a. polegające na błędnym przyjęciu, iż w sprawie niniejszej nie zaszły przesłanki mogące być podstawą zarzutów, skoro skarżąca wskazała za podstawę zarzutów między innymi przedawnienie obowiązku oraz brak wymagalności obowiązku. 4) naruszenie art. 34 § 1 a) u.p.e.a., polegające na nieprawidłowym orzeczeniu o niedopuszczalności zarzutu niestnienia obowiązku, gdyż zarzut był już przedmiotem rozstrzygnięcia w odrębnym postępowaniu administracyjnym, przy jednoczesnym braku wskazania o jakie postępowanie administracyjne chodzi. W uzasadnieniu skargi wskazała, iż organ skarbowy nie miał żadnych podstaw do wszczynania postępowania egzekucyjnego przeciwko Skarżącej. Podkreśliła, iż decyzja z dnia [...] grudnia 2008 roku nie została doręczona ani skarżącym ani ustanowionemu pełnomocnikowi. Wskazała, iż pismem z dnia 26 listopada 2008 roku wysłanym do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. pełnomocnik Skarżącej zgłosił zarzuty i zastrzeżenia do prowadzonego przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W.. W ocenie Skarżącej od tego dnia wszelka korespondencja winna być kierowana do jej pełnomocnika. Zaznaczyła, iż o fakcie wydania decyzji z dnia [...] grudnia 2008 roku dowiedziała się dopiero w dniu 5 stycznia 2009 roku, tj.z chwilą otrzymania tytułu wykonawczego, a zatem po wejściu w życie przepisów ordynacji podatkowej w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2009 roku. Podniosła ponadto kwestię doręczenia korespondencji zawierającej decyzję wskazując, iż na zwrotce nie było żadnej adnotacji co dostarcza goniec organu, ani tym bardziej, iż jest to decyzja. Zaznaczyła, iż przekonanie, że chodziło o zwykłe pismo, utrwalone zostało przez otrzymane w styczniu 2009 roku postanowienie z dnia [...] grudnia 2008 roku (czyli dzień przed wydaniem decyzji) postanowienie o przedłużeniu postępowania do dnia 15 grudnia 2008 roku. Zdaniem Skarżącej przyjęta przez organ podstawa prawna, tj. art. 70 § 1 O.p. nie jest trafna. W ocenie Skarżącej z uwagi na fakt, iż organ podatkowy nie doręczył stronie skarżącej decyzji z dnia [...] grudnia 2008 roku określającej wysokość zobowiązania z tytułu podatku od towarów i usług przed upływem 31 grudnia 2008 roku, zobowiązanie to nie powstało. Za chybione uznała również twierdzenie organu podatkowego, iż przytoczone zarzuty nie znajdują odzwierciedlenia w niniejszej sprawie. Zaznaczyła, iż w swych zarzutach zgłosiła między innymi przedawnienie obowiązku oraz brak wymagalności obowiązku, które mogą zostać przywołane w tego rodzaju postępowaniu. Stwierdziła, iż wszczęcie postępowania egzekucyjnego wobec zobowiązania, które z mocy ustawy nie powstało uznać należy za sprzeczne z obowiązującymi przepisami prawa. 9. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. 10. W pismach procesowych z dnia 27 czerwca 2011r. oraz z dnia 28 czerwca 2011r. Skarżąca podtrzymała stanowisko, iż nie było skutecznego doręczenia decyzji z dnia [...] grudnia 2008 r. Na potwierdzenie powyższego stanowiska powołała wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lutego 2011r. sygn. akt I FSK 264/10. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył , co następuje: 11.1. Skarga nie jest zasadna . Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a., sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie . W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a - c p.p.s.a.), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). 11.2. Kontroli Sądu w niniejszym postępowaniu poddane zostało postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2010 r. uchylające zaskarżone postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] maja 2010 r., w części dotyczącej zarzutu nieistnienia obowiązku i orzekające o jego niedopuszczalności oraz w pozostałej części utrzymujące w mocy zaskarżone postanowienie, w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Zgodnie z art. 33 u.p.e.a. podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej może być: 1) wykonanie lub umorzenie w całości albo w części obowiązku, przedawnienie, wygaśnięcie albo nieistnienie obowiązku; 2) odroczenie terminu wykonania obowiązku albo brak wymagalności obowiązku z innego powodu, rozłożenie na raty spłaty należności pieniężnej; 3) określenie egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i 4; 4) błąd co do osoby zobowiązanego; 5) niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym; 6)niedopuszczalność egzekucji administracyjnej lub zastosowanego środka egzekucyjnego; 7) brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1; 8) zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego; 9) prowadzenie egzekucji przez niewłaściwy organ egzekucyjny; 10) niespełnienie wymogów określonych w art. 27. Skarżąca jako podstawę zarzutów zawartych w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej wskazała przedawnienie obowiązku, które jest podstawą prowadzonego postępowania egzekucyjnego ( art.33 pkt 1 u.p.e.a. ) oraz brak wymagalności obowiązku, którego dopatruje się w związku z niedoręczeniem przez organ podatkowy decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego, będącej podstawą wystawienia tytułu wykonawczego. Zarzut ten organy zasadnie zakwalifikowały jako zarzut nieistnienia obowiązku ( art. 33 pkt 1 u.p.e.a. ). Ponadto podniosła bezpodstawność prowadzonego postępowania egzekucyjnego wobec braku doręczenia decyzji z dnia [...] grudnia 2008 r. stanowiącej podstawę należności oraz naruszenie art. 120, 121,122, 145 § 2, 223 § 2 i art. 20 O.p. W skardze złożonej na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej Skarżąca zarzuciła błędne ustalenie stanu faktycznego i prowadzenie postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] wystawionego na podstawie decyzji z dnia [...] grudnia 2008 r. niedoręczonej zarówno stronie skarżącej jak i jej pełnomocnikowi. W związku z powyższym spór w zakresie postawionego zarzutu sprowadza się do przesądzenia, czy rozpatrując w postępowaniu egzekucyjnym zarzut oparty na podstawie "nieistnienia obowiązku", w rozumieniu art. 33 pkt 1 u.p.e.a, organ egzekucyjny uprawniony jest do badania prawidłowości doręczenia decyzji wymiarowej, będącej podstawą egzekwowanego tytułu wykonawczego. Należy wskazać, że powyższy zarzut Skarżącej miał za przedmiot okoliczności doręczenia decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] grudnia 2008 r. określającej spółce wysokość zobowiązania z tytułu podatku od towarów i usług za poszczególne kwartały 2003 r. Te same okoliczności Skarżąca przywołała w postępowaniu podatkowym prowadzonym w związku z odwołaniem wniesionym od powołanej decyzji określającej zobowiązanie w podatku od towarów i usług oraz wnioskami o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W tym stanie sprawy zarzut Skarżącej, dotyczący prawidłowości doręczenia decyzji określającej zobowiązanie, w dacie wydania postanowienia w sprawie zarzutów zobowiązanej ( postanowienie z dnia [...] maja 2010r. ) był przedmiotem rozstrzygnięć wydanych w odrębnym postępowaniu podatkowym tj. postanowieniach Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] oraz z dnia [...] marca 2010r. [...], w których to organ za datę doręczenia decyzji z dnia [...] grudnia 2008 r. uznał 10 grudnia 2008r. jako doręczonej w trybie art. 153 § 3 O.p. Organ podatkowy również stwierdził, że pełnomocnictwo udzielone R. W. datowane na dzień [...] listopada 2008 r. nie zostało złożone do akt sprawy. W tym miejscu należy wskazać na treść art. 34 § 1a) u.p.e.a., zgodnie z którym jeżeli zarzut zobowiązanego jest lub był przedmiotem rozpatrzenia w odrębnym postępowaniu administracyjnym, podatkowym lub sądowym albo zobowiązany kwestionuje w całości lub w części wymagalność należności pieniężnej z uwagi na jej wysokość ustaloną lub określoną w orzeczeniu, od którego przysługują środki zaskarżenia, wierzyciel wydaje postanowienie o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu. W związku z powyższym Dyrektor Izby Skarbowej prawidłowo stwierdził, iż zarzut dotyczący niedoręczenia decyzji był już przedmiotem odrębnego postępowania podatkowego i mając na względzie treść powołanego art. 34 § 1a) u.p.e.a. uznał jego niedopuszczalność. W świetle powyższego niezasadny jest zarzut strony skarżącej, iż Dyrektor Izby Skarbowej nie wskazał odrębnych postępowań administracyjnych, w których postawiony zarzut był przedmiotem rozstrzygnięcia, bowiem z treści uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, iż organ wskazał na wydane rozstrzygnięcia tj. postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2010 r. oraz z dnia [...] marca 2010r., w których dokonano oceny zarzutu braku doręczenia decyzji z dnia [...] grudnia 2008 r. Tym samym zarzut naruszenia art. 34 § 1a u.p.e.a. należy uznać za bezzasadny. Na ocenę prawidłowości rozstrzygnięcia wydanego w niniejszym postępowaniu nie może mieć również wpływ powołany przez Skarżącą w pismach procesowych wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lutego 2011r. sygn. akt I FSK 264/10. Naczelny Sąd Administracyjny wskazanym wyrokiem uchylił wyrok Sądu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, dotyczącej skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] marca 2009 r. w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] grudnia 2008 r. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazał, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny błędnie przyjął, iż w niniejszej sprawie w dniu 10 grudnia 2008 r., nastąpiło na podstawie art. 153 § 1 i 2 O.p. doręczenie decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] grudnia 2008r. Jednakże należy podkreślić, że Sąd ocenia legalność zaskarżonego postanowienia z uwzględnieniem stanu prawnego i faktycznego istniejącego w dniu jego wydania. Jak już wyżej wskazano zarówno w dacie wydania postanowienia przez organ egzekucyjny z dnia 21 maja 2010r. jak i zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] września 2010r.w obrocie prawnym znajdowały się ostateczne postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] oraz z dnia [...] marca 2010r. [...], w których dokonano oceny zarzutu braku doręczenia decyzji z dnia [...] grudnia 2008 r., a które były wiążące dla organu egzekucyjnego. Ponadto wydanie rozstrzygnięcia przez Naczelny Sąd Administracyjny nie zmienia faktu, że zarzut złożony w postępowaniu egzekucyjnym dotyczący niedoręczenia decyzji wymiarowej, był już przedmiotem odrębnego postępowania podatkowego, a następnie sądowego co spełnia przesłankę zawartą w art. 34 §1a) u.p.e.a. niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. W związku z powyższym w ocenie Sądu powyższa okoliczność związana z powołanym rozstrzygnięciem wydanym przez Naczelny Sąd Administracyjny nie może być podstawą uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia. Natomiast oceniając zarzut naruszenia art. 68 § 3 O.p. należy wskazać, że zgodnie z tym przepisem dodatkowe zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług nie powstaje, jeżeli decyzja ustalająca to zobowiązanie została doręczona po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy. W przedmiotowej sprawie podstawą wystawionego tytułu wykonawczego była decyzja Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] grudnia 2008r. określająca spółce wysokość zobowiązania z tytułu podatku od towarów i usług za poszczególne kwartały 2003 r. Zarówno decyzja ta nie ustalała dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług, jak i tytuł wykonawczy nie dotyczył dodatkowego zobowiązania w podatku od towarów i usług. W związku z powyższym zarzut naruszenia art. 68 § 3 O.p. jest bezzasadny. Zdaniem Sądu również nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 33 u.p.e.a. Naruszenie tego przepisu Skarżąca upatruje w błędnym przyjęciu przez organ, iż w niniejszej sprawie nie zaszły przesłanki mogące być podstawą zarzutów, skoro wskazała jako podstawę zarzutów m.in. przedawnienie zobowiązania podatkowego oraz brak wymagalności obowiązku. Należy wskazać, że zobowiązanie podatkowe z tytułu podatku od towarów i usług za czerwiec i wrzesień 2003 r. objęte tytułem wykonawczym nr SM [...] uległoby przedawnieniu zgodnie z art. 70 § 1 O.p. z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku tj. z dniem 31 grudnia 2008 r. Jednakże z akt sprawy wynika, iż przed upływem terminu przedawnienia zastosowano skutecznie środek egzekucyjny w postaci zajęcia rachunku bankowego Skarżącej w M. S.A. na podstawie zawiadomienia o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego z dnia 17 grudnia 2008 r., o którym powiadomiono Skarżącą, co spowodowało przerwę biegu przedawnienia zgodnie z art. 70 § 4 O.p. Ponadto należy wskazać, że na poczet przedmiotowego zajęcia Bank w dniu 30 grudnia 2008 r. przekazał całą kwotę egzekwowanych należności, a tym samym z dniem spłaty zobowiązanie podatkowego wygasło w całości. W związku z powyższym skoro kwestia doręczenia decyzji była rozstrzygnięta w odrębnym postępowaniu podatkowym, a zobowiązanie wygasło przed upływem terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, organy zasadnie nie uwzględniły zarzutu przedawnienia zgłoszonego w niniejszym postępowaniu. Natomiast odnośnie zarzutu braku wymagalności, związanego z brakiem doręczenia decyzji z dnia [...] grudnia 2008 r. zdaniem Sądu organy zasadnie zakwalifikowały ten zarzut jako nieistnienie obowiązku z art. 33 pkt 1 u.p.e.a. i jak wyżej wskazano Dyrektor Izby Skarbowej prawidłowo na podstawie art. 34 §1a) u.p.e.a. uznał niedopuszczalność zgłoszonego zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. Natomiast w odniesieniu do podniesionych przez Skarżącą pozostałych zarzutów naruszenia przepisów O.p. organy prawidłowo wskazały, iż nie znajdują one odzwierciedlenia w katalogu zawartym w art. 33 u.p.e.a. wymieniającym enumeratywnie przesłanki mogące być podstawą zgłoszonych zarzutów. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.