III SA/Wa 3113/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA Marta Waksmundzka - Karasińska po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia odrzucić skargę E.W., dalej jako Skarżący wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] listopada 2018 r. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Przewodnicząca Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z dnia 11 stycznia 2019 r. wezwała Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł. Jak wynika z dokumentacji księgowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczącej opłat sądowych do dnia 13 lutego 2019 r. Skarżący, mimo pouczenia, nie uiścił należnego wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił, co następuje: W myśl art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej: "p.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Jeśli należny wpis nie został uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. W myśl natomiast art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd. Należy zauważyć, że w rozpoznawanej sprawie Skarżący został prawidłowo wezwany do uiszczenia należnego wpisu od skargi. Odpis zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III z dnia 11 stycznia 2019 r. został doręczony Skarżącemu w dniu 22 stycznia 2019 r. W związku z powyższym termin do uiszczenia wpisu upływał z dniem 29 stycznia 2019 r. (wtorek). W zakreślonym terminie wpis nie został uiszczony. W tej sytuacji Sąd był zatem zobowiązany, w oparciu o art. 220 § 3 p.p.s.a., orzec, jak w sentencji.