III SA/Wa 312/09
WyrokWSA w Warszawie2009-05-22
Skład orzekający: Grażyna Nasierowska, Sylwester Golec, Andrzej Góraj
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania od decyzji wymiarowej organu pierwszej instancji jest zgodne z prawem, jeśli strona skarżąca podnosi zarzuty dotyczące merytorycznej zasadności decyzji, a nie kwestii formalnych związanych z terminem?Ratio decidendi
Sąd administracyjny badał jedynie legalność postanowienia o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania, a nie merytoryczną zasadność decyzji organu pierwszej instancji. Ponieważ odwołanie zostało wniesione po terminie, a strona nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu, organ był zobowiązany do wydania postanowienia o uchybieniu terminu. Zarzuty dotyczące wymiaru podatku nie mogły być rozpoznane w tym postępowaniu.Stan faktyczny
Skarżąca wniosła odwołanie od decyzji Wójta Gminy S. ustalającej zobowiązanie pieniężne w podatkach. Samorządowe Kolegium Odwoławcze (SKO) postanowieniem stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania, wskazując na datę doręczenia decyzji i upływ 14-dniowego terminu. Skarżąca w skardze podniosła zarzuty dotyczące sposobu wymiaru podatku i nieudzielenia ulgi podatkowej, twierdząc, że nie spowodowała uchybienia terminu. SKO podtrzymało swoje stanowisko, a WSA oddalił skargę.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Nasierowska, Sędziowie Sędzia WSA Sylwester Golec (sprawozdawca), Sędzia WSA Andrzej Góraj, Protokolant Łukasz Bazyluk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 maja 2009 r. sprawy ze skargi K. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę
Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia [...] stycznia 2009 r. ([...]) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. (dalej "SKO") działając na podstawie art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 ze zm.) oraz art. 228 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm., dalej jako "O.p.") stwierdziło, że odwołanie K. B. (dalej "Skarżąca") od decyzji Wójta Gminy S. z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...], ustalającej łączne zobowiązanie pieniężne w podatkach: rolnym, leśnym i od nieruchomości za 2008 r., zostało wniesione z uchybieniem terminu do jego wniesienia.
W uzasadnieniu wyjaśniono, że decyzję Wójta Gminy S. z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] doręczono Skarżącej 2 lipca 2008 r. Ostatnim dniem terminu do wniesienia odwołania był zatem 16 lipca 2008 r. Zgodnie z art. 223 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm., dalej jako "O.p.") 14-dniowy termin do złożenia odwołania rozpoczął bieg następnego dnia po dniu odebrania decyzji z dnia [...] czerwca 2008 r., tj. z dniem 3 lipca 2008 r. i upłynął w dniu 16 lipca 2008 r. (środa). Dzień ten nie był dniem wolnym od pracy. Zdaniem organu uchybienie ustawowego terminu spowodowało bezskuteczność odwołania. Skarżąca nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.
Z akt sprawy wynika, że Skarżąca w piśmie nazwanym "odwołaniem" i złożonym w SKO w dniu 26 listopada 2008 r. wskazała na decyzję wymiarową o numerze [...]. W treści pisma podniosła kwestię nie udzielenia ulgi podatkowej od nabytych gruntów rolnych i leśnych. SKO zwróciło się do Skarżącej o wyjaśnienie, czy jej zamiarem było złożenie odwołania czy jest to żądanie innego rodzaju. W odpowiedzi na ww. wezwanie Skarżąca wyjaśniła, że pismo z 24 listopada 2008 r. (wpływ do SKO w dniu 26 listopada 2008 r.) skierowane do SKO za pośrednictwem Wójta Gminy S. było zarówno odwołaniem od decyzji Wójta z dnia [...] czerwca 2008 r., jak również zarzutem nie precyzyjnego udzielenia wyjaśnień udzielonym przez urzędników w sprawie udzielenia ulgi podatkowej. Wniosła o uchylenie decyzji w całości.
Wskazanym na wstępie postanowieniem SKO, że odwołanie K. B. od decyzji Wójta Gminy S. z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...], zostało wniesione z uchybieniem terminu do jego wniesienia.
W skardze wniesionej na to postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie K. B. podniosła, iż uchybienie terminu nie zostało przez nią spowodowane. Skarżąca wyjaśniła, że złożyła odwołanie, gdyż w pismach kierowanych do niej przez Wójta Gminy S. organ zajmował różne stanowiska. Nie została również poinformowana jakie dokumenty musi przedstawić aby uzyskać ulgę podatkową związaną z nabytymi gruntami na terenie gminy S.. Podniosła, że w odpowiedzi na pismo z dnia 16 września 2008 r. wystosowane do Wójta gminy S. otrzymała kserokopię pierwszej decyzji z dnia [...] czerwca 2008 r. Wskazała szereg zarzutów z zakresie sposobu określenia wymiaru podatku od nabytych gruntów oraz odniosła się do kwestii przysługującej jej ulgi podatkowej. Skarżąca podniosła, że podstawą do naliczenia podatku musi być odpowiednie zebranie materiału dowodowego, na którego podstawie zostanie określona odpowiednia wysokość podatku. Zwróciła się również do SKO o zajęcie pisemnego stanowiska i zaprzestanie komplikowania sprawy.
SKO w odpowiedzi na skargę, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu, wniosło o oddalenie skargi. Wyjaśniło, że zwrotne potwierdzenie odbioru decyzji Wójta Gminy S. z dnia [...] czerwca 2008 r. potwierdza odbiór decyzji przez Skarżącą w dniu 2 lipca 2008 r. Ponadto kwestia rozbieżności w pismach Wójta Gminy S. nie dotyczy przedmiotowej sprawy.
W piśmie procesowym z dnia 30 kwietnia 2009 r. Skarżąca ponownie przedstawiła kwestię opodatkowania nabytego terenu leśnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:
Na wstępie należy wskazać, że przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie było postanowienie SKO stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji wymiarowej organu pierwszej instancji. Postanowienie to ma charakter formalny i zamyka drogę do merytorycznego rozpoznania sprawy. Z tego względu przy rozpoznawaniu skargi wniesionej w niniejszej sprawie nie mogły być uwzględnione przez Sąd, zawarte w skardze zarzuty dotyczące sposobu wymiaru podatku. Tego rodzaju zarzuty mogłyby być rozpoznane jedynie w przypadku wydania decyzji przez organ drugiej instancji po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez skarżącą od decyzji organu pierwszej instancji, do czego jednak w niniejszej sprawie nie doszło. Z tych względów na obecnym etapie postępowania Sąd mógł jedynie badać legalność postanowienia SKO z dnia [...] stycznia 2009 r. ([...]) którym na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm., dalej jako "O.p.") organ stwierdził wniesienie odwołania z uchybieniem przepisanego terminu. Wydając to postanowienie organ nie opierał się na okolicznościach mających wpływ na wymiar podatku za rok 2008, zatem okoliczności te jako niemające znaczenia dla legalności zaskarżonego postanowienia nie mogły być ocenione w niniejszym postępowaniu.
Zdaniem Sądu zaskarżone postanowienie było zgodne z prawem. Z akt sprawy wynika, że decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] doręczono skarżącej 2 lipca 2008 r. Pismo, które według skarżącej stanowiło odwołanie od tej decyzji, zostało wniesione do organu w dniu 26 listopada 2008 r. W aktach sprawy znajduje się kserokopia dziennika korespondencji prowadzonego przez organ pierwszej instancji, z której wynika, że skarżąca złożyła odwołanie w organie pierwszej instancji osobiście. W tym stanie faktycznym organ w zaskarżonym postanowieniu zasadnie uznał, że skarżącą wniosła odwołanie po upływie terminu określonego w art. 223 § 2 pkt 1 O.p. Stwierdzenie to potwierdza także powołanie w odwołaniu pism procesowych kierowanych przez skarżącą do organu pierwszej instancji, a także otrzymanych od tego organu: z dnia 27, 16, 26 września, 14 października i 7 listopada 2008 r. (odpowiednio załączniki do dowołania numer 2, 3, 5, 6 i 8).
Podnoszony w skardze brak winy skarżącej w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji, może stanowić podstawę wniosku o przywrócenie tego terminu. Okoliczność ta nie ma żadnego znaczenia przy wydawaniu postanowienia, o którym mowa w art. 228 § 1 pkt 2 O.p. W tym stanie rzeczy należało stwierdzić, że skoro skarżąca wniosła odwołanie uchybieniem terminu i nie złożyła wniosku o przywrócenie tego terminu, to organ obowiązany był do wydania postanowienia o którym mowa w powołanym przepisie.
Z tych względów wobec bezzasadności zarzutów podnoszonych w skardze Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) skargę oddalił.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło