III SA/Wa 3132/11

Dnia 10 stycznia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Sobocha, , po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2012 r. wniosku Zakładu [...] w C. o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległych wpłat i odsetek oraz rozłożenia na raty wpłat i odsetek na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Skarżący – Zakład [...] w C. wniósł skargę na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] września 2011 r. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległych wpłat i rozłożenia na raty zaległości z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych ("PFRON") za okres od grudnia 2005r. do lutego 2010r. W skardze zawarto również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji a także poprzedzającej ją decyzji Prezesa Zarządu PFRON z [...] maja 2010r. W ocenie Skarżącego, w sytuacji nałożenia na niego do czasu prawomocnego zakończenia się postępowania ciężarów związanych z obowiązkiem wpłat na rzecz PFRON prowadzące Zakład [...] będą zmuszone natychmiast go zamknąć. Wyjaśnił, że zaskarżone decyzje, zagrażają nie tylko egzystencji Zakładu [...] i przebywających tam pensjonariuszy ale również zagrażają zatrudnieniu 168 pracowników Zakładu, którzy w sytuacji likwidacji Zakładu będą zmuszeni albo starać się o nową pracę albo staną się osobami bezrobotnymi. Skarżący podkreślił, że złożony wniosek uzasadnia również jedno z orzeczeń w którym NSA uznał, że wykonanie zaskarżonej decyzji skutkujące zakończeniem prowadzonej działalności gospodarczej... , stanowi spełnienie obu przesłanek określonych w art. 61 § 3, co tym samym uzasadnia wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji, (postanowienie z dnia 18 czerwca 2004 r., FZ 136/04, niepubl.). Skarżący podkreślił, iż od pozytywnego rozstrzygnięcia sprawy związanej z umorzeniem zaległości oraz wstrzymania zaskarżonych decyzji do czasu prawomocnego zakończenia postępowania zależy dalsze funkcjonowanie Zakładu oraz przyjmowanie do niego nowych pensjonariuszy będących osobami niepełnosprawnymi. Na dowód trudnej sytuacji w jakiej znajduje się zakład, Skarżący przedstawił (załączył) dokumenty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Niezależnie od powyższego należy wyjaśnić, że wstrzymanie wykonania orzeczeń organów administracji na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. nie jest instytucją, którą można zastosować do wszystkich aktów wydawanych przez organy administracji. W świetle poglądów wyrażanych w doktrynie możliwość wstrzymania wykonania wykluczono, gdy zaskarżonym aktom nie można nadać w postępowaniu administracyjnym rygoru natychmiastowej wykonalności (por. Z. Kmieciak Ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, Państwo i Prawo 2003/5/18). Wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią aktu (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wyd. LexisNexis, Warszawa 2004 r., s. 122). Wstrzymanie wykonania związane jest bowiem jedynie z elementem realizacji przyznanych stronie uprawnień bądź wypełnienia nałożonych na nią obowiązków, a więc strefą zdeterminowanych przez normę zachowań. Wstrzymanie wykonania może zatem dotyczyć wyłącznie aktu administracyjnego, który nadaje się do wykonania i wymaga wykonania. W doktrynie stwierdza się też, że problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowo-administracyjne, wyd. LexisNexis, Warszawa 2004, s. 217). Decyzja odmawiająca umorzenia zaległych wpłat na PFRON i rozkładająca zaległości oraz odsetki wobec PFRON na raty, a z taką decyzją mamy do czynienia w sprawie, w ocenie Sądu nie nadaje się do wykonania. Potwierdzeniem tego stanowiska jest pogląd wyrażony przez T. Wosia, który twierdzi, iż nie kwalifikują się do wykonania wszelkie akty administracyjne odmowne (Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 1999r., s. 155). Zaskarżona decyzja nie nakłada na jej adresata (Skarżący zakład) żadnych obowiązków i nie podlega wykonaniu w drodze egzekucji administracyjnej. Skoro zaskarżona decyzja nie korzysta z przymiotu wykonalności, nie można orzec o wstrzymaniu jej wykonania na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.