III SA/Wa 3134/13

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Anna Zaorska po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego P. T. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi A. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za poszczególne okresy 1996, 1997 i 1998 r. wraz z należnymi odsetkami za zwłokę postanawia - przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz radcy prawnego P. T. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 295,20 zł (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych 20/100 ), w tym: tytułem opłaty - kwotę 240 złotych (słownie: dwieście czterdzieści złotych), tytułem 23% podatku od towarów i usług - kwotę 55,20 złotych (słownie: pięćdziesiąt pięć złotych 20/100) Postanowieniem z 10 marca 2014 r. referendarz sądowy przyznał skarżącej – A. Z. prawo pomocy, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie na jej rzecz radcy prawnego. Pismem z 18 marca 2014 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła radcę prawnego – P. T. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej. Pismem z 25 kwietnia 2014 r. pełnomocnik uzupełnił skargę wniesioną przez skarżącą oraz wniósł o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej. Oświadczył, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości ani w części. Na rozprawie w dniu 22 lipca 2014 r. pełnomocnik podtrzymał twierdzenia i zarzuty zawarte w skardze Wyrokiem z 22 lipca 2014 r. Sąd oddalił wniesioną skargę. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej – "P.p.s.a.") wyznaczony przez Sąd pełnomocnik ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków. Do czynności, o których mowa w tym przepisie, należy m.in.: reprezentowania przed Sądem I instancji, wniesienie środków odwoławczych albo sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik reprezentował skarżącą przed Sądem I instancji. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (j.t. Dz. U. z 2013, poz. 490 ze zm.). Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego – 240 zł. Wynagrodzenie tej wysokości zasadzić należało pełnomocnikowi w niniejszej sprawie. Wynagrodzenie to podwyższone zostało, na podstawie §2 ust. 3 powołanego rozporządzenia, o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności, obowiązującą w dniu orzekania (23%), tj. o kwotę 55,20 zł. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.