III SA/Wa 3146/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Jolanta Sokołowska, Sędziowie sędzia WSA Waldemar Śledzik, sędzia WSA Marta Waksmundzka-Karasińska (sprawozdawca), Protokolant starszy referent Monika Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi E. S. i K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od nieruchomości na 2001 r. 1) uchyla zaskarżoną decyzję, 2) stwierdza, że uchylona decyzja nie może być wykonana w całości, 3) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. solidarnie na rzecz E. S. i K. S. kwotę 314 zł (słownie: trzysta czternaście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Prezydent. W. decyzją z dnia [...] listopada 2006 r. uchylił, po wznowieniu, w całości decyzję znak [...] z dnia [...] stycznia 2001 r. w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości na 2001 r. i jednocześnie ustalił E. S. i K. S. (dalej: "Skarżące") wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od nieruchomości na 2001 r. za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] na kwotę 12.389,00 zł. W uzasadnieniu decyzji Prezydent W. wskazał, że Skarżące w dniu 15 grudnia 2000 r. złożyły wykaz nieruchomości dotyczący nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] w którym zostało zgłoszone do opodatkowania podatkiem od nieruchomości 675 m2 budynków lub ich części związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz 1225 m2 gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. W dniu [...] stycznia 2001 r. została wydana decyzja w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości na 2001 r. w kwocie 11.391,50 zł. W toku kontroli podatkowej, przeprowadzonej w dniach od 18 września 2006 r. do 16 października 2006 r. a dotyczącej ww. nieruchomości i obejmującej okres od 1 stycznia 2001 r. do 31 sierpnia 2006 r., ustalono, że w wykazie nieruchomości złożonym w 2000 r. podano nieprawidłowe podstawy opodatkowania tj. Skarżące nie wykazały pełnej powierzchni użytkowej kondygnacji piwnicy i parteru budynku położonego w W. przy ul. [...]. Wobec powyższego, postanowieniem z dnia [...] listopada 2006 r. wznowione zostało postępowanie podatkowe dotyczące ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od nieruchomości na 2001 r. za nieruchomość przy ul. [...] w W. Prezydent W. podał, że decyzję z dnia [...] stycznia 2001 r. w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości na 2001 r. należało uchylić w całości, bowiem przyjęta do opodatkowania powierzchnia budynków zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej nie odzwierciedlała ich rzeczywistej powierzchni. Skarżące wykazały 675 m2 zamiast 737,88 m2 powierzchni budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Opierając się na nowych danych, Organ ustalił Skarżącym wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu podatku na 2001 r. od nieruchomości położonej w W. przy ul. [...]. Decyzja Prezydenta W.z dnia [...] listopada 2006 r. została doręczona Skarżącym w dniu 5 grudnia 2006 r. Skarżące w dniu 18 grudnia 2006 r. złożyły odwołanie od ww. decyzji zarzucając naruszenie przepisu art. 210 § 4 Ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm. dalej jako: "O.p.") polegającą na nie wskazaniu przez organ podatkowy podstaw faktycznych i prawnych przyjęcia do wymiaru podatku od nieruchomości powierzchni użytkowej budynku wykorzystywanego na działalność gospodarczą o metrażu 737,88 m2. Skarżące wniosły o uchylenie zaskarżonej decyzji Prezydenta W. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o wstrzymanie wykonania decyzji do czasu rozpoznania odwołania. Decyzją z dnia [...] października 2013 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. (dalej: “SKO") utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...] listopada 2006 r. W uzasadnieniu decyzji SKO wskazało na podstawę prawną oraz sposób w jaki dokonano obliczenia zobowiązania podatkowego należnego z tytułu podatku od nieruchomości na 2001 r. W dniu 27 listopada 2013 r. Skarżące wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję, wnosząc o jej uchylenie oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta. W. Zaskarżonej decyzji zarzuciły naruszenie art. 70 § 1 O.p. mające istotny wpływ na jej treść, polegające na wydaniu przez SKO decyzji utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta W. w przedmiocie ustalenia wysokości podatku od nieruchomości za 2001 r. pomimo, iż zobowiązanie podatkowe w tym zakresie uległo przedawnieniu. Skarżące wskazały, że decyzja Prezydenta W. z dnia [...] listopada 2006 r. została doręczona im w dniu 5 grudnia 2006 r. Zgodnie z tą decyzją Skarżące zobowiązane były dopłacić różnicę w podatku w wysokości 997,50 zł w terminie 14 dni od daty doręczenia, czyli do dnia 19 grudnia 2006 r. Oznacza to, że bieg terminu przedawnia zobowązania podatkowego w niniejszej sprawie rozpoczął się w dniu 1 stycznia 2007 r., a zatem upłynął 31 grudnia 2011 r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując jednocześnie zaprezentowane wcześniej stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna. Na wstępie wyjaśnić należy, iż zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów, wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm., dalej zwana: "P.p.s.a.") sprawowana jest przez sądy administracyjne na zasadzie kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, lub ewentualnie ustalenie, że decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą (art. 145 § 1 pkt 1 i 2 P.p.s.a.). Sąd dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji stwierdza, że narusza ona prawo w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Zasadny okazał się bowiem zarzut naruszenia art. 70 §1 Ordynacji podatkowej. Wskazać w tym miejscu należy, że przedawnienie zobowiązań podatkowych dotyczy wszystkich zobowiązań, bez względu na sposób ich powstania. Przedawnieniu podlegają zarówno zobowiązania powstałe z mocy prawa jak i powstające po doręczeniu decyzji ustalającej. W przypadku podatków powstających po doręczeniu decyzji ustalającej ( jak w niniejszej sprawie) funkcjonują dwa terminy przedawnienia: wynikający z art. 68 O.p. termin przedawnienia prawa do wydania decyzji ustalającej zobowiązanie i po powstaniu tego zobowiązania – termin jego przedawnienia określony w art. 70 §1 O.p. ( por. Komentarz 2009 do Ordynacji podatkowej, B. Adamiak, J. Borkowski, R. Mastalski, J. Zubrzycki, Wrocławska Drukarnia Naukowa PAN , str. 356 ). Zgodnie z art. 70 §1 O.p. zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. W niniejszej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] października 2013r. orzekło o utrzymaniu w mocy decyzji Prezydenta W.z [...] listopada 2006r, ustalającej Skarżącym, po wznowieniu postępowania, wysokość podatku od nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] za 2001r. Jak wynika z akt sprawy, decyzja ta została doręczona Skarżącym dnia 5 grudnia 2006r. Wskazany w decyzji, a wynikający z przepisu art. 47 par.1 O.p. termin płatności podatku (różnicy w podatku w wysokości 999, 50 zł) wynosił 14 dni od daty doręczenia decyzji i upływał w dniu 19 grudnia 2006r. Dokonując subsumpcji stanu faktycznego z treścią przepisu art. 70 §1 O.p. rację należy przyznać pełnomocnikowi Skarżących, że termin przedawnienia zobowiązania podatkowego (w wys. 999,50 zł) upłynął z dniem 31 grudnia 2011r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie dostrzegło tej okoliczności i po upływie terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego wydało merytoryczne rozstrzygnięcie. Przy czym w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, ani w odpowiedzi na skargę nie wykazano, a z akt sprawy nie wynika, aby w tej sprawie zaistniały okoliczności powodujące przerwanie lub zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił zaskarżoną decyzję. O wstrzymaniu wykonania decyzji orzeczono na podstawie art. 152, zaś w kwestii kosztów - na podstawie art. 200 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.