III SA/Wa 3149/11

Referendarz sądowy Lucyna Kaligowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 11 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia oraz rozłożenia na raty zaległości postanawia 1) zwolnić skarżącego od opłat sądowych, 2) odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie Skarżący M. K. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych, argumentując, że od 15 lutego 2011 r. jest bez pracy i pozostaje na utrzymaniu rodziców. Rodzice Skarżącego są emerytami o łącznym dochodzie 2.361,88 zł. Rodzice wydają znaczne kwoty na leczenie – ojciec przebył [...] oraz wykryto u niego [...]. Skarżący nie posiada żadnego majątku, ani oszczędności. Ciążą na nim zobowiązania wobec ZUS, US oraz banków. Skarżący przesłał zeznania podatkowe, kartę informacyjną leczenia szpitalnego, faktury dokumentujące zakup leków, dokumenty w sprawie zadłużenia. W wykonaniu wezwania referendarza sądowego Skarżący przedstawił historię swoich doświadczeń z urzędem pracy. Wyjaśnił, że nie jest w stanie drobiazgowo udokumentować każdego wydatku. Przykładowo wskazał że butla gazu kosztuje 50 zł, ok. 100 zł pochłania przygotowanie opału na zimę. Skarżący, podobnie jak jego ojciec, nie posiada rachunku bankowego. Od czasu utraty możliwości zarobkowania Skarżący nie ma z czego regulować zaległości finansowych. Skarżący przedstawił zaświadczenia urzędu pracy, wyciąg bankowy z rachunku matki, przekaz pocztowy, blankiety wpłat tytułem opłat za energię. Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje: Na wstępie należy poczynić uwagę natury ogólnej. Otóż na mocy postanowienia z 27 grudnia 2011 r. Skarżącemu przyznano już prawo pomocy, tj. zwolniono go od wpisu od skargi oraz ustanowiono na jego rzecz radcę prawnego. Dodatkowo referendarzowi sądowemu z urzędu znany jest fakt korzystania przezeń z pomocy pełnomocnika – ustanowionego w ramach prawa pomocy - w sprawie II SA/Wa 75/12. Obecnie Skarżący domaga się zwolnienia od kosztów sądowych, a w szczególności od opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem. Z nadesłanych materiałów wynika, że Skarżący w dalszym ciągu jest bezrobotny, nie osiąga żadnych dochodów i pozostaje na utrzymaniu rodziców-emerytów. Podejmowane dotychczas próby znalezienia pracy czy też stażu zakończyły się niepowodzeniem (Starostwo w O., Urząd Skarbowy w O., Sąd [...] w O., kancelaria adwokacka, przedstawicielstwo handlowe). Łączna kwota emerytur pobieranych przez rodziców Skarżącego wynosi 2.129,36 zł netto. Wydatki związane z opłatami za energię elektryczną i gaz wynoszą ok. 130 zł, a ok. 100 zł pochłania przygotowanie opału na zimę. W prowadzonym wcześniej postępowaniu o przyznanie prawa pomocy wśród wydatków Skarżący wymienił także leki (470 zł), telefon (70 zł), ratę kredytu rodziców (110 zł). Pozostała część dochodu przeznaczona jest na zakup żywności i ubrań oraz inne wydatki. Na Skarżącym ciążą zobowiązania wobec ZUS, US oraz banków, których od czasu utraty możliwości zarobkowania nie ma z czego regulować. Mając na uwadze opisaną wyżej sytuację majątkową w gospodarstwie domowym Skarżącego oraz liczbę pozostających w nim osób, referendarz sądowy uznał, iż wykazał on, że nie jest w stanie uiścić opłat sądowych. Na obecnym etapie postępowania do opłat tych zaliczyć należy opłatę kancelaryjną w wysokości 100 zł za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, jak i potencjalny wpis od skargi kasacyjnej w wysokości 250 zł. Ewentualne poniesienie tych opłat mogłoby spowodować uszczerbek w utrzymaniu koniecznym Skarżącego i jego rodziców. Przesłanka przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, określona w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., została więc w niniejszej sprawie spełniona. W tym stanie rzeczy postanowiono jak w sentencji.