III SA/Wa 3151/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Trelka (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Golat,, Sędzia WSA Sylwester Golec, Protokolant ref. staż. Dorota Gaj, po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2011 r. na rozprawie sprawy ze skargi P. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2010 r. Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności wspólnika spółki za zaległości podatkowe oraz określenia spółce zobowiązania w podatku od towarów i usług za okres od stycznia do czerwca 2004 r. p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe Skarżący P. C. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2010 r., wydaną w przedmiocie solidarnej odpowiedzialności wspólnika spółki za jej zaległości podatkowe oraz określenia spółce zobowiązania w podatku od towarów i usług za okres od stycznia do czerwca 2004 r. Wydając tę decyzję Dyrektor uznał m.in., że zobowiązanie podatkowe spółki cywilnej, której wspólnikiem był Skarżący, nie przedawniło się, gdyż, jak wynika z przeprowadzonego postępowania podatkowego, w dniu [...] lutego 2005 r. wydane zostało postanowienie o wszczęciu postępowania karnego - skarbowego w odniesieniu do wszystkich okresów objętych decyzją. Postępowanie to do chwili wydania zaskarżonej decyzji nie zakończyło się. W związku z tym, według Organu, bieg terminu przedawnienia przedmiotowych zobowiązań uległ zawieszeniu z dniem wszczęcia postępowania karno – skarbowego, zaś na to zawieszenie nie ma wpływu data przedstawienia Skarżącemu zarzutów w tym postępowaniu karno – skarbowym. Dyrektor powołał się na art. 70 § 6 Ordynacji podatkowej. Na rozprawie w dniu 3 czerwca 2010 r. pełnomocnik Organu wniósł o zawieszenie postępowania sądowo – administracyjnego, wskazując na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 kwietnia 2011 r., sygn. I FSK 525/10. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Postępowanie sądowe w niniejszej sprawie należało zawiesić. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeśli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym. We wspomnianym wyżej postanowieniu NSA z dnia 5 kwietnia 2011 r. Sąd ten wystąpił do Trybunału z następującym pytaniem prawnym: "Czy art. 70 § 6 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 102, poz. 643 ze zm.), w zakresie, w jakim wywołuje skutek w postaci zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w związku ze wszczęciem postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, o którym podatnik nie jest informowany, do momentu uznania go za podejrzanego – jest zgodny z art. 2 i art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?". W niniejszej sprawie pierwotną kwestią postępowania podatkowego jest ocena zasadności poglądu Organu, iż w związku ze wszczęciem postępowania karno – skarbowego (faza in rem tego postępowania) nastąpiło zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Przy czym przyjąć należy, że – z uwagi na okres, którego dotyczy postępowanie podatkowe (styczeń – czerwiec 2004 r.), kwestia ta sprowadza się obecnie, po przedstawieniu przez NSA pytania prawnego do Trybunału, do oceny konstytucyjności art. 70 § 6 Ordynacji podatkowej w brzmieniu z roku 2004. Wydany przez Trybunał wyrok będzie miał wpływ na ocenę zaprezentowanego przez Organ poglądu, że wystarczające dla zwieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania było wszczęcie postępowania karno – skarbowego, i że bez znaczenia dla tego zawieszenia była data przekształcenia postępowania karnego w fazę in personam. Kierując się intencją uniknięcia wznowienia postępowania sądowego po ewentualnym wyroku Trybunału stwierdzającym niekonstytucyjność art. 70 § 6 Ordynacji, na podstawie przywołanego art. 125 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł, jak w sentencji.