III SA/Wa 3168/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dariusz Zalewski po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 27 lipca 2015 r., nr IPPB4/4511-595/15-6/JK3 w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: I. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie; II. zwrócić skarżącemu – M. D. – kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Pismem z dnia 14 października 2015 r. M. D. (dalej: "Skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów z 27 lipca 2015 r., nr IPPB4/4511-595/15-6/JK3, w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. Pismem datowanym na 9 stycznia 2017 r. Skarżący, na podstawie art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Cofnięcie skargi jest rezygnacją strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym. Stosownie do art. 60 p.p.s.a., cofnięcie skargi wiąże Sąd, chyba że zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, wówczas Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne. W przedmiotowej sprawie Skarżący pismem datowanym na 9 stycznia 2017 r. cofnął skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. W niniejszej sprawie Sąd nie znalazł okoliczności, które uzasadniałyby uznanie cofnięcia skargi za niedopuszczalne. W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, uznając cofnięcie skargi za dopuszczalne i prawnie skuteczne, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 p.p.s.a., orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.