III SA/Wa 3178/12

Dnia 26 listopada 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Waldemar Śledzik, po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi kasacyjnej K.B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 maja 2013r. sygn. akt III SA/Wa 3178/12 w sprawie ze skargi K. B. na decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją określającą wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2006r. postanawia: 1. odrzucić skargę kasacyjną, 2. zwrócić stronie skarżącej K.B. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 16 maja 2013r. sygn. akt III SA/Wa 3178/12, w sprawie ze skargi K. B. (zwanego dalej "Skarżącym") na decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...] września 2012 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją określającą wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2006r., oddalił skargę. Odpis ww. orzeczenia doręczono Skarżącemu w dniu 8 października 2013 r. Sekretariat WSA w Warszawie, w wykonaniu zarządzenia sędziego sprawozdawcy z dnia 24 września 2013r., pouczył Skarżącego o sposobie i trybie wniesienia skargi kasacyjnej. Skarżący pismem nadanym w dniu 5 listopada 2013 r. złożył (z zachowaniem terminu) sporządzoną osobiście skargę kasacyjną od ww. wyroku, zarzucając naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 178 w związku z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwana dalej "P.p.s.a") wojewódzki sąd administracyjny dokonuje wstępnej kontroli skargi kasacyjnej. Kontrola ta obejmuje zbadanie zachowania terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jej dopuszczalność oraz dochowanie wymogów formalnych. W myśl art. 175 § 1 P.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i § 3. Z kolei z art. 175 § 2 P.p.s.a. wynika, że tzw. przymus adwokacki nie obowiązuje w sytuacji, gdy skargę sporządził sędzia, prokurator, notariusz, albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będących stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem. Zgodnie natomiast z art. 175 § 3 pkt 1 P.p.s.a. skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego – w sprawach zobowiązań podatkowych. Z cytowanych przepisów wynika zatem jednoznacznie, iż niedopuszczalne jest wnoszenie do sądu skarg kasacyjnych, które nie zostały sporządzone przez osoby mające status zawodowy, o którym mowa w ww. przepisach. Sąd, przenosząc powyższe rozważania na grunt sprawy stwierdził, że skargę kasacyjną sporządził osobiście Skarżący, pomimo pouczenia go, iż skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata, radcę prawnego ewentualnie sędziego, prokuratora, notariusza, profesora lub doktora habilitowanego nauk prawnych, będących stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, a także przez doradcę podatkowego – w sprawach zobowiązań podatkowych. Z akt sprawy nie wynika natomiast, aby Skarżący był adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym, albo spełniał inne ww. kryteria zawodowe. Ponadto na takie okoliczności Skarżący nie powoływał się ani w skardze kasacyjnej, ani w toku postępowania sądowo-administracyjnego. Tym samym stwierdzić należało, że skargę kasacyjną wniesiono z naruszeniem wymogu sporządzenia jej przez profesjonalnego pełnomocnika, zatem jest ona niedopuszczalna. Zgodnie zaś z art. 178 ab initio P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną. Z uwagi na powyższe Sąd, działając na podstawie art. 178 w związku z art. 175 i art. 177 § 1 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.