III SA/Wa 3181/06

PostanowienieWSA w Warszawie2006-11-17

Skład orzekający: Grażyna Nasierowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona przez pełnomocnika, który sam sobie udzielił pełnomocnictwa procesowego, może zostać uznana za prawidłowo podpisaną i nadaną dalszy bieg?
Ratio decidendi
Skarga, której braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu. Pełnomocnik nie może skutecznie udzielić sam sobie pełnomocnictwa do reprezentowania strony. Brak dokumentu potwierdzającego umocowanie pełnomocnika do działania w imieniu strony stanowi brak formalny uniemożliwiający nadanie skardze dalszego biegu.
Stan faktyczny
Pełnomocnik C. P. wniósł skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Sąd wezwał pełnomocnika do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie prawidłowego pełnomocnictwa procesowego. Pełnomocnik przedstawił dokument, w którym sam sobie udzielił pełnomocnictwa. Sąd uznał, że takie pełnomocnictwo jest nieskuteczne i nie uzupełnia braku formalnego.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Nasierowska, , po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. P. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia [...] lipca 2006 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych postanawia odrzucić skargę. Pismem z 25 października 2006 r. pełnomocnik C. P. (zwanego dalej "Skarżącym") - H. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...] lipca 2006 r. w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Pismem z 12 października 2006 r. pełnomocnik Skarżącego został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie "pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi", w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Wezwanie zawierało pouczenie, że nieusunięcie braku formalnego skargi, we wskazanym terminie, spowoduje odrzucenie skargi. Ze znajdującego się w aktach sądowych "Potwierdzenia odbioru" wynika, że wezwanie zostało doręczone na adres korespondencyjny pełnomocnika Skarżącego w dniu 17 października 2006 r. Odbiór wezwania pokwitował dorosły domownik - żona H. P. W dniu 19 października 2006 r. w UP O. pełnomocnik Skarżącego nadał przesyłkę poleconą z dokumentem pełnomocnictwa, z którego wynika, iż pełnomocnik Skarżącego H. P., udzielił sam sobie pełnomocnictwa do działania w imieniu Skarżącego przed Wojewódzkim Sadem Administracyjnym w Warszawie, a mianowicie: "Ja, niżej podpisany H. P. udzielam pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym w Warszawie". Dokument pełnomocnictwa został opatrzony nieczytelnym podpisem, takim jak widniejący na skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) - dalej: "p.p.s.a." jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni. Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w wyznaczonym terminie podlega odrzuceniu przez sąd. W sprawie niniejszej Sąd stwierdził, iż brak jest dokumentu, który potwierdzałby upoważnienie H. P. do podpisania skargi, a tym samym do działania w imieniu Skarżącego. Podkreślić należy, że pełnomocnik Skarżącego nie mógł skutecznie udzielić sam sobie pełnomocnictwa do reprezentowania Skarżącego. Jak wynika bowiem z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga wnoszona do sądu administracyjnego powinna w pierwszej kolejności czynić zadość wymaganiom ogólnym pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać szczególne elementy, wymienione w tym przepisie. Jednym z ogólnych wymogów formalnych pisma, wnoszonego przez stronę w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest, zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Brak dokumentu, z którego wynikałaby legitymacja do działania w imieniu Skarżącego, skutkuje przyjęciem, że skarga dotknięta jest brakiem formalnym uniemożliwiającym nadanie jej dalszego biegu, tj. brakiem stosownego podpisu. W tej sytuacji Sąd stwierdził, że pełnomocnik Skarżącej, mimo wezwania, nie uzupełnił braku formalnego wniesionej skargi, tj. nie wykazał swojego umocowania do podpisania skargi w imieniu C. P., a zatem wypełniona została przesłanka odrzucenia skargi, określona w art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Mając na względzie powyższe i działając na podstawie art. 58 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło