III SA/Wa 3205/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA Małgorzata Jarecka po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. M. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną postanawia odrzucić skargę Skarżąca E. M. wniosła skargę na postanowienie Ministra Finansów z [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynności egzekucyjne. Przy piśmie z 31 marca 2009 r. skierowanym do strony skarżącej przesłano odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 31 marca 2009 r. o wezwaniu do uiszczenia – w terminie 7 dni od dnia doręczenia tego pisma – wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe zarządzenie skarżąca odebrała w dniu 23 kwietnia 2009 r. Skarżąca w nadesłanym w dniu 6 maja 2009 r. wniosku o przyznanie prawa pomocy wniosła o zwolnienie, ewentualnie o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie wpisu od skargi w kwocie 100 zł. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2009 r. referendarz sądowy odmówił przyznania stronie skarżącej prawa pomocy w zakresie częściowym stwierdzając, iż sytuacja finansowa skarżącej nie jest wyjątkowa, a zapłata wpisu nie spowoduje powstania uszczerbku w jej koniecznym utrzymaniu. Od niniejszego postanowienia skarżąca w dniu 5 lipca 2009 r. złożyła sprzeciw wnosząc o zmianę niniejszego postanowienia poprzez zwolnienie jej od kosztów sądowych w pełnym wnioskowanym zakresie, bądź chociażby częściowym w zależności od uznania Sądu. Postanowieniu referendarza sądowego zarzuciła wydanie z naruszeniem prawa materialnego, do którego doszło przez błędną jego interpretację, niewłaściwe zastosowanie, błędne ustalenia faktyczne, a także niewłaściwą wykładnię art. 246 § 1 pkt 1 i pkt 2 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co do którego rozważono jedynie możliwość jego literalnego brzmienia pomijając całkowicie powszechnie uznane metody wykładni celowościowej i funkcjonalnej. Jednocześnie Skarżąca wskazała rażące naruszenia przepisów proceduralnych oraz podstawowych zasad postępowania administracyjnego i sądowoadministracyjnego. Sąd postanowieniem z dnia [...] lipca 2009 r. ponownie odmówił przyznania stronie skarżącej prawa pomocy w zakresie częściowym uzasadniając, iż nie zachodzą przesłanki do zastosowania prawa pomocy w stosunku do skarżącej. Sąd uznał, iż comiesięczne dochody osiągane przez skarżącą, pomimo spłaty rat kredytu hipotecznego oraz pożyczki z kasy zapomogowo – pożyczkowej, a także pozostałych comiesięcznych wydatków nie uniemożliwiają wygospodarowanie kwoty na opłacenie wpisu stałego od wniesionej przez skarżąca skargi. Dnia 17 sierpnia 2009 r. E. M. złożyła zażalenie na powyższe postanowienie. Postanowieniem z [...] października 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącej podtrzymując ustalenia dokonane przez Sąd pierwszej instancji. Podzielił również stanowisko, że zapłata wpisu sądowego w kwocie 100 zł nie spowoduje uszczerbku w utrzymaniu skarżącej. Zarządzeniem z dnia 27 października 2009 r. wezwano skarżącą do prawomocnego wykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z dnia 31 marca 2009 r. w sprawie uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni od daty otrzymania niniejszego wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Z adnotacji na znajdującym się w aktach sprawy "Potwierdzeniu odbioru" wynika, że korespondencja została doręczona na adres strony skarżącej 12 listopada 2009 r. W dokumentach księgowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczących opłat sądowych na dzień 26 listopada 2009 r. nie stwierdzono wpływu kwoty z tytułu wpisu sądowego do sprawy o sygn. akt III SA/Wa 3205/08, do którego uiszczenia skarżąca została wezwana. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca nadesłała wniosek o rozłożenie na raty kosztów sądowych, twierdząc iż ich natychmiastowe ściągnięcie byłoby połączone z niewspółmiernymi trudnościami i powodowałoby dla niej nadmierne obciążenie majątkowe lub groziłoby innymi ciężkimi skutkami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały; pismem takim jest między innymi skarga. Jeśli zatem należny wpis nie został uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. Należy zauważyć, że w rozpoznawanej sprawie wezwano do uiszczenia należnego wpisu w sposób prawidłowy. W zarządzeniu zawarto pouczenie o skutkach jego niewykonania, tj. wskazano na rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nieuiszczenia wpisu w terminie. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone stronie skarżącej w dniu 12 listopada 2009 r. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upływał więc 19 listopada 2009 r. Z zapisów w rejestrze sądowym wynika, że do dnia 26 listopada 2009 r. wpisu nie uiszczono. Zostało to potwierdzone adnotacją specjalisty (k. 141 akt sądowych). Odnosząc się do wniosku skarżącej dotyczącego rozłożenia na raty wpisu od skargi, należy stwierdzić, iż instytucja rozłożenia na raty kosztów sądowych, o której mowa w art. 229 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) nie znajduje w niniejszej sytuacji zastosowania. Wniosek ten, jak wynika z akt sprawy, został zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 30 listopada 2009 r. odrzucony. Mając na uwadze powyższe, a także fakt, iż skarżąca nie uiściła w terminie wpisu od skargi, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 31 marca 2009 r. Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę. Sąd stwierdził, że w sprawie niniejszej zaistniała przesłanka przewidziana w tym przepisie. Odrzucenie skargi zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 3 w zw. z art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.