III SA/Wa 3207/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Krawczyk po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o zmianę postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 stycznia 2016 r., sygn. akt III SA/Wa 3207/15 sprawy ze skargi A.Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej postanawia odrzucić wniosek A.Z. (dalej zwana: Skarżącą) reprezentowana przez J. Z. wniosła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] września 2015 r. w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej. Wezwaniem z 30 listopada 2015 r. skierowanym na adres pełnomocnika Skarżącej wezwano go do uzupełnienia – w terminie 7 dni od dnia doręczenia tego pisma – braku formalnego skargi poprzez złożenie oryginału lub potwierdzonej za zgodność z oryginałem kserokopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwanie nadesłano jedynie kserokopię pełnomocnictwa procesowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 27 stycznia 2016 r., sygn. akt III SA/Wa 3207/15 odrzucił skargę. Pismem z dnia 5 lutego 2016 r. pełnomocnik Skarżącej złożyła m.in. wniosek o zmianę postanowienia w trybie art. 165 p.p.s.a. W uzasadnieniu wskazała, iż jako matka skarżącej w dniu [...] lipca 2015 r. potwierdziła dodatkowo posiadane notarialne pełnomocnictwo z [...] marca 2012 r. i takie pełnomocnictwo zostało doręczone do Sądu w dniu 7 grudnia 2015r wraz z pismem zatytułowanym Pozew, które jest faktycznie odpowiedzią na Zarządzenie Sądu. W dniu 2 lutego 2016 r. pełnomocnik skarżącej przeglądał akta sprawy, ale nie było w nich ww. pisma i załączonego pełnomocnictwa. Z uwagi na fakt, iż J.Z. jako matka jest pełnomocnikiem skarżącej A.Z. na podst. art.35 p.p.s.a., - skarżącej tj. A.Z. nie ma w kraju - ww. pełnomocnik A. Z. złożyła ww. pełnomocnictwo w Biurze Podawczym i gdyby złożone pełnomocnictwo posiadało jakieś braki, powinna być poinformowana przez Sąd zgodnie z art.6 p.p.s.a., jako występująca bez adwokata; - gdyby nawet pełnomocnictwo posiadało jakieś braki można byłoby złożyć je jeszcze przed rozprawą na podst.art.48 p.p.s.a., - w uzasadnieniach obu postanowień tj. w sprawach o sygn. akt IIISA/WA 359/15 oraz sygn. akt IIISA/Wa 3207/15 Sąd jednoznacznie nazywa J. Z. pełnomocnikiem skarżącej co jest wewnętrzną sprzecznością z wydanymi postanowieniami i uzasadnieniem. Pełnomocnik zarzucił instrumentalne stosowanie prawa przez Sąd. Pełnomocnik skarżącej podniósł również, że postanowienie z 27 stycznia 2016 r. nie dotyczy skargi na postanowienie SKO w przedmiocie sprostowania oczywistej pomyłki pisarskiej ponieważ przedmiotem trwającego 10 lat postępowania jest "określenie wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2014r " jak prawidłowo napisano w Postanowieniu z 29 czerwca 2015r sygn. III SA/Wa 359/15 a SKO uchyla się jedynie po raz kolejny od uwzględnienia stanu faktycznego. Ponadto oświadczyła, że na tym etapie postępowania odstępuje od złożenia zażalenia do NSA. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej "p.p.s.a.") postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Stosownie do przepisu art. 173 § 1 jako p.p.s.a.) Od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Sad zauważa, iż w orzecznictwie i doktrynie, podkreśla się, iż użyty w art. 173 § 1 p.p.s.a. zwrot ustawowy "postanowienia kończącego postępowanie w sprawie" należy odnieść do postanowień kończących postępowanie w tym znaczeniu, że kontynuowanie postępowania po ich wydaniu nie jest możliwe, czy też wydanie wyroku rozstrzygającego kwestię legalności zaskarżonego aktu lub czynności stało się niedopuszczalne lub zbędne. Są to postanowienia zamykające drogę do wydania wyroku, dotyczące całości sprawy, będące ostatnim orzeczeniem w postępowaniu (por. komentarz "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi" pod red. Tadeusza Wosia, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, str. 537). Pojęciu postanowienia kończącego postępowanie w sprawie należy przeciwstawić postanowienia kończące w postępowaniu jedynie zagadnienia incydentalne, uboczne. Wydane w sprawie niniejszej na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. postanowienie Wojewódzkiego Sąd Administracyjny w Warszawie z dnia 27 stycznia 2016 r., sygn. akt III SA/Wa 3207/15 odrzucające skargę z powodu nieuzupełnienia braku formalnego skargi w terminie należy uznać za postanowienie kończące postępowanie w sprawie zgodnie z art. 173 § 1 p.p.s.a., od którego w przypadkach o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 przysługuje środek prawny w postaci zażalenia. Nie jest to z całą pewnością postanowienie o charakterze incydentalnym, niekończącym postępowania. Wymaga podkreślenia, iż przepis art. 165 p.p.s.a. nie znajduje zastosowania w sytuacji, gdy przedmiotem wniosku jest postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego kończące postępowanie w sprawie. Należy wyjaśnić, że w tej sytuacji zmiana postanowienia z dnia 27 stycznia 2016 r. w trybie art. 165 p.p.s.a. jest niedopuszczalna, a wniesiony w tym zakresie wniosek podlegał odrzuceniu. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie powołanych przepisów orzekł, jak w sentencji.