III SA/Wa 3208/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Anna Zaorska po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. B. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] września 2009 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wniosku o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego postanawia - odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie - W odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału III wzywające do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł, A. B. (dalej -"Skarżący" lub "Wnioskodawca") wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Wyjaśnił, iż działalność gospodarcza, którą prowadzi od 1993 r. wystarcza jedynie na bieżące opłaty z nią związane tj.; ZUS, placowe, paliwo i ropa, energia elektryczna, podatki, księgowa, serwisant od kasy fiskalnej itp. Wnioskodawca pozostaje na utrzymaniu schorowanej matki emerytki. Emerytura matki w całości przeznaczana jest na jej leczenie i rehabilitację. Skarżący oświadczył, ze nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Pismem z 19 maja 2010 r. Referendarz sądowy wezwał Skarżącego do nadesłania dokumentów dotyczących jego sytuacji finansowej tj.: udokumentowania wysokości przychodów osiągniętych z tytułu prowadzonej przez Skarżącego działalności gospodarczej za 2010 r., nadesłania deklaracji VAT-7 za ostatnie trzy miesiące, udokumentowania wysokości dochodów uzyskiwanych przez matkę Skarżącego, nadesłania wyciągów z rachunków bankowych Skarżącego za ostatnie trzy miesiące, wskazania wysokości miesięcznych wydatków składających się na bieżące utrzymanie Skarżącego oraz osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym (zestawienie miesięcznych dochodów i wydatków rodziny). W odpowiedzi Wnioskodawca nadesłał: paragon na zakup leków, kopie faktur za czynsz i gaz wystawionych na matkę Skarżącego, wydruk z podatkowej księgi przychodów i rozchodów za 2010 r., rozliczenie dochodu za 2009 r., deklaracje VAT-7 za październik, listopad i grudzień 2010 r. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Wniosek Skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. W rozpoznawanej sprawie Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych tj. w zakresie częściowym. Przepis art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej - P.p.s.a.), stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże (podkreślenie własne), że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ustosunkowując się do powyższego należy podkreślić, że to na Wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, iż sytuacja finansowa, w której się znajduje uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy. W tym miejscu zauważyć należy, iż Skarżący, mimo wezwania, nie nadesłał wyciągów z rachunku bankowego i nie udokumentował wysokości dochodu uzyskiwanego przez jego matkę. Wnioskodawca nie wskazał również wysokości miesięcznych wydatków składających się na ich bieżące utrzymanie. W ten sposób znacząco utrudnił ocenę jego rzeczywistej sytuacji finansowej. Referendarz sądowy zauważa, iż rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy należy uwzględnić sytuację majątkową Skarżącego oraz jego zdolności płatnicze na tle wysokości wymagalnych kosztów sądowych. W związku powyższym wskazać trzeba, iż na dzień rozpoznania wniosku do kosztów sądowych zaliczyć można jedynie wpis sądowy w wysokości 100 zł, tj. w najmniejszej wysokości, jaką przewidziano w art. 233 P.p.s.a. oraz wydanym na podstawie tego przepisu rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193). Odnosząc się z kolei do sytuacji finansowej Skarżącego, zauważyć należy, iż prowadzi on od 1993 r. działalność gospodarczą. W 2010 r. uzyskał on z tego tytułu przychód w wysokości 188.111,50 zł. W porównaniu z rokiem 2009 przychód ten wzrósł o ponad 50.000 zł. Wprawdzie z dokumentów nadesłanych przez Skarżącego wynika, iż równocześnie ponosi on znaczne koszty prowadzonej działalności, co ostatecznie kształtuje roczny dochód na poziomie 7.000 zł, niemniej jednak należy pamiętać, że Skarżący prowadząc działalność gospodarczą należy do przedsiębiorców, a w ich przypadku miarodajną dla oceny zdolności płatniczych nie jest kategoria "dochodu" (rozumianego jako nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania), lecz "przychodu". Istnieją bowiem legalne instrumenty podatkowe pozwalające na równoważenia kosztów i przychodów tak, by w końcowym rozliczeniu obciążenia podatkowe zminimalizować, czy też w ogóle wyeliminować. Do instrumentów takich należą choćby zwolnienia podatkowe, dokonywanie zakupów w odpowiednim okresie, obniżenie dochodu przez przesunięcie kosztów w czasie. Istotniejsze jest zatem to, że Skarżący uzyskuje przychody z działalności i kształtują się one na znacznym poziomie. W ocenie Referendarza sądowego w przedmiotowym postępowaniu Wnioskodawca nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Na powyższą ocenę składa się z jednej strony - niepełne przedstawienie i udokumentowanie sytuacji finansowej przez Skarżącego, z drugiej zaś strony - prowadzenie przez Skarżącego działalności gospodarczej, z której uzyskuje wprawdzie nieduże, ale stałe dochody. Mając na względzie całość powyższej argumentacji, na podstawie przepisów art. art. 246 §1 pkt 2 oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.