III SA/Wa 3208/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Anna Zaorska po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi H. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia - zwolnić skarżącą od kosztów sądowych - Skarżąca – H.B wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, z uwagi na trudną sytuację finansową. Skarżąca od lutego 2015 r. samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Ma [...] lata. Jest inwalidką [...] grupy, z uwagi na bardzo [...] . Skarżąca potrzebuje przewodnika i stałej opieki. Skarżąca oświadczyła, że posiada ¼ udziału w domu o pow. 102 m². Nie posiada innego majątku ani oszczędności. Jedynym źródłem utrzymania skarżącej jest emerytura z dodatkiem pielęgnacyjnym w wysokości 1.311,42 zł. Skarżąca wyjaśniła również, że mieszka w blisko 100-letnim domu, który wymaga generalnego remontu. Do wniosku skarżąca załączyła zaświadczenie o wysokości emerytury oraz kopię legitymacji o stopniu niepełnosprawności. Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje: Skarżąca ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej – "P.p.s.a."). Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Owo wykazanie polegać będzie w rzeczywistości na przedstawieniu w sposób przekonujący, że poniesienie kosztów postępowania nie jest możliwe. Oceniając wniosek skarżącej z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Źródłem utrzymania skarżącej jest jedynie emerytura w wysokości 1.311,42 zł. Dochód ten w całości przeznaczany jest na utrzymanie skarżącej. Ponadto skarżąca jest osoba niepełnosprawną, co wiąże się z dodatkowymi wydatkami na leczenie. Tym samym uznać należało, że skarżąca wykazała, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie kosztów sądowych. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.