III SA/Wa 3210/12

Dnia 10 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodnicząca Sędzia WSA Ewa Radziszewska - Krupa, po rozpoznaniu w dniu 10 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia A.L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 sierpnia 2013 r. sygn. akt III SA/Wa 3210/12 odmawiającego przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skarg A. L. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2012 r. nr [...] nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r. i 2006 r. postanawia odrzucić zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 17 maja 2013r. oddalił skargi A.L. (dalej zwany "Skarżącym") na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] września 2012r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005r. i 2006r., po wcześniejszym połączeniu, na rozprawie 17 maja 2013r. spraw o sygn. akt: III SA/Wa 3210/12 i III SA/Wa 3211/12 do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia oraz prowadzenia pod wspólną sygn. akt III SA/Wa 3210/12. Pełnomocnik Skarżącego, adw. A.B. , pismem z 6 sierpnia 2013r., złożyła (z zachowaniem terminu) skargę kasacyjną od ww. wyroku, wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie spraw do ponownego rozpoznania. Zwróciła się też o przyznanie Skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie go od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 30 sierpnia 2013r. odmówił Skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W zażaleniu z 16 września 2013r. na ww. postanowienie pani pełnomocnik wniosła o jego uchylenie i przyznanie Skarżącemu prawa pomocy, ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej III Wydziału WSA w Warszawie z 19 września 2013r. panią pełnomocnik wezwano do usunięcia, w terminie 7 dni, braku formalnego zażalenia w postaci oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego obejmującego swym zakresem umocowanie do reprezentowania Skarżącego przed NSA lub przed sądami administracyjnymi, pod rygorem jego odrzucenia. Pełnomocnika poinformowano, iż znajdujące się w aktach pełnomocnictwo nie zawiera umocowania do działania w imieniu strony skarżącej przed NSA. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, pełnomocnik Skarżącego adw. R.G. podniósł, iż pełnomocnictwo obejmujące swym zakresem umocowanie do reprezentowania Skarżącego przed NSA udzielone mu 6 sierpnia 2013r. zostało złożone jako załącznik do skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Warszawie z 17 maja 2013r. Z ostrożności procesowej do pisma dołączył pełnomocnictwo obejmujące swym zakresem reprezentowanie Skarżącego przed NSA. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270, ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a."), pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Brak dokumentu pełnomocnictwa jest brakiem formalnym i stanowi podstawę do wezwania pełnomocnika do uzupełnienia w wyznaczonym terminie tego braku formalnego przez dołączenie stosownego dokumentu. Jak wynika z art. 36 P.p.s.a. pełnomocnictwo może być: ogólne – do prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi (pkt 1), do prowadzenia poszczególnych spraw (pkt 2), do niektórych tylko czynności w postępowaniu (pkt 3). W myśl art. 39 P.p.s.a. pełnomocnictwo ogólne lub do prowadzenia poszczególnych spraw obejmuje z samego prawa umocowanie do: wszystkich łączących się ze sprawą czynności w postępowaniu, nie wyłączając skargi o wznowienie postępowania i postępowania wywołanego jej wniesieniem (pkt 1), udzielenia dalszego pełnomocnictwa na zasadach określonych w odrębnych przepisach (pkt 2), cofnięcia skargi w całości lub w części, jeżeli czynności te nie zostały wyłączone w danym pełnomocnictwie (pkt 3) i odbioru kosztów postępowania (pkt 4). Wojewódzki sąd administracyjny, zgodnie z art. 178 P.p.s.a., odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, o czym stanowi art. 197 § 2 P.p.s.a. W niniejszej sprawie Skarżący 29 stycznia 2013r. udzielił dwóch pełnomocnictw (do sygn. akt III SA/Wa 3210/12 i do sygn. akt III SA/Wa 3211/12) adw. R.G., wskazując, że obejmują one prawo do reprezentowania go w postępowaniu przed WSA w Warszawie. Pełnomocnik ten 15 maja 2013r. udzielił dwóch pełnomocnictw substytucyjnych adw. A. B. – również do występowania w charakterze pełnomocnika przed WSA w ww. sprawach. Sąd uznał, że z uwagi, zarówno na zakres pełnomocnictwa pierwotnego, jak również zakres pełnomocnictwa substytucyjnego, ww. pełnomocnicy byli uprawnieni do reprezentowania Skarżącego jedynie przed WSA w Warszawie w ww. sprawach. Pełnomocnictwa te w datach, w których zostały udzielone nie obejmowały swym zakresem pozostałych czynności, jak wniesienie skargi kasacyjnej czy zażalenia do NSA. Sąd podkreśla, że zażalenie na postanowienie z 30 sierpnia 2013r. złożyła adw. A.B.. Do zażalenia nie dołączyła jednak pełnomocnictwa, które uprawniałoby ją do działania w imieniu Skarżącego przed NSA w sprawie ww. zażalenia. W związku z tym zasadne było wezwanie do uzupełnienia braku formalnego zażalenia przez nadesłanie pełnomocnictwa obejmującego swym zakresem umocowanie do reprezentowania Skarżącego przed NSA lub przed sądami administracyjnymi. Wezwanie do przedłożenia właściwego pełnomocnictwa doręczono pełnomocnikowi Skarżącego 23 września 2013r. Zakreślony w nim siedmiodniowy termin upływał więc 30 września 2013r. Mimo prawidłowo doręczonego wezwania pełnomocnik nie nadesłał żądanego przez Sąd dokumentu. Natomiast nadesłanie przez adw. R. G. udzielonego mu przez Skarżącego pełnomocnictwa do wniesienia skargi kasacyjnej ewentualnie zażalenia do NSA nie czyni zadość wezwaniu Przewodniczącej Wydziału z 19 września 2013r, gdyż zażalenie na postanowienie WSA w Warszawie podpisane zostało przez adw. A.B., której adw. R. G. nie udzielił pełnomocnictwa substytucyjnego do działania w imieniu Skarżącego przed NSA. Z tej przyczyny Sąd, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.