III SA/Wa 3216/12

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Anna Zaorska po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego P.W. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi M. I. i A.W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania postanawia - przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz radcy prawnego P. W. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 147,60 zł (słownie: sto czterdzieści siedem złotych 60/100), w tym: tytułem opłaty - kwotę 120 złotych (słownie: sto dwadzieścia złotych), tytułem 23% podatku od towarów i usług - kwotę 27,60 złotych (słownie: dwadzieścia siedem złotych 60/100) - Wnioskiem z 5 sierpnia 2013 r. radca prawny P.W., ustanowiony w sprawie pełnomocnikiem z urzędu Skarżącej – A. W. , zwrócił się o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Pełnomocnik oświadczył, że pomoc prawna w postępowaniu nie została opłacona. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej - "P.p.s.a.") wyznaczony radca prawny (...) otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Do czynności, o których mowa w tym przepisie, należy także sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Obowiązkiem referendarza sądowego w niniejszym postępowaniu było ustalenie, czy pomoc prawna została rzeczywiście udzielona. W wypadku sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wyrazem udzielenia pomocy prawnej jest opinia sporządzona na piśmie i doręczona stronie. Sporządzenie takiej opinii i przekazanie jej stronie powinien wykazać pełnomocnik ubiegający się o wynagrodzenie. Z pisma pełnomocnika z 5 sierpnia 2013 i załączonej do niej opinii wynika, że powyższy warunek został spełniony. W konsekwencji spełnione zostały przesłanki do przyznania pełnomocnikowi wynagrodzenia. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej z urzędu określa rozporządzenie rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (j.t. Dz. U. z 2013, poz. 490 ze zm.), zwane dalej - rozporządzeniem. Zgodnie z §14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia, za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym drugiej instancji dla radcy prawnego wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Jak stanowi z kolei §14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna, a do takiej właśnie należy niniejsza sprawa, wynoszą 240 zł. W związku z powyższym w rozpoznawanej sprawie, zgodnie z §14 ust. 2 pkt 1 lit. c) w zw. z art. z §14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia, stawka za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 120 zł (50%). Zaznaczyć jednocześnie należy, że w myśl §2 ust. 3 rozporządzenia, opłaty za czynności radcy prawnego ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W związku z powyższym, na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.