III SA/Wa 3216/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Marta Waksmundzka – Karasińska po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. sp. z o.o. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za I, II, III, IV kwartał 2012 r. oraz I kwartał 2013 r. postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji S. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej "Spółka" lub "Skarżąca") wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2015 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za I, II, III, IV kwartał 2012 r. oraz I kwartał 2013 r. W skardze Skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu Spółka wskazała, że powstała w 2007 r. a przedmiot jej działalności gospodarczej jest związany z rekrutacją i udostępnianiem pracowników, Spółka stale poszukuje nowych klientów i rozszerza działalność co znajduje odzwierciedlenie np. w zwiększającej się wartości bilansowej, rosnącej wartości przychodu (dwukrotnie pomiędzy 2013 r. i 2014 r.) oraz rosnącej liczbie pracowników. Skarżąca oświadczył, że z prowadzonej działalności gospodarczej w 2013 r. osiągnęła zysk w wysokości 1.069.597,26 zł natomiast w 2014 r. 143.863,90 zł. W 2013 r. dochód podatkowy Spółki wyniósł do sierpnia 2015 r. 209.694,16 zł ze względu na zwiększające się zapotrzebowanie na pracowników. Skarżąca przedstawiła również zestawienie wysokości podatków odprowadzonych z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej oraz wypłacanych wynagrodzeń. Spółka podkreśliła, odprowadza składki ZUS, których wartość rocznie przewyższa 1 mln zł. Skarżąca dodała, że w sierpniu 2015 r. zatrudnienie w Spółce wynosiło 781 pracowników (wzrost o 29 % od stycznia 2015 r., ponad dwukrotny wzrost od stycznia 2014 r.). Terminowo reguluje zarówno zobowiązania publicznoprawne jak i wynagrodzenia pracowników. Skarżąca stwierdziła, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby zagrozić dalszej działalności Spółki. Ewentualne zajęcie należności Spółki u jej kontrahentów uderzyłoby w wiarygodność Spółki jako przedsiębiorcy, co wpływa na możliwość zdobywania nowych kontraktów, a zatem na przychody Spółki. Natomiast zajęcie rachunków bankowych poważnie utrudniłoby ponoszenie podstawowych dla Spółki wydatków, zapłatę wynagrodzeń pracownikom Spółki. Spóźniając się z wypłatami wynagrodzeń Spółka mogłaby tracić wiarygodność wśród pracowników, co również przełożyłoby się na wysokość przychodów i zysków Spółki. Ponadto Spółka dodała, że jest zobowiązana do rozliczenia dotacji otrzymanej w 2014 r. w wysokości 800.000 zł na wdrożenie elektronicznego biznesu typu B2B. Ewentualne problemy płatnicze Spółki mogłyby spowodować utratę dotacji i konieczność jej zwrotu, a w konsekwencji niewypłacalność Spółki. Mając powyższe na uwadze Skarżąca podkreślił, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby doprowadzić do upadłości dochodowego i płacącego podatki przedsiębiorstwa, a w konsekwencji utraty pracy i wynagrodzeń przez około 800 pracowników Spółki. Stanowiłoby to zarówno znaczną szkodę materialną dla wspólników Spółki oraz jej pracowników i miałoby charakter nieodwracalny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie z kolei z art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu Sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z analizy przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, że przesłankami wstrzymania wykonania decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Rozpoznając niniejszy wniosek należy przede wszystkim zwrócić uwagę, iż wymieniony w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania danego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Ustawodawca szczegółowo i rygorystycznie wyznaczył podstawy wstrzymania wykonania decyzji, uzależniając tę możliwość od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niewykonywanie ostatecznych aktów administracyjnych jest bowiem stanem niepożądanym, zaś prawo wnoszenia skarg do sądu administracyjnego nie może zakłócać prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa administracyjnego. Oznacza to zatem, iż o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Podkreślić należy, iż instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Odnosząc się do zasadności wniosku w przedmiotowej sprawie należy uznać, że Spółka we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uprawdopodobniła, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed podjęciem przez sąd administracyjny rozstrzygnięcia co do zasadności wniesionej skargi może doprowadzić do wyrządzenia Spółce znacznej szkody. Skarżąca wskazała bowiem w czym miałaby się wyrażać szkoda w jej majątku. Podkreśliła przede wszystkim, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby zagrozić dalszej działalności Spółki. Wskazała, że ewentualne zajęcie należności Spółki u jej kontrahentów uderzyłoby w wiarygodność Spółki jako przedsiębiorcy, co wpływa na możliwość zdobywania nowych kontraktów, a zatem na przychody Spółki. Natomiast zajęcie rachunków bankowych poważnie utrudniłoby ponoszenie podstawowych dla Spółki wydatków, zapłatę wynagrodzeń pracownikom Spółki. Ponadto Spółka dodała, że jest zobowiązana do rozliczenia dotacji otrzymanej w 2014 r. w wysokości 800.000 zł na wdrożenie elektronicznego biznesu typu B2B. Ewentualne problemy płatnicze Spółki mogłyby spowodować utratę dotacji i konieczność jej zwrotu, a w konsekwencji niewypłacalność Spółki. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie istnieją wystarczające przesłanki wskazujące na ryzyko wystąpienia w majątku Spółki uszczerbku przekraczającego w swych rozmiarach zwykłe następstwa wykonania zaskarżonej decyzji, tj. pozwalające uznać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i nieodwracalnych skutków. Zdaniem Sądu, Skarżąca wykazała w sposób wystarczający, iż spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zapłata należności objętych decyzją może pogorszyć sytuację finansową Spółki i spowodować trudne do odwrócenia skutki. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.