III SA/Wa 323/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie : Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Golat, , po rozpoznaniu w dniu 27 września 2012 na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A. B. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi Pismem z dnia 19 grudnia 2011 r. A. B. ("Skarżący") złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] października 2011 r. nr [...] wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku wskazał, iż przyczyną uchybienia terminowi do wniesienia skargi była jego choroba ([...]). Zarządzeniem z dnia 16 lutego 2012 r. Skarżący został wezwany do nadesłania zaświadczenia lekarskiego (bądź innego dokumentu) potwierdzającego przebieg choroby w terminie do wniesienia skargi. W odpowiedzi na wezwanie Skarżący pismem z dnia 15 marca 2012 r. poinformował, że ciężko choruje na [...] przez co zapada na tzw. "[...]". Ponadto wyjaśnił, że w okresie do złożenia skargi do Sądu poziom [...] w jego krwi był bardzo wysoki co wywołało u niego bardzo wysoką gorączkę na poziomie 40 st. C, w związku z czym nie był w stanie wykonywać jakichkolwiek czynności, a tym samym nie mógł dochować terminu do wniesienia skargi. Do pisma załączył wyniki badań laboratoryjnych z dnia 19 stycznia 2012 r., skierowanie na badania USG i RTG oraz [...]. Zarządzeniem z dnia 30 kwietnia 2012 r. Skarżący został wezwany do wskazania daty ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi oraz zaświadczenia lekarskiego bądź innego dokumentu, z którego wynikałoby, że jego choroba uniemożliwiała mu złożenie skargi z zachowaniem ustawowego terminu. Pismem z dnia 23 maja 2012 r. Skarżący wskazał, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi złożył następnego dnia, po ataku "[...]". Oświadczył także, że w związku ze [...] przebywał w szpitalu. Ponadto cierpi na choroby [...] oraz inne schorzenia ([...]). Ponadto wskazał, że cała dokumentacja jego choroby znajduje się u lekarza prowadzącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270), dalej "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie natomiast z treścią art. 87 §1 – 4 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Na wstępie wskazać należy, iż Sąd przyjął, w oparciu o twierdzenia Skarżącego, iż zachował siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Ponadto Skarżący złożył skargę, tj. dokonał czynności, której nie dokonał w terminie. Rozpoznając zatem merytorycznie wniosek o przywrócenie uchybionego przez Skarżącego terminu do wniesienia skargi, Sąd stwierdza, iż nie została spełniona przesłanka warunkująca jego przywrócenie, jaką jest uprawdopodobnienie braku winy w jego uchybieniu. Jak podkreśla się w orzecznictwie (np. wyroki NSA: z dnia 14 stycznia 2000 r., sygn. akt I SA/Gd 794/99; Lex nr 40381; z dnia 2 lutego 2000 r., sygn. akt SA/Sz 2125/98; Lex nr 39797; z dnia 19 września 2000 r., sygn. akt I SA 1072/00; Lex nr 55307) o braku winy można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku było niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, tj. że strona nie mogła tej przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, a przy tym powstała ona w czasie biegu terminu do dokonania czynności procesowej i trwała aż do wystąpienia z wnioskiem o jego przywrócenie. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się nadzwyczajne okoliczności, takie jak np. przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar. Podkreślić należy, iż strona jest zobligowana do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu nie jest więc możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa w tym zakresie. Przy ocenie winy w uchybieniu terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. W niniejszej sprawie Skarżący we wniosku o przywrócenie terminu powołuje się na zły stan zdrowia, spowodowany [...] oraz schorzeniami [...]. Oświadczył, że w terminie do wniesienia skargi miał "gorączkę" i nie był w stanie dokonywać jakichkolwiek czynności. Do wniosku załączona została dokumentacja lekarska (wyniki badań laboratoryjnych z dnia 19 stycznia 2012 r. dot. poziomu [...] we krwi, skierowanie na badania USG i RTG z 28 listopada 2011 r. oraz [...] z 3 listopada 2011 r.). Podkreślić w związku z tym należy, że nie w każdym przypadku udokumentowanie chorób i ich leczenia, które miało miejsce w trakcie biegu terminu do dokonania danej czynności procesowej, a także udokumentowanie złego stanu zdrowia strony stanowi przesłankę uwzględnienia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu. "Choroba strony może być uznana za okoliczność usprawiedliwiającą niezachowanie terminu tylko wówczas, gdy rzeczywiście uniemożliwia podjęcie czynności procesowych" (por. postanowienie SN z dnia 3 stycznia 1974 r., sygn. akt II CO 18/73, LEX nr 7372). Taka sytuacja nie miała jednak miejsca w niniejszej sprawie. Po pierwsze z załączonej dokumentów, wynika jedynie, że Skarżący w okresie uprawniającym go do wniesienia skargi do Sądu, otrzymał skierowania (3 i 28 listopada 2011 r.) na badania. Nie wynika natomiast, iż Skarżący w okresie do 7 grudnia 2011 r. (tj. do upływu terminu do wniesienia skargi) z powodu nasilenia choroby nie mógł złożyć przedmiotowej skargi. Podkreślić także należy, że choroba na którą powołuje się Skarżący nie ma charakteru choroby nagłej. Ponadto wskazać należy, że uprawdopodobnienie okoliczności uzasadniających wniosek obciąża podmiot, który wnosi o przywrócenie terminu, a sąd nie jest uprawniony ani domniemywać niezawinionych przez stronę przyczyn uchybienia terminu, ani też poszukiwać potencjalnych okoliczności wyłączających winę strony. Dlatego też okoliczność podniesiona przez Skarżącego, iż pełna dokumentacja choroby znajduje się u lekarza prowadzącego nie ma wpływu na rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie. W świetle wymienionych okoliczności Sąd stwierdza, że Skarżący nie dołożył wszelkiej możliwej staranności, jakiej należało od niej oczekiwać w sytuacji, w której się znajdował, aby w terminie złożyć skargę. Żadna z podniesionych okoliczności bowiem nie uniemożliwiała Skarżącemu złożenia skargi. Jeszcze raz podkreślić należy, że fakt choroby Skarżącego nie jest okolicznością usprawiedliwiającą uchybienie terminu, a wręcz przeciwnie - świadomość jej występowania i łączących się z tą chorobą zagrożeń oraz brak podjęcia środków zmierzających do zapobieżenia ewentualnym uchybieniom terminu świadczy o wystąpieniu po stronie Skarżącego winy w niedochowaniu terminu do wniesienia skargi. Skoro w sprawie nie zaszły żadne sytuacje nadzwyczajne, których strona nie mogła przewidzieć, to nie można mówić o braku winy strony w uchybieniu terminu. Mając na uwadze wyżej wskazane okoliczności orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 86 §1 i art. 87 §2 P.p.s.a.