III SA/Wa 3232/13

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Marcin Piłaszewicz na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 lutego 2014 r. po rozpoznaniu wniosku M. sp. z o.o. o przyznanie prawa pomocy w postaci częściowego zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] października 2013 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty z tytułu podatku od gier na automatach o niskich wygranych za kwiecień 2010 r. p o s t a n a w i a odmówić spółce przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie M. sp. z o.o., wnioskiem zawartym w formularzu PPPr z 22 stycznia 2014 r, zwróciła się o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu formularza PPPr strona wskazała, że: - pozostaje w trudnej sytuacji finansowej z uwagi na to, że poniosła stratę za 2012 r w wysokości 1 778766, 26 zł.; - w wyniku wprowadzenia nowych przepisów w podatku od gier, spółka uiściła ponad 46 mln podatku więcej, niż gdyby płaciła go na starych zasadach; - w celu obniżenia kosztów funkcjonowania, spółka zmniejsza w porównaniu z rokiem poprzednim liczbę zatrudnionych osób oraz wartość środków trwałych; - wskaźnik rentowności sprzedaży i kapitału własnego wykazały znaczny spadek w stosunku do poprzedniego okresu sprawozdawczego i wskazuje na zagrożenie dalszego funkcjonowania firmy; - poniesienie kosztów sądowych jest wydatkiem przekraczającym możliwości finansowe spółki; - wysokość kapitału zakładowego wynosi [...] zł, środków trwałych – [...] , stan konta – [...] zł. Do formularza PPPr strona załączyła skrócony bilans za 2012 r, rachunek zysków i strat za 2012 r, wyciąg z rachunku bankowego. Strona, w wykonaniu wezwania referendarza sądowego 29 stycznia 2014 r r. o nadesłanie, m.in., odpisów z rachunków bankowych, bilansu oraz rachunku zysków i strat za 2012 r, faktur VAT za wskazany okres, określenie źródeł finansowania wynagrodzenia ustanowionego w sprawie pełnomocnika – złożyła pismo z 10 lutego 2014 r wraz z załącznikami. W piśmie przewodnim spółka zadeklarowała, ze przekazuje bilans i rachunek zis za 2011 r wraz z informacją dodatkową, CIT-8 za 2011 r, wyciągi z rachunków bankowych, bilans i rachunek zis za 2012 r wraz z informacją dodatkową, CIT-8 za 2012 r., zapisy w rejestrze zakupów za czerwic, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad, grudzień 2013r, obroty i salda, konta bilansowe i wynikowe za grudzień 2013 r. Ponadto spółka poinformowała, że nie posiada nieruchomości i koszty działalności pokrywa ze środków bieżących. Zgodnie z treścią art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.) osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym, o który strona zwraca się - gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Prawo pomocy w zakresie całkowitym może być przyznane, jeśli strona wykaże, ze nie ma jakichkolwiek środków na pokrycie kosztów postępowania. Należność z tytułu wpisów od skarg w sprawach rozstrzyganych przez referendarza sądowego wynoszą ok. 22 tys. zł. Z treści formularza PPPr wynika, że wniosek swój spółka odnosi wyłącznie do wymagalnych kosztów postępowania sądowego, do których należy zaliczyć, na obecnym etapie sprawy, wyłącznie przywołane powyżej należności z tytułu wpisów od skarg. Spór w sprawach rozpoznawanych przez referendarza sądowego został zainicjowany wnioskami spółki z października 2010 r. "o stwierdzenie nadpłaty", w którym strona, już reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, powoływała się na to, że "z uwagi na brak notyfikacji projektu ustawy o grach hazardowych i skutek, jaki wynika z takiego zaniechania, należy przyjąć, że przepisy tej ustawy są nieskuteczne wobec spółki". Referendarz sądowy zauważa, że kwestia wprowadzanie w życie ustawy o grach hazardowych jest przedmiotem sporów sądowych od 2010 r (m.in. wyrok WSA w Lublinie z 4 listopada 2010 r III SA/Lu 375/10), a po wydaniu przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wyroków z 19 lipca 2012 r C-213, 214, 217 – 11 Fortuna i in zapadło do chwili obecnej kilkaset orzeczeń (w tym kilkaset prawomocnych, oddalających roszczenia podatników). Do 5 grudnia 2013 r (data skargi) takich orzeczeń zostało wydanych ok. 83, co wynika z danych zawartych w ogólnodostępnej bazie CBOSA. Powyższe oznacza, że skarżąca spółka, podmiot wyspecjalizowany w obrocie gospodarczym w dziedzinach wymienionych w punktach 1-8 Działu 3 Rubryki 1 KRS (prowadzenie działalności na automatach, działalność rekreacyjna, rozrywkowa, hotele i in), przynajmniej od daty złożenia wniosku o nadpłatę powinien liczyć się z prawdopodobieństwem graniczącym z pewnością toczenia sporów przed sądem administracyjnym i organami w kwestii wskazanej we wniosku jako podstawa stwierdzenia nadpłaty. Referendarz sądowy zauważa także, że kondycja majątkowa i finansowa – tak z daty złożenia wniosku o nadpłatę, jak z chwili zbliżonej do daty złożenia niniejszych skarg do sądu - strony była oceniana w postanowieniach sądów administracyjnych w tym, w wielu prawomocnych (dane zawarte w bazie CBOSA). Referendarz sądowy zauważa, że z nadesłanych przez spółkę dokumentów wynika, ze za 2012 r osiągnęła ona przychód w wysokości 111705005,24 przy deklarowanej stracie podatkowej w wysokości 1544577,67 zł (CIT-8 za 2012 r). Ze złożonych rejestrów zakupów – tylko za końcowe miesiące 2013 r, wynika, że spółka dokonuje obrotu gotówkowego przekraczającego wielkością kwotę wymagalnych należności z tytułu wpisów od skarg (108240 zł, 615000 zł, 39360 zł – i in). Także środki zgromadzone na rachunku bankowe w wysokości ok. 17 tys zł umożliwiają uczestnictwo w kosztach postępowania. Nadto, z przedstawionych deklaracji VAT-7 w innych sprawach wynika, że skarżąca wykazała podstawę opodatkowania z tytułu dostawy towarów oraz świadczenia usług na terytorium kraju, zwolnione od podatku: w styczniu 2013 r. – 8.241.856 zł, w lutym – 7.123.745 zł, w marcu – 7.121.641 zł, w kwietniu 7.013.114 zł 6.888.114 zł oraz w maju 2013 r. – 6.200.313 zł. W kwietniu 2013 r. Skarżąca wykazała również podstawę opodatkowania z tytułu dostawy towarów oraz świadczenia usług na terytorium kraju, opodatkowane stawką 22% albo 23% w kwocie 125.000 zł (dokumenty dołączone do akt III SA/Wa 2188/13). Mając powyższe na uwadze, referendarz sądowy uznał, że spółka nie wykazała, że zmaga się z groźbą niewypłacalności, ponieważ przedłożone dokumenty świadczą o prowadzeniu działalności na dużą skalę, z której uzyskiwane są znaczne przychody. Spółka dysponuje majątkiem trwałym o znacznej (kilkumilionowej) wartości oraz przychodami, także o znacznej (wielomilionowej) wartości, co wynika ze złożonych przez nią dokumentów (rachunek zysków i strat, bilans) oraz z oświadczenia o stanie majątkowym. W ocenie referendarza sądowego, umożliwia jej to poczynienie oszczędności w celu wygospodarowania środków na poczet kosztów sądowych (podobnie sytuacja spółki została oceniona w postanowieniu z 30 stycznia 2014 r II Fz 1477/13, CBOSA). Natomiast uiszczanie świadczeń publicznoprawnych, w tym podatków (nawet w większej od spodziewanej wysokości) oraz kosztów sądowych są jednym z wydatków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, które – co do zasady - powinny być zaspokajane z przychodów (którymi spółka dysponuje w znacznych rozmiarach). W tym stanie rzeczy na podstawie art. 243 § 1 u.p.p.s.a., art. 245 § 3, art. 246 § 2 pkt 2 u.p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 u.p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.