III SA/Wa 3232/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Sękowska, po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. S. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2014r. Nr [...] w sprawie ze skargi I. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2014r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2006 r. postanawia: - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji – I. S. (dalej: "Skarżąca") złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] lipca 2014r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2006 r. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca uzasadniła go trudną sytuacją materialną. Nadmieniła, że poza nieruchomością mieszkaniową, w której mieszka z rodziną nie posiada wartościowego majątku oraz nie dysponuje dochodami pozwalającymi jej na choćby częściowe uregulowanie zobowiązań, bowiem całość zarobków jej i jej męża przeznaczana jest na bieżące utrzymanie. Wobec tego obciążenie Skarżącej obowiązkiem natychmiastowej spłaty zobowiązania podatkowego w wysokości kilkuset tysięcy złotych pozbawiłoby ją i jej rodzinę możliwości zaspokojenia elementarnych potrzeb egzystencjonalnych związanych z zapewnieniem miejsca zamieszkania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, iż art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.; dalej "P.p.s.a."), przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na wniosek strony, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd ocenia czy w sprawie zaszły przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. Przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji dotyczą zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności czy to w drodze egzekucji administracyjnej, czy to w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. Przepis art. 61 § 3 zd. 1 in fine wymaga jedynie zagrożenia ich wystąpienia ("zachodzi niebezpieczeństwo"), czyli można się ich spodziewać na podstawie racjonalnej oceny zakresu, zasad i trybu wykonania aktu lub czynności - por. J. Borkowski - Wstrzymanie wykonania decyzji w postępowaniu kasacyjnym - "Monitor Prawniczy" 2006, nr 14, s. 677. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie zaszły przesłanki warunkujące wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca wskazała okoliczności, które przez wykonanie ww. decyzji Dyrektora Izby Skarbowej mogłyby doprowadzić do wyrządzenia jej niepowetowanej szkody. We wniosku Skarżąca wskazała na trudną sytuację materialną, która w połączeniu z kwotami ciążącego na Skarżącej zobowiązania w podatku od towarów i usług za lata 2006-2008 (odpowiednio: 223.532 zł, 179.645 zł i 167.128 zł) daje podstawy do zastosowania wobec niej ochrony tymczasowej uregulowanej w art. 61 § 3 P.p.s.a. Nadmienić też należy, że sytuacja Skarżącej została oceniona w postanowieniu Referendarza sądowego z 15 stycznia 2015 r. Z uzasadnienia tego postanowienia wynika, że źródłem utrzymania Skarżącej i jej dwójki małoletnich dzieci jest wynagrodzenie za pracę Skarżącej w wysokości 420 zł, alimenty na dzieci wysokości 2.000 – 2.500 zł oraz dobrowolna pomoc byłego męża Skarżącej. Skarżąca nie posiada oszczędności, ani żadnego majątku, poza domem obciążonym kredytem hipotecznym, w którym zamieszkuje wraz z dziećmi. Miesięczna rata kredytu wynosi ok. 2.200 zł. Reszta środków uzyskiwanych przez Skarżącą przeznaczana jest na utrzymanie. Przedstawione okoliczności znajdują potwierdzenie w szczegółowych wyjaśnieniach Skarżącej oraz nadesłanych dokumentach. Zdaniem Sądu powyższe oznacza, że wykonanie zaskarżonej decyzji oznaczałoby wyrządzenie niepowetowanej szkody poprzez zagrożenie bieżącego utrzymania Skarżącej. Sąd miał na uwadze, iż jedynym majątkiem Skarżącej jest dom obciążony kredytem, a kwoty zobowiązań określonych decyzjami podatkowymi są znaczne, zwłaszcza w kontekście miesięcznych dochodów Skarżącej. W tych okolicznościach uznać należy, że Skarżąca wykazała konieczność udzielenia jej ochrony tymczasowej. Wykonanie decyzji może narazić Skarżącą na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto egzekucja wymienionej kwoty mogłaby wyrządzić Skarżącej poważną szkodę i doprowadzić do trudnych dla Skarżącej następstw. Sąd, w tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.