III SA/Wa 3239/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: asesor sądowy WSA Sylwester Golec po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2006 r.. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. M. na decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...], [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług i odsetek od tej zaległości oraz odmowy rozłożenia na raty zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług postanawia odrzucić skargę W dniu 19 września skarżąca 2006 r. wniosła skargę na wymienioną w sentencji decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w R. Z akt sprawy wynika, że skarżąca od tej decyzji złożyła odwołanie do Dyrektora Izby Skarbowej w W. Dyrektor Izby Skarbowej w W. postanowieniem z dnia [...] września 2006 r. na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm., w dalszej części uzasadnienia powoływanej jako O.p.) stwierdził wniesienie tego odwołania z uchybieniem terminu określonego w art. 223 § 2 pkt 1 O.p. Wymienione postanowienie zostało doręczone skarżącej w dniu 11 września 2006 r. Są zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., w dalszej części uzasadnienia powoływanej jako P.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia , jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Zgodnie z treścią art. 52 § 2 P.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak, zażalenie odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W rozpoznanej sprawie stronie skarżącej na podstawie art. 220 § 1 O.p. przysługiwał środek zaskarżenia wymienionej w sentencji postanowienia decyzji w postaci odwołania. Samo wniesienie środka zaskarżenia nie oznacza wyczerpanie toku instancji w postępowaniu administracyjnym. Do spełnienia warunku określonego w art. 52 § 1 P.p.s.a. dochodzi, gdy organ drugiej instancji rozpatrzy wniesiony w sprawie środek zaskarżenia. Strona nie wypełniła warunku okresowego w art. 52 § 1 P.p.s.a., gdyż odwołanie od zaskarżonej decyzji wniosła z uchybieniem terminu co zaowocowało pozostawieniem tego odwołania bez rozpatrzenia. Z akt sprawy wynika, że w niniejszej sprawie organ nie wydał decyzji w wyniku rozpoznania odwołania, gdyż w sprawie w ogóle nie doszło do merytorycznego rozpoznania odwołania. Z tego względu należało stwierdzić, że strona skarżąca nie wypełniła warunku dopuszczalności skargi określonego w art. 52 § 1 P.p.s.a. Skarga wniesiona od decyzji w stosunku do, której strona skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia w administracyjnym toku instancji jest skargą niedopuszczalną. W rozpoznanej sprawie strona mogłaby wnieść skargę do sądu dopiero po wzruszeniu wymienionego postanowienia z dnia [...] września 2006 r. w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpatrzenia i po wydaniu przez Dyrektora Izby Skarbowej decyzji w wyniku rozpatrzenia wniesionego przez stronę skarżącą odwołania. Zgodnie z treścią przepisu art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli jest ona niedopuszczalna z innych przyczyn niż wymienione w art. 58 § 1 pkt 1-5 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 58 § 1 pkt 26 i § 3 P.p.s.a.