III SA/Wa 3244/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Płusa, Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko, Lidia Wasilewska, po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2009 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia istnienia nadpłaty w podatku akcyzowym postanawia 1) umorzyć postępowanie sądowe, 2) zasądzić od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz A. Sp. z o.o. z siedzibą w G. kwotę 2.279 zł (dwa tysiące dwieście siedemdziesiąt dziewięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. A.Sp. z o.o. z siedzibą w G.(następca prawny E. Sp. z.o.o.) wystąpiła do WSA w Warszawie 26 marca 2008 r. ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] lutego 2008 r. (nr [...]), którą utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego[...] w W. z [...] lipca 2006 r. (nr [...],) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym. Dyrektor Izby Celnej w W. w odpowiedzi na skargę wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia przewidzianego w art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako "P.p.s.a."). Postanowieniem z dnia 19 czerwca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Skarżącej z uwagi na uchybienie terminu do wniesienia skargi przewidzianego w art. 53 § 1 P.p.s.a. Na powyższe postanowienie Skarżąca wniosła skargę kasacyjną. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego z udziałem Poczty Polskiej ustalono, że skarżąca w niniejszej sprawie skargę wniosła w terminie. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 6 listopada 2008 r. sygn. akt I FSK 1635/08, uchylił zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu wskazał, że strona skarżąca zdołała skutecznie podważyć okoliczność faktyczną stanowiącą podstawę zastosowania w sprawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny stanął na stanowisku, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny winien wziąć pod uwagę załączony do akt sprawy dokument wskazujący na datę nadania skargi przez stronę skarżącą. Przed rozpoznaniem przez Sąd ww. skargi, Dyrektor Izby Celnej w W. nadesłał do WSA w Warszawie pismo z 4 lutego 2009 r., informując że [...] lutego 2009 r. uwzględnił w całości skargę Spółki, na mocy art. 54 § 3 P.p.s.a. W związku z tym organ odwoławczy wniósł o umorzenie postępowania sądowego na mocy art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Do pisma została dołączona decyzja z [...] lutego 2009 r., którą organ odwoławczy uchylił, zaskarżoną do Sądu decyzję z [...] lutego 2008 r. oraz decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z [...] lipca 2006 r. Pismem z dnia 9 lutego 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał pełnomocnika Skarżącej i organ do wskazania czy decyzja wydana w trybie autokontroli została doręczona stronie skarżącej. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżącej w dniu 16 lutego 2009 r. poinformował Sąd, że otrzymał decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. uchylającą decyzję stanowiącą przedmiot zaskarżenia w niniejszej sprawie oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W.. Natomiast przy piśmie z 20 lutego 2009 r. organ przesłał zwrotne potwierdzenie odbioru tejże decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd biorąc pod uwagę treść oświadczenia organu zawartego w odpowiedzi na skargę kasacyjną oraz treść dokumentów przedstawionych przez Skarżącą w toku postępowania przed Sądem drugiej instancji uznał, że skarga w niniejszej sprawie została złożona w terminie. Zgodnie natomiast z dyspozycją art. 54 § 3 P.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W niniejszej sprawie taka sytuacja wystąpiła. Dyrektor Izby Celnej w W. uchylił bowiem zaskarżoną do Sądu własną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, zgodnie z żądaniem Spółki. Uczynił to również w stosownym czasie, tj. do dnia rozpoczęcia rozprawy. Postępowanie sądowe, wszczęte na skutek skargi strony, stało się zatem bezprzedmiotowe. Z obrotu prawnego został bowiem wyeliminowany akt administracyjny (decyzja), który miał podlegać kontroli Sądu. W myśl art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd w takiej sytuacji wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. Przepis ten bowiem stanowi, że Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1 (skuteczne cofnięcie skargi) i pkt 2 (śmierć strony), postępowanie to stało się bezprzedmiotowe. Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe z innej przyczyny również wtedy, gdy organ administracyjny uwzględni skargę w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a. Z kolei w odniesieniu do wniosku Spółki o zwrot kosztów postępowania Sąd zauważa, że zgodnie z art. 201 § 1 P.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z powodu uwzględnienia skargi w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a. Do kosztów tych w rozpoznawanej sprawie, na mocy art. 205 § 2 P.p.s.a. w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) i pkt 2 lit. b) oraz § 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), należały zarówno wpis stosunkowy od skargi i skargi kasacyjnej oraz wynagrodzenie radcy prawnego, który reprezentował stronę skarżącą. Sąd, na podstawie wskazanych wyżej przepisów, postanowił jak w sentencji.