III SA/Wa 3245/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Olechniewicz (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Dominik Gajewski, sędzia WSA Sławomir Kozik, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 22 maja 2017 r. sprawy ze skargi Banku [...] S.A. z siedzibą w W. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej 1) uchyla zaskarżone postanowienie, 2) zasądza od Szefa Krajowej Administracji Skarbowej na rzecz Banku [...] S.A. z siedzibą w W. kwotę 357 zł (słownie trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu 29 czerwca 2015 r. Bank P. Spółka Akcyjna (dalej jako "Bank" lub "Skarżąca") złożył wniosek o wydanie interpretacji przepisów w indywidualnej sprawie odnośnie podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia sposobu przekazania informacji, o której mowa w § 2 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 marca 2014 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów podatników podatku dochodowego od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 404, dalej jako "rozporządzenie"), w związku ze skorzystaniem przez Bank z instytucji zaniechania poboru podatku dochodowego od osób prawnych. Dyrektor Izby Skarbowej w W., działający w imieniu Ministra Finansów, postanowieniem z dnia [...] września 2015 r. odmówił wszczęcia postępowania w zakresie ustalenia sposobu przekazania informacji, o której mowa w § 2 ust. 2 rozporządzenia. Przedmiotowe postanowienie zostało wydane na mocy art. 165a § 1 w zw. z art. 14b § 1 i art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, ze zm., dalej jako "O.p."). Organ stwierdził, że wniosek dotyczy czynności technicznej przekazania informacji, o której mowa w § 2 ust. 2 rozporządzenia, a sam fakt złożenia powyższej informacji poprzez ujęcie w deklaracji CIT-8 (składanej wraz z załącznikiem CIT-8/0) czy w zwykłej formie pisemnej, nie prowadzi do powstania zobowiązania podatkowego, które umożliwiałoby skorzystanie z instytucji interpretacji podatkowej. Pismem z dnia 23 września 2015 r. Skarżąca złożyła zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 14b § 1 w zw. z art. 165a § 1 O.p. polegające na odmowie wszczęcia postępowania w sprawie mimo, iż złożony wniosek o wydanie interpretacji dotyczył indywidualnej sprawy wnioskodawcy i obejmował zapytanie w zakresie wykładni przepisów prawa podatkowego. W uzasadnieniu Bank wskazał, iż z przepisu art. 14b § 1 O.p. jednoznacznie wynika, że przedmiotem interpretacji indywidualnej może być wykładnia przepisów prawa podatkowego. W konsekwencji organ podatkowy zobowiązany jest do wydania interpretacji w przepisanym terminie, o ile tylko przedmiotem zapytania wnioskodawcy są problemy wykładni przepisów prawa podatkowego. Przedmiotem złożonego przez Bank wniosku o wydanie interpretacji z 16 czerwca 2015 r. były wątpliwości w zakresie interpretacji § 2 ust. 2 rozporządzenia. Bank zamierzał skorzystać z instytucji zaniechania poboru podatku dochodowego ustanowionego na mocy tego rozporządzenia. W świetle brzmienia § 2 ust. 2 rozporządzenia Bank zobowiązany jest do przedłożenia właściwemu urzędowi informacji, o której mowa w art. 37 ust. 5 ustawy o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej. Bank powziął wątpliwość co do sposobu realizacji tego obowiązku. Przepisy, zdaniem Banku, nie wskazują formy prawnej, w jakiej należałoby przedłożyć tę informację. Bank stanął na stanowisku, że właściwym sposobem realizacji obowiązku prawnego ustanowionego na gruncie § 2 ust. 2 rozporządzenia jest przedłożenie wymaganych przez art. 37 ust. 5 ustawy o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej informacji w deklaracji CIT-8 wraz z prawidłowo uzupełnionym załącznikiem CIT-8/0 złożonej właściwemu urzędowi skarbowemu. W ocenie Skarżącej nie ulega wątpliwości, że rozporządzenie wydane na podstawie delegacji ustawowej ustanowionej w przepisie art. 22 § 1 pkt 1 O.p. kształtuje prawa i obowiązki Banku, jako podatnika podatku dochodowego od osób prawnych, korzystającego ze zwolnienia określonego tym aktem prawnym. Odwołując się do pojęcia przepisów prawa podatkowego Skarżąca zauważyła, że w świetle art. 3 pkt 2 O.p. nie powinno budzić wątpliwości, że termin ten obejmuje przepisy "aktów wykonawczych wydanych na podstawie ustaw podatkowych". Przez ustawy podatkowe rozumie się natomiast, stosownie do art. 3 pkt 1 O.p. "ustawy dotyczące podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych określające podmiot, przedmiot opodatkowania, powstanie obowiązku podatkowego, podstawę opodatkowania, stawki podatkowe oraz regulujące prawa i obowiązki organów podatkowych, podatników, płatników i inkasentów, a także ich następców prawnych oraz osób trzecich". Chodzi tu zatem o ustawy dotyczące poszczególnych podatków oraz ustawę regulującą prawa i obowiązki organów podatkowych, podatników, płatników i inkasentów, a także ich następców prawnych oraz osób trzecich - a zatem ustawę Ordynacja podatkowa - biorąc pod uwagę zakres regulacji tego aktu prawnego. Skarżąca zwróciła uwagę, iż przedmiotem interpretacji indywidualnej są nie tyle przepisy regulujące prawa i obowiązki organów podatkowych czy podatników, ale przepisy aktów wykonawczych wydanych na podstawie ustaw regulujących te prawa i obowiązki. Oznacza to, że wszystkie przepisy rozporządzeń wydanych na podstawie Ordynacji podatkowej mogą być przedmiotem interpretacji indywidualnej. Podniosła, iż sama Ordynacja podatkowa w żaden inny sposób nie ogranicza zakresu przedmiotowego interpretacji indywidualnej. W szczególności z art. 14b O.p., ani z żadnych innych przepisów O.p., nie można wyprowadzić reguły, na którą wskazuje Dyrektor Izby Skarbowej w W., zgodnie z którą przedmiotem interpretacji mogłyby być wyłącznie przepisy materialnego prawa podatkowego z wyłączeniem przepisów proceduralnych. Powyższe stanowisko potwierdza utrwalona linia orzecznicza sądów administracyjnych. Przykładowo wskazała na wyrok WSA w Warszawie z 21 listopada 2007 r. (III SA/Wa 1737/10), wyrok WSA w Bydgoszczy z 14 maja 2014 r. (I SA/Bd 347/14). Zaznaczyła, iż podobne stanowisko zajął NSA w wyroku z 9 października 2008 r. (I FSK 1239/07). Bank zauważył, iż wyjątkiem, kiedy brak jest możliwości wydania interpretacji indywidualnej w zakresie wykładni przepisów Ordynacji podatkowej, jest problem dotyczący przepisów regulujących właściwość organu podatkowego. W tych przypadkach orzecznictwo sądowe zdaje się nie dopuszczać możliwości wydania interpretacji indywidualnej, ponieważ problem właściwości należy do sfery ustrojowej działania organów podatkowych i nie ma przełożenia na prawa czy obowiązki podatnika. Podkreślił, że chodzi tu o przepisy ustrojowe, a nie proceduralne. Przepisy proceduralne w oczywisty sposób mogą kształtować sferę praw i obowiązków podatnika, czego najlepszym przykładem jest § 2 ust. 2 rozporządzenia, o którego wykładnię pytał Bank w interpretacji z 16 czerwca 2015 r. Przepis ten nakłada bowiem na Bank obowiązek przedłożenia stosownych informacji, a zatem sposób realizacji tego obowiązku w oczywisty sposób pozostaje w związku ze sferą praw i obowiązków Banku, któremu przysługuje w związku z tym, co również należy wyraźnie podkreślić, cecha podmiotu "zainteresowanego" w rozumieniu art. 14b O.p. Specyfika przepisów o właściwości organów podatkowych doprowadziła w konsekwencji do propozycji wprowadzenia w art. 14b zasady, zgodnie z którą (projektowany § 2a): "przedmiotem wniosku o interpretację indywidualną nie mogą być przepisy prawa podatkowego regulujące właściwość oraz uprawnienia i obowiązki organów podatkowych oraz organów kontroli skarbowej" - zob. projekt ustawy o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (nr druku sejmowego 3462). W konsekwencji, w ocenie Banku, należy uznać, że ważne jest jedynie, aby przedmiot zapytania wnioskodawcy dotyczył obowiązków tego wnioskodawcy, a nie organu podatkowego. Potwierdza to np. wyrok WSA w Łodzi z 24 lutego 2015 r. (I SA/Łd 1347/14) Sąd ten podkreślił przy tym również, że "cytowany art. 3 punkt 2 jak również art. 14b § 1 O.p. nie dzieli przepisów prawa podatkowego na przepisy prawa materialnego i przepisy proceduralne". Bank zwrócił również uwagę, że jedną z funkcji interpretacji indywidualnych jest funkcja gwarancyjna, która polega na zabezpieczeniu pozycji prawnej podatnika w kontekście realizacji obowiązków nałożonych przez przepisy prawa podatkowego. Skomplikowanie tych przepisów i ich niejednoznaczność (tak jak w przypadku § 2 ust. 2 rozporządzenia) sprawiają, że interpretacja indywidualna ma takie znaczenie dla wnioskodawcy, że stanowi gwarancję prawidłowości przyjętego sposobu wykładni spornych przepisów. Pozbawienie Banku prawa do uzyskania ochrony w przypadku interpretacji § 2 ust. 2 rozporządzenia, które ustanawia obowiązek przedłożenia informacji dotyczących zwolnienia podatkowego ustanawianego na mocy rozporządzenia byłoby zatem nieuzasadnione także z tego punktu widzenia. Minister Finansów postanowieniem z dnia [...] października 2015 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu wskazał, iż analiza przesłanek odmowy wszczęcia postępowania, wskazanych w art. 165a § 1 O.p., w związku z przepisami tej ustawy regulującymi postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej, prowadzi do wniosku, że w pojęciu: "jakichkolwiek innych niż brak statusu zainteresowanego przyczyn braku możliwości wszczęcia postępowania" mieszczą się wszelkie inne niż brak statusu zainteresowanego okoliczności uniemożliwiające wydanie prawidłowej, w tym zawierającej niezbędne elementy przewidziane przez ustawodawcę dla tego rodzaju rozstrzygnięcia i spełniającej funkcje przypisane tej instytucji, tj. interpretacji indywidualnej. Uwzględniając ww. ustalenie formalnoprawne, jak zostało to podkreślone w postanowieniu z dnia [...] września 2015 r., złożone przez Spółkę podanie w zakresie, o jaki wnosi Wnioskodawca, tj. czy w związku ze skorzystaniem przez Bank z instytucji zaniechania poboru podatku dochodowego od osób prawnych informacja, o której mowa w § 2 ust. 2 rozporządzenia powinna być przekazana poprzez ujęcie w deklaracji CIT-8 (składanej wraz z załącznikiem CIT-8/0) czy w zwykłej formie pisemnej - traktuje o czynności technicznej "przekazania informacji, o której mowa w § 2 ust. 2 rozporządzenia wobec opisanych okoliczności faktycznych, przez co nie stanowiłoby ochrony prawnej wynikającej z wydanego rozstrzygnięcia. Zdaniem organu przepisy § 2 ust. 2 rozporządzenia oraz art. 37 ust. 5 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (Dz. U. z 2007 r. Nr 59, poz. 404, z późn. zm.) potwierdzają, że przekazanie informacji, o której mowa w § 2 ust. 2 rozporządzenia stanowi czynność techniczną, a sam fakt złożenia powyższej informacji poprzez ujęcie w deklaracji CIT- 8 (składanej wraz z załącznikiem CIT-8/0) czy w zwykłej formie pisemnej, nie prowadzi do powstania zobowiązania podatkowego, które umożliwiałoby skorzystanie z instytucji interpretacji podatkowej. Minister Finansów stwierdził, iż z uwagi na indywidualny charakter instytucji interpretacji przepisów prawa podatkowego w trybie art. 14b i nast. O.p. organ podatkowy nie ma prawnej delegacji, by wypowiadać się co do zasadności działań faktycznych podatnika. Interpretacja indywidualna nie powinna przy tym stanowić narzędzia do egzekwowania obowiązków lub praw wobec innych podmiotów, w tym organów podatkowych, jako nie związanych treścią wydanej interpretacji. Powyższe wskazuje bezsprzecznie, że ww. przepis należy do przepisów prawa procesowego, gdyż dotyczy on postępowania w sytuacji skorzystania przez podatnika z instytucji zaniechania poboru podatku dochodowego od osób prawnych. Przepis taki nie może być przedmiotem interpretacji indywidualnej. Wobec powyższego - z uwagi na proceduralny charakter problemowego przepisu - żądana interpretacja indywidualna nie mogłaby gwarantować Wnioskodawcy ochrony prawnej, o której mowa w art. 14k-14n O.p., co godziłoby w istotę omawianej instytucji. Organ uznał, iż żądanie udzielenia interpretacji w zakresie wyznaczonym pytaniem sformułowanym w złożonym wniosku, wykracza więc poza zakres przedmiotowy interpretacji wydanej w trybie art. 14b O.p. Zaznaczył, że organ podatkowy, wydając interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego, nie ustanawia żadnej normy indywidualnej, lecz jego rola sprowadza się do przedstawienia poglądu dotyczącego rozumienia treści przepisów prawa podatkowego i sposobu ich zastosowania w odniesieniu do określonej sprawy indywidualnej. Interpretacja indywidualna nie jest aktem rozstrzygającym o prawach lub obowiązkach podmiotu w konkretnej sprawie podatkowej. Wykładnia prawa stanowi zespół czynności zmierzających do ustalenia znaczenia i zakresu wyrażeń języka prawnego i powinna odtworzyć te wyobrażenia i pojęcia, które łączy z daną normą ustawodawca. Organ podatkowy nie dokonuje przy tym władczych działań zmierzających do wskazania arbitralnych rozwiązań, a jego rola sprowadza się do rozumienia danej normy prawnej przepisu prawa podatkowego. Na potwierdzenie swojego stanowiska organ przywołał pogląd wyrażony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 15 grudnia 2009 r. sygn. III SA/Wa 1032/09. Organ stwierdził, iż podanie w zakresie, o jaki wnosi Bank, traktuje o czynności technicznej "złożenia powyższej informacji poprzez ujęcie w deklaracji CIT-8 (składanej wraz z załącznikiem CIT-8/0) czy w zwykłej formie pisemnej" wobec opisanych okoliczności faktycznych, przez co nie stanowiłoby ochrony prawnej wynikającej z wydanego rozstrzygnięcia. Tym samym organ uznał, iż w sprawie zachodzą "inne okoliczności" przesądzające o tym, że zakres wniosku wykracza poza sferę uregulowaną ustawowo dla instytucji interpretacji indywidualnej, zatem postępowanie, takie nie może zostać wszczęte, zaś w niniejszej sprawie znajdzie zastosowanie art. 165a § 1 w zw. z art. 14h O.p. W związku z powyższym organ uznał, że zarzuty wysunięte przez Stronę w zażaleniu z dnia 23 września 2015 r., a w szczególności naruszenie art. 14b § 1 w zw. z art. 165a § 1 O.p., jak i żądanie Strony uchylenia postanowienia i orzeczenia, co do istoty sprawy poprzez wydanie interpretacji zgodnej z wnioskiem Banku, za nieuprawnione i pozbawione podstaw prawnych. W skardze na powyższe postanowienie Bank wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 14b oraz art. 165a § 2 w zw. z art. 14h O.p. poprzez odmowę wszczęcia postępowania w zakresie wydania interpretacji indywidualnej, mimo iż złożony wniosek o wydanie interpretacji dotyczył indywidualnej sprawy Banku i obejmował zapytanie w zakresie wykładni przepisów prawa podatkowego. W uzasadnieniu wskazał, iż rozporządzenie wydane na podstawie delegacji ustawowej ustanowionej w tym przepisie kształtuje prawa i obowiązki Banku, jako podatnika podatku dochodowego od osób prawnych, korzystającego ze zwolnienia określonego tym aktem prawnym. Odwołując się do pojęcia przepisów prawa podatkowego zauważył, że w świetle art. 3 pkt 2 O.p. nie powinno budzić wątpliwości, że termin ten obejmuje przepisy "aktów wykonawczych wydanych na podstawie ustaw podatkowych". W ocenie Banku przedmiotem interpretacji indywidualnej są nie tyle przepisy regulujące prawa i obowiązki organów podatkowych czy podatników, ale przepisy aktów wykonawczych wydanych na podstawie ustaw regulujących te prawa i obowiązki. Oznacza to, że wszystkie przepisy rozporządzeń wydanych na podstawie Ordynacji podatkowej mogą być przedmiotem interpretacji indywidualnej. Podniósł, iż Ordynacja podatkowa w żaden inny sposób nie ogranicza zakresu przedmiotowego interpretacji indywidualnej. Powyższe stanowisko potwierdza utrwalona linia orzecznicza sądów administracyjnych. W ocenie Banku przepisy proceduralne w oczywisty sposób mogą kształtować sferę praw i obowiązków podatnika, czego najlepszym przykładem jest § 2 ust. § rozporządzenia. W konsekwencji stwierdził, że ważne jest jedynie, aby przedmiot zapytania wnioskodawcy dotyczył obowiązków tego wnioskodawcy, a nie organu podatkowego. Bank zwrócił również uwagę, że jedną z funkcji interpretacji indywidualnych jest funkcja gwarancyjna, która polega na zabezpieczeniu pozycji prawnej podatnika w kontekście realizacji obowiązków nałożonych przez przepisy prawa podatkowego. Skomplikowanie tych przepisów i ich niejednoznaczność (tak jak w przypadku § 2 ust. 2 rozporządzenia) sprawiają, że interpretacja indywidualna ma takie znaczenie dla wnioskodawcy, że stanowi gwarancję prawidłowości przyjętego sposobu wykładni spornych przepisów. Bank argumentował, iż pozbawienie prawa do uzyskania ochrony w przypadku interpretacji § 2 ust. 2 rozporządzenia, które ustanawia obowiązek przedłożenia informacji dotyczących zwolnienia podatkowego ustanawianego na mocy rozporządzenia, byłoby zatem nieuzasadnione także z tego punktu widzenia. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Na wstępie należy wskazać, że złożona w niniejszej sprawie skarga została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do obowiązującego od dnia 15 sierpnia 2015r. nowego brzmienia przepisu art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016r. poz. 718, ze zmianami, dalej jako “p.p.s.a."). Zgodnie z tym przepisem, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy stronie zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Skarga zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone postanowienie narusza prawo w sposób uzasadniający wyeliminowanie go z obrotu prawnego. Przedmiotem sporu między stronami było ustalenie czy Minister Finansów miał prawo wydać, na mocy art. 165a § 1 O.p. w związku z art. 14b § 1 i art. 14h O.p., postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania w zakresie objętym wnioskiem, czy też miał obowiązek merytorycznie rozpatrzyć wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej złożony przez Skarżącą w zakresie wykładni przepisu § 2 ust. 2 rozporządzenia w związku ze skorzystaniem przez Bank z instytucji zaniechania poboru podatku dochodowego od osób prawnych. Zdaniem Sądu, Minister Finansów, odmawiając w przedmiotowej sprawie wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o interpretację indywidualną w sposób nieuzasadniony zastosował art. 165a § 1 O.p. Zgodnie z tym przepisem odmowa wszczęcia postępowania ma miejsce wówczas, gdy pisemny wniosek o udzielenie indywidualnej interpretacji został wniesiony przez osobę niebędącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte. Zdaniem Sądu postępowanie zainicjowane wnioskiem Skarżącej mogło być wszczęte. Ocena możliwości wydania interpretacji, z uwagi na przedmiotowy zakres zagadnienia budzącego wątpliwości wnioskodawcy musi uwzględniać wynikający z przepisów Ordynacji podatkowej przedmiotowy zakres interpretacji. Innymi słowy, interpretacja może być wydana tylko wtedy, gdy zakres przedmiotowy zagadnienia przedstawionego przez wnioskodawcę mieści się w zakresie przedmiotowym interpretacji. W rozpoznawanej sprawie tak właśnie było. W świetle art. 14b § 1 i art. 14c § 1 O.p. przepis prawa ma być zinterpretowany na potrzeby przedstawionego we wniosku stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Zgodnie bowiem z art. 14b § 3 O.p. wnioskodawca przedstawia nie tylko stan faktyczny lub zagadnienie przyszłe, ale też własne stanowisko w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego lub zagadnienia przyszłego. Ocenie organu wydającego interpretację podlega właśnie stanowisko wnioskodawcy, o czym stanowi art. 14c § 1 O.p. Sąd wskazuje ponadto, iż właściwy organ podatkowy, wydając interpretacje indywidualne jest związany ograniczeniami wynikającymi z rozdziału la Ordynacji podatkowej "Interpretacje przepisów prawa podatkowego". Tytuł ten wskazuje, że kompetencje organu podatkowego ograniczono do interpretacji przepisów prawa podatkowego. Należy zatem przyjąć, że zarówno z redakcji ww. tytułu rozdziału, jak również z umieszczonego w tym rozdziale przepisu art. 14b § 1 O.p. wynika, że chodzi o przepisy prawa podatkowego w rozumieniu art. 3 pkt 2 O.p., a więc przepisy ustaw podatkowych, postanowień ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską innych umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej, a także przepisów aktów wykonawczych wydanych na podstawie ustaw podatkowych. Zgodnie zaś z art. 3 pkt 1 O.p. pod pojęciem ustaw podatkowych rozumie się ustawy dotyczące podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych określające podmiot, przedmiot opodatkowania, powstanie obowiązku podatkowego, podstawę opodatkowania, stawki podatkowe oraz regulujące prawa i obowiązki organów podatkowych, podatników, płatników i inkasentów, a także ich następców prawnych oraz osób trzecich. Stosownie zatem do jednoznacznej treści ww. tytułu, jak również dyspozycji art. 14b § 1 O.p., który słusznie Skarżąca uznaje za naruszony, należało uznać, że Spółka miała możliwość wystąpić o interpretację indywidualną treści przepisu § 2 ust. 2 rozporządzenia. Powinna też uzyskać stanowisko Ministra Finansów w zakresie prawidłowości przyjętych przez siebie ocen z tego zakresu. Przepis § 2 ust. 2 rozporządzenia niewątpliwie zawiera normę prawa podatkowego. Bank zamierzał skorzystać z instytucji zaniechania poboru podatku dochodowego ustanowionego na mocy tego rozporządzenia. W świetle brzmienia § 2 ust. 2 rozporządzenia Bank zobowiązany jest do przedłożenia właściwemu urzędowi informacji, o której mowa w art. 37 ust. 5 ustawy o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej. Rację ma Skarżąca, że przepis ten został wydany na podstawie delegacji ustawowej ustanowionej w przepisie art. 22 § 1 pkt 1 O.p. oraz kształtuje prawa i obowiązki Banku, jako podatnika podatku dochodowego od osób prawnych, korzystającego ze zwolnienia określonego tym aktem prawnym. A zatem w treści tego przepisu ustawodawca wskazał, jakie kryteria musi spełnić podatnik podatku dochodowego od osób prawnych, aby mógł skutecznie skorzystać z ulgi podatkowej, jaką jest zaniechanie poboru tego podatku. Nie budzi oczywiście wątpliwości, że pojęcie ustaw podatkowych, użyte w przywołanych powyżej przepisach Ordynacji podatkowej obejmuje przepisy aktów wykonawczych wydanych na podstawie ustaw podatkowych, jakim jest § 2 ust. 2 rozporządzenia. Zasadnie poniosła Skarżąca, że Ordynacja podatkowa w żaden inny sposób nie ogranicza zakresu przedmiotowego interpretacji indywidualnej. W szczególności z art. 14b O.p., ani z żadnych innych przepisów tej ustawy, nie można wyprowadzić reguły, że przedmiotem interpretacji mogłyby być wyłącznie przepisy materialnego prawa podatkowego z wyłączeniem przepisów proceduralnych. A zatem przepis § 2 ust. 2 rozporządzenia jest przepisem prawa podatkowego. Z tego względu podatnik ma prawo żądać wydania interpretacji dotyczącej tego przepisu, o ile oczywiście istnieje między nim i przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (zdarzeniem przyszłym) logiczny i merytoryczny związek. Zadane pytanie niewątpliwie dotyczyło więc przepisów prawa podatkowego i miało bezpośredni związek z powstaniem ewentualnych zobowiązań podatkowych Banku. Skarżąca ma bowiem prawo wiedzieć, stosownie do treści art. 14b § 1 O.p., czy opisany we wniosku sposób przekazania właściwemu urzędowi informacji, o której mowa w art. 37 ust. 5 ustawy o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej, będzie uprawniał Skarżącą do skutecznego skorzystania z zaniechania poboru podatku. Wskazanie przez Ministra Finansów prawidłowej interpretacji treści przepisu § 2 ust. 2 rozporządzenia będzie zatem gwarantowało, że w przyszłości Skarżąca nie popełni błędu w powyższym zakresie i nie będzie narażała się na zakwestionowanie przez organy podatkowe skorzystania z ww. ulgi. Poddanie zatem przez organ podatkowy ocenie czy opisany w zdarzeniu przyszłym sposób wykonania obowiązku, o którym mowa § 2 ust. 2 rozporządzenia, dotyczącego formy w jakiej Bank ma przedłożyć właściwemu urzędowi informacji, o której mowa w art. 37 ust. 5 ustawy o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej, jest rolą organu podatkowego, któremu ustawodawca powierzył wydawanie interpretacji indywidualnych. Ponadto postępowanie o udzielenie interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania konkretnego przepisu prawa podatkowego w określonym stanie faktycznym i/lub zdarzeniu przyszłym. W postępowaniu tym organ uprawniony do udzielania interpretacji ogranicza się do dokonania subsumpcji przedstawionego przez stronę stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego pod określony przepis prawa podatkowego i wyjaśnienia przyczyny, z powodu których w określonym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym dany przepis ma zastosowanie. Poza tym warto przypomnieć, że podstawowym celem interpretacji indywidualnej miało być zwiększenie pewności i stabilności prawa podatkowego. Zgodnie z uzasadnieniem do rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw (druk sejmowy nr 731 z 22 czerwca 2006r.) wprowadzenie analizowanych przepisów, miało na celu zwiększenie stabilności prawa podatkowego, poprawę relacji, podatnik - organ podatkowy oraz ułatwienie podatnikom wypełniania ich obowiązków wynikających z przepisów prawa podatkowego. Realizacja tych celów jest nakierowana na zwiększenie zaufania obywateli do organów państwa oraz może stanowić czynnik pobudzający wzrost gospodarczy. W świetle powyższych uwag, za błędne i przedwczesne Sąd uznaje postawienie przez Ministra Finansów tezy w zaskarżonym postanowieniu, odmawiającym wszczęcia postępowania, że przywołany przez Skarżącą przepis § 2 ust. 2 rozporządzenia stanowi czynność techniczną, a sam fakt złożenia powyższej informacji poprzez ujęcie w deklaracji CIT-8 (składanej wraz z załącznikiem CIT-8/O) czy w zwykłej formie pisemnej, nie prowadzi do powstania zobowiązania podatkowego, które umożliwiłoby skorzystanie z instytucji interpretacji podatkowej. Reasumując Sąd stwierdza, że rację należy przyznać Skarżącej, że ma możliwość ubiegania się o uzyskanie w przedmiotowym zakresie interpretacji indywidualnej, a odmowa wszczęcia postępowania narusza przepisy art. 14b § 1 O.p. w związku z § 2 ust. 2 rozporządzenia. Poruszone we wniosku o interpretację indywidualną zagadnienie może mieć w przyszłości związek z wysokością zobowiązań podatkowych (w razie zakwestionowania przez organy podatkowe prawidłowości skorzystania przez Bank z instytucji zaniechania poboru podatku dochodowego od osób prawnych). Wnioskowanie zatem przez Spółkę o udzielenie interpretacji indywidualnej mieściło w zakresie wyznaczonym dyspozycją art. 14b § 1 O.p. W związku z powyższym, Minister Finansów, którego rolą jest wydawanie m.in. interpretacji indywidualnych, stosownie do treści art. 14b § 1 O.p. – przy ponownym rozpatrywaniu sprawy - będzie zobowiązany ocenić stanowisko wnioskodawcy, podając argumenty prawne (art. 14c § 1 O.p.), w razie zaś negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy interpretacja indywidualna powinna zawierać wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym (art. 14c § 2 O.p.). Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd działając na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., uchylił zaskarżone postanowienie. Na wniosek Skarżącej Sąd zasądził na jej rzecz koszty postępowania sądowego zgodnie z art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. w kwocie równej uiszczonemu wpisowi oraz kosztom zastępstwa procesowego w wysokości określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).