III SA/Wa 3248/15

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Agnieszka Grzelak po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia doradcy podatkowego w sprawie ze skargi W.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od stycznia do grudnia 2010 r. postanawia Przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia doradcy podatkowego Skarżący – W. K. na urzędowym formularzu PPF wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia doradcy podatkowego. W uzasadnieniu wniosku Skarżący wskazał argumenty, które jego zdaniem przemawiają za uchyleniem zaskarżonej decyzji. Z oświadczeń Skarżącego wynika, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, oraz że nie posiada żadnego majątku, ani oszczędności z wyjątkiem [...] akcji o wartości [...] zł, które zostały zabezpieczone przez urząd skarbowy. Z tytułu umowy o pracę na 1/5 etatu Skarżący uzyskuje wynagrodzenie w kwocie 350 zł. Wskazał, że koszty jego miesięcznego utrzymania wynoszą około 1.397 zł, na co składa się czynsz – 300 zł, opłata za energię elektryczną, zużycie wody i gaz – 88 zł, opłata za telefon i Internet – 49 zł, wydatki związane z transportem – 110 zł, wydatki związane z drukowaniem i wysyłką pism – 50 zł oraz wydatki na wyżywienie, środki czystości i higieny – 800 zł. Z uwagi na fakt, że oświadczenia zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy, okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych Skarżącego został on wezwany do nadesłania dodatkowych dokumentów i oświadczeń. W odpowiedzi Skarżący wyjaśnił, że nie korzysta z pomocy społecznej. W utrzymaniu pomaga mu syn miesięcznie przekazując kwotę 1.200 zł.. Skarżący przesłał zeznanie podatkowe za 2014 i 2015 r. oraz wyciąg z rachunku bankowego. Ponadto wyjaśnił, że z żoną jest w trakcie rozwodu. Z uwagi na rozwód nie jest w stanie uzyskać od żony pomocy finansowej. Natomiast ze względu na charakter rozwodu (z orzekaniem o winie Skarżącego) nie jest w stanie uzyskać od żony wyciągów bankowych oraz zeznania podatkowego za 2015 r. Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z art. 245 § 21 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - dalej P.p.s.a), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym stosownie do art. 245 § 3 P.p.s.a. obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie pełnomocnika. W niniejszej sprawie Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika jakim jest doradca podatkowy. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W niniejszej sprawie Skarżący zobowiązany był do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 88.728 zł. Okoliczności przedstawione przez Skarżącego we wniosku o przyznanie prawa pomocy, jak również wynikające z nadesłanych dokumentów pozwalają uznać, że sytuacja Skarżącego uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz przyznania doradcy podatkowego. Wskazać trzeba, że Skarżący osiąga dochody z tytułu zatrudnienia w kwocie 350 zł. W utrzymaniu pomaga mu syn, przekazując miesięcznie kwotę 1.200 zł. Ponadto Skarżący nie posiada żadnego majątku, ani oszczędności. Posiadane natomiast akcje o wartości [...] zł zostały zajęte przez urząd skarbowy. Mając powyższe na uwadze, na podstawie przepisów art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.