III SA/Wa 3249/15

Dnia 15 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Przybysz, po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. sp. j. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. sp. j. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe kwiecień, czerwiec, październik, listopad, grudzień 2005 r. postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Skarżąca – K. sp. j. z siedzibą w W. , wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2015 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe kwiecień, czerwiec, październik, listopad, grudzień 2005 r. Wraz ze skargą Skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, motywując swój wniosek grożącym jej niebezpieczeństwem upadłości. W obszernej osnowie wniosku Skarżąca wskazała na niezależne od niej, jej zdaniem, okoliczności, które w chwili obecnej doprowadziły ją do bardzo trudnej sytuacji finansowej, a wręcz na skraj bankructwa. Według Skarżącej okoliczności te wynikały z nieprofesjonalnego oraz często bezprawnego działania niektórych organów państwa, tj. głównie Urzędu Miasta L. Wydziału A. ("UM w L. ") oraz L. ("L. "). Skarżąca na skutek bezprawnych działań UM w L. , a także niezgodnych z prawem decyzji L. pozbawiona została kwoty 699.000 zł z tytułu zwrotu dotacji jak też wydała ponad 500 tys. zł na inwestycje dotyczące zakupu działki przy ul. [...] . Według Skarżącej jej sytuacja uległa dalszemu pogorszeniu w związku ze sporem administracyjnym z L. , który dodatkowo zażądał zwrotu kwoty 1.200.000 zł wypłaconej dotacji w ramach spornego projektu pomimo tego, że w sprawie toczy się postępowania przed Sadem Okręgowym. W efekcie tego sporu Skarżąca utraciła płynność finansową oraz zwolniła kluczowych pracowników firmy (wyspecjalizowanych elektroników). Pozyskanie nowych pracowników w krótkim czasie okazało się niemożliwe, co w połączeniu z utratą płynności finansowej oraz postępowaniami egzekucyjnymi, jakie zaczęli wszczynać dostawcy Skarżącej, spowodowało zajęcie kont firmowych oraz półproduktów jakie znajdowały się w magazynach firmy oraz jej niemalże całkowity upadek gospodarczy. Skarżąca wskazała, że z majątku jaki wykazany został w bilansie za rok 2013, pozostały jedynie niesprzedawalne półprodukty zajęte de facto przez komornika o wartości [...] zł. Pozostały majątek na który składały się wartości niematerialne i prawne oraz homologacje, uległ zniszczeniu na skutek złych warunków lokalowych, w których były przechowywane – Skarżąca w związku z niezapłaconymi fakturami za czynsz pozbawiona została wynajmowanych lokali produkcyjnych, lub zdarzeń losowych jak zalanie piwnic gdzie były składowane. Pozostałe, jak homologacje, nie mogą stanowić przedmiotu obrotu gospodarczego. Ponadto na okoliczności opisane powyżej nałożył się okres ogólnej złej koniunktury oraz pierwszej fali kryzysu światowego. Według Skarżącej, o ile dojdzie do dość szybkiego zakończenia sporów cywilnych zarówno z L. jak i UM w L. , istnieje pewna szansa na reaktywację jej działalności. Istnieje bowiem możliwość podjęcia od nowa działalności oraz spłaty należnych zobowiązań, które na dzień dzisiejszy nie przekraczają kwoty należnej z tytułu niewypłaconej Skarżącej dotacji. Jednak o ile dojdzie do wszczęcia egzekucji, Skarżąca nie będzie mogła w żaden sposób podjąć działalności, gdyż łączna wartość zobowiązań znacząco przekroczy wartość niewypłaconej dotacji. Skarżąca podkreśliła przy tym, że w jej magazynie znajdują się towary o wartości [...] zł netto, które po uruchomieniu produkcji i ich sprzedaży mogłyby stanowić znaczący zastrzyk finansowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej "P.p.s.a.", po przekazaniu skargi sądowi, o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten sąd. Postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 61 § 5 P.p.s.a. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu sąd ocenia, czy w sprawie zaszły przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. - niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, iż o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Podkreślić należy, iż instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać decyzja nakładająca zobowiązanie podatkowe, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić należy również, iż samo powołanie się na ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, bez wskazania, na czym one polegają w realiach konkretnej sprawy, w żaden sposób nie uzasadnia żądania wniosku, a tym bardziej nie obliguje sądu do poszukiwania takich okoliczności z urzędu. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd stwierdza, że wniosek Skarżącej, jakkolwiek zawierający częściowo nietrafne twierdzenia, zasługiwał jednak na uwzględnienie. W pierwszej kolejności Sąd zauważa, że niezasadna była argumentacja Skarżącej odnosząca się do sporu Skarżącej z UM L. oraz L. . Przy rozpoznawaniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie dokonuje się bowiem oceny prawidłowości i legalności zaskarżonej decyzji, ani poprzedzającego jej wydanie postępowania podatkowego, jako że przesłanki wynikające z art. 61 § 3 P.p.s.a, nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 kwietnia 2004 r. o sygn. akt FZ 33/04 i FZ 38/04). Powyższe oznacza, że argumentacja Skarżącej kwestionująca prawidłowość prowadzonego w stosunku do niego postępowania podatkowego (odnosząca się do sporu Skarżącej z UM L. oraz L. ), jako pozostająca bez związku z przesłankami wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz odnosząca się do przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie, była bez znaczenia w toczącym się postępowaniu wpadkowym w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji. Dokonując oceny zasadności wniosku Skarżącej o wstrzymanie wykonania przedmiotowej decyzji Sąd wziął natomiast pod uwagę przede wszystkim jej obecną sytuację majątkową, która, co należy podkreślić jest bardzo zła. Jak bowiem wynika z dokumentów przesłanych przez Skarżącą w toku postępowania w przedmiocie prawa pomocy, Skarżąca rok 2013 zamknęła stratą w wysokości około 75.000 zł. Był to także ostatni rok prowadzenia działalności, która ostatecznie została zawieszona w 2014 r. Wartość środków trwałych za ostatni rok wyniosła [...] zł – według oświadczenia Skarżącej są to niesprzedawalne półprodukty. Ponadto Skarżąca posiada trzy rachunki bankowe, których stan wynosi odpowiednio: saldo dodatnie 4,03 zł, saldo ujemne -1.949,86 zł oraz saldo ujemne - 2.954,86 zł. Skarżąca przedstawiła ponadto szereg innych dokumentów obrazujących jej złą kondycję finansową - protokół zajęcia ruchomości w postępowaniu egzekucyjnym, zawiadomienia o wszczęciu egzekucji, zajęcia wierzytelności, zawiadomienia o zajęciu rachunku bankowego, nakazy zapłaty w postępowaniu upominawczym, wezwania do zapłaty, pozwy o zapłatę. W ocenie Sądu, uwzględniając powyższe, należy podzielić argumentację Skarżącej, iż wykonanie zaskarżonej decyzji, które przy obecnej sytuacji finansowej Skarżącej musiałoby przybrać formę egzekucji administracyjnej, istotnie może skutkować pozbawieniem Skarżącej płynności finansowej, a w konsekwencji doprowadzić do postawienia jej w stan upadłości i faktycznego unicestwienia jej działalności. W przypadku późniejszego uchylenia zaskarżonej decyzji zwrot wyegzekwowanego świadczenia nie przywróciłby zatem rzeczy do stanu pierwotnego. Zatem, chociaż nie zostało to zaakcentowane przez Skarżącą wprost, to powyższa okoliczność bezspornie wypełnia przesłankę wynikającą z art. 61 § 3 P.p.s.a., tj. przesłankę trudnych do odwrócenia skutków. W sprawie zaistniały więc podstawy do udzielenia Skarżącej ochrony tymczasowej do czasu, gdy zaskarżona decyzja zostanie zbadana przez Sąd pod kątem zgodności z prawem. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., Sąd postanowił wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.