III SA/Wa 325/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Alojzy Skrodzki, po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] listopada 2003 r. nr [...] w przedmiocie: odmowy stwierdzenia nadpłaty w sprawie o podatek od środków transportowych II rata 2002 r. postanawia 1) umorzyć postępowanie, 2) zasądzić na rzecz skarżącego od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. zwrot kwoty 100 zł ( sto złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych. W dniu [...] lutego 2004 r. Z. B. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. – zwanego dalej "Kolegium"- z dnia [...] listopada 2003 r. nr [...]. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o oddalenie skargi jako bezzasadnej. Następnie organ drugiej instancji przesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego decyzję z dnia [...] października 2004 r., nr [...] stwierdzającą nieważność zaskarżonej decyzji z dnia [...] listopada 2003 r. nr [...], na którą skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W podstawie prawnej ww. decyzji Kolegium podało również art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.s.a." Zgodnie z art. 54 § 3 p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Mając powyższy stan prawny na uwadze, aby uznać za skuteczne uwzględnienie skargi należało spełnić dwie przesłanki wynikające z art. 54 § 3 ww ustawy a mianowicie uwzględnić skargę strony w całości oraz dokonać tej czynności do dnia rozpoczęcia rozprawy. Organ drugiej instancji stwierdzając nieważność zaskarżonych decyzji wyeliminował je z obrotu prawnego a zatem nie ma aktu prawnego, który podlega zaskarżeniu. W konsekwencji czego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.s.a. postępowanie wszczęte wniesieniem skargi podlega umorzeniu, gdy z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 oraz art. 201 § 1 p.s.a. postanowił jak w sentencji.