III SA/Wa 3261/12
PostanowienieWSA w Warszawie2013-06-25
Skład orzekający: Marcin Piłaszewicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy pełnomocnikowi z urzędu przysługuje wynagrodzenie za czynności podjęte w postępowaniu przed sądem administracyjnym, w tym za udział substytuta, w sprawie, w której nie ma wartości przedmiotu zaskarżenia?Ratio decidendi
Pełnomocnikowi z urzędu przysługuje wynagrodzenie za faktycznie udzieloną pomoc prawną, zgodnie z przepisami Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie. W sprawach, w których nie ma wartości przedmiotu zaskarżenia, stawka minimalna wynosi 240 zł plus VAT.Stan faktyczny
Skarżący M.P. złożył skargę na postanowienie Ministra Finansów w przedmiocie oddalenia skargi na czynności egzekucyjne. Sąd przyznał skarżącemu prawo do pomocy prawnej z urzędu, wyznaczając adwokata S.J. Na rozprawie stawił się substytut pełnomocnika z urzędu, apl adw. P.P., który złożył wniosek o przyznanie kosztów postępowania sądowego nieopłaconych przez stronę. Wniosek dotyczył wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu w sprawie, która nie miała wartości przedmiotu zaskarżenia.Rozstrzygnięcie
Przyznano pełnomocnikowi skarżącego – adw. S.J. – kwotę 240 zł plus 23% VAT (55,20 zł), łącznie 295,20 zł, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Marcin Piłaszewicz na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 czerwca 2013 po rozpoznaniu wniosku apl adw. P. P. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu w sprawie ze skargi M. P. na postanowienie Ministra Finansów z [...] października 2012 r. Nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynności egzekucyjne postanawia przyznać pełnomocnikowi skarżącego – adw. S.J. - kwotę 240,- zł (dwieście czterdzieści złotych) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, kwotę 23 % podatku VAT w wysokości 55,20,- zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) łącznie kwotę 295,20,- zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy)
Referendarz sądowy, postanowieniem z 10 stycznia 2013 r. przyznał M.P. prawo pomocy w zakresie całkowitym.
Okręgowa Rada Adwokacka w W., pismem z 12 lutego 2013 r., do udzielenia pomocy prawnej skarżącej wyznaczyła adw. S. J. .
Na rozprawie z 20 czerwca 2013 r stawił się substytut pełnomocnika z urzędu – apl adw. P. P. (pełnomocnictwo karta 47) i złożył o przyznanie kosztów postępowania sądowego, które nie zostały zapłacone ani w całości, ani w części. Nadto wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia podtrzymując zarzuty i wnioski zawarte w skardze.
Referendarz sądowy wskazuje, że wyznaczony przez Sąd pełnomocnik ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r poz 270 - dalej jako u.p.p.s.a). Niesporne jest też, zarówno w orzecznictwie jak i w piśmiennictwie, że wynagrodzenie należy się za pomoc prawną faktycznie udzieloną.
O udzieleniu pomocy prawnej w sprawie referendarz sądowy wnioskuje z udziału w postępowaniu pełnomocnika z urzędu i substytuta, co zostało wyrażone także w protokole z rozprawy. Sprawa badana przez Sąd dotyczy postępowania egzekucyjnego, zatem brak jest wartości przedmiotu zaskarżenia możliwego do wyrażenia kwotowo. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. o opłatach za czynności adwokackie oraz ponoszeniu przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 r poz 461), stawki minimalne w tzw. "innych sprawach", tj w których przedmiotem sporu nie jest należność pieniężna, wynosi 240 zł. Kwota podatku VAT (23 %) wynosi 55,2 zł. Z akt sprawy nie wynika zarazem udział pełnomocnika w jakimkolwiek etapie postępowania przed Sądem II instancji czy przy sporządzaniu skargi kasacyjnej
Dlatego, należało, na podstawie art. 250, art. 258 § 2 pkt 8, § 3 u.p.p.s.a., orzec, jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło