III SA/Wa 3281/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Radziszewska - Krupa, , po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. O. na działania Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej w przedmiocie odmowy wglądu do akt postępowania postanawia: sprostować oczywistą omyłkę w sentencji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] grudnia 2008 r. sygn. akt III SA/Wa 3281/08 w ten sposób, że w miejsce imienia strony skarżącej: "W." wpisać "W.". Postanowieniem z [...] grudnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę W. O. na działania Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej W postanowieniu Sąd omyłkowo wskazał imię Skarżącego. Z dołączonych do akt sprawy dokumentów wynika w sposób niewątpliwy, iż Skarżącym jest W. O., a nie W. O. Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: P.p.s.a.) Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W myśl natomiast art. 156 § 2 zd. 1 P.p.s.a. o sprostowaniu Sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. Natomiast zgodnie z art. 166 P.p.s.a do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Powołane wcześniej okoliczności wskazują, iż w sentencji postanowienia Sądu z dnia 9 grudnia 2008 r. wystąpiły oczywiste omyłki, w związku z czym zasadne było ich sprostowanie. Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym, jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – Komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001r., s. 1268). W przedmiotowej sprawie taka okoliczność zaszła. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie mając powyższe na względzie i działając na podstawie art. 156 § 1 i § 2 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.