III SA/Wa 3288/14

Dnia 20 listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Kurasz, po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.P. na postanowienie Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: odrzucić skargę P. P. - dalej: "Skarżący" wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2014 r. w przedmiocie umorzenia postępowania. W odpowiedzi na skargę Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej wniósł o jej odrzucenie, argumentując, iż zaskarżone postanowienie jest postanowieniem na które nie przysługuje zażalenie, nie jest również postanowieniem kończącym postępowanie, ani rozstrzygające sprawę co do istoty, zatem skarga jest niedopuszczalna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) - dalej "P.p.s.a." sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty i czynności wymienione w art. 3 § 2 P.p.s.a. oraz bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a P.p.s.a. Zgodnie z art. 3 § 3 P.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Należy podkreślić, iż wyszczególnienie wymienionych wyżej aktów i czynności jest wyczerpujące (katalog zamknięty), a to oznacza, że skarga wniesiona w jakichkolwiek innych przypadkach niż określone powyżej, nie podlega kognicji sądów administracyjnych i zostanie odrzucona w myśl art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Zgodnie natomiast z poglądem ugruntowanym w orzecznictwie sądów administracyjnych, skarga do sądu administracyjnego przysługuje na akt lub czynność, gdy jest on podjęty w indywidualnej sprawie, skierowany do oznaczonego podmiotu administrowanego, dotyczy uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego akt (czynność) dotyczy, jest określony w przepisie prawa powszechnie obowiązującego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 września 2004 r., sygn. akt OSK 247/04). Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej z dnia 8 sierpnia 2014., wydane m. in. na podstawie art. 141 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, ze zm.) - dalej "O.p.", którym umorzono postępowanie wszczęte na skutek ponaglenia Skarżącego. W pierwszej kolejności należało ustalić zatem, czy rozpatrzenie skargi na ww. postanowienie podlega kognicji sądów administracyjnych. Należy zauważyć więc, że ponaglenie jest specyficznym środkiem ochrony praw strony w postępowaniu podatkowym, przysługującym na bezczynność organu administracyjnego. Natomiast postanowienie wydane w odpowiedzi na ponaglenie jest rozstrzygnięciem dokonanym w ramach nadzoru organu wyższego stopnia nad dyrektorami urzędów kontroli skarbowej. Postanowienie wydane w trybie art. 141 O.p. nie jest zatem postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty, skoro jego celem jest spowodowanie jedynie, aby tego rodzaju rozstrzygnięcie zostało podjęte (por. wyrok NSA z dnia 25 listopada 2010r., sygn. akt II GSK 1350/10). Wskazać należy, iż postanowienie wydane w trybie art. 141 O.p. nie jest także postanowieniem kończącym postępowanie administracyjne w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a. Ponadto na postanowienie, wydane w trybie art. 141 O.p., nie przysługuje środek zaskarżenia, ponieważ nie mają do niego zastosowania przepisy dotyczące zażaleń, zamieszczone w art. 236-239 O.p. Stanowisko takie ma potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 11 stycznia 2008r. o sygn. akt SAB/Gl 17/07). W ocenie Sądu, postanowienie wydane w trybie art. 141 O.p. nie jest zatem objęte zakresem przedmiotowym art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a. Należy także wykluczyć możliwość zaklasyfikowania postanowienia wydanego w trybie art. 141 O.p. jako innych niż określone w art. 3 § 2 pkt 1-3 P.p.s.a. aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Postanowienie, w którym organ ustosunkowuje się do treści ponaglenia, nie stwarza bowiem po stronie adresata jakichkolwiek uprawnień czy obowiązków, a tym samym nie kwalifikuje go do aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Stanowisko takie ma potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2012r. o sygn. akt I FSK 1643/12). Możliwość poddania postanowienia wydanego w trybie art. 141 O.p. kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne nie wynika także z żadnego przepisu szczególnego w rozumieniu art. 3 § 3 P.p.s.a. – w szczególności z żadnego z przepisów O.p. W konsekwencji, zdaniem Sądu, zaskarżone postanowienie Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej z dnia z dnia [...] sierpnia 2014 r., wydane w trybie art. 141 O.p., nie mieści się w kategorii spraw podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego, zatem wniesiona przez Skarżącego skarga na ww. postanowienie podlega odrzuceniu, z uwagi na to, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.